Έφερε ο κουμπάρος μου τις προάλλες μαντολάτο από τη Ζάκυνθο, πεντανόστιμο.

Αφού χλαπακιάσαμε όλο το κουτί, διαβάζω και τη σύνθεση: αμύγδαλο, μέλι, αλμπουμίνη, ζάχαρη. Τρία στα τέσσερα γνωστά. Κοιτάω τί είναι αυτή η αλμπουμίνη, κι ανακαλύπτω ότι πρόκειται για τη λευκωματίνη, ή και αλβουμίνη· το ασπράδι του αυγού, αλλά και, επίσης, για οποιαδήποτε υδατοδιαλυτή πρωτεΐνη, με μέτρια διαλυτότητα σε συμπυκνωμένα αλατούχα διαλύματα, η οποία υφίσταται θερμική πήξη. Γενικότερα, ουσίες που περιέχουν λευκωματίνη, όπως το ασπράδι του αυγού, ονομάζονται λευκωματοειδή (αλβουμινοειδή). Υπάρχει μπόλικη αλβουμίνη και στο αίμα μας, ενώ συναντάται και σε φυτικούς σπόρους.

Και ρωτώ, παπά μου και γιατρέ μου: είναι η μαρέγκα και το μαντολάτο νηστίσιμα; ή, αλλιώς:
γράψε, βρε άνθρωπέ μου, απάνω «μαρέγκα» ή «ασπράδι αυγού», μια σύνθεση τελοσπάντων που δεν είναι διφορούμενη.