21
Οκτ
09

Λίγη τσίπα

Αναδημοσίευση από τη στήλη του Αντώνη Καρπετόπουλου στην SportDay. Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου:

Θα παρακαλούσα τους αρμόδιους της Σούπερ Λίγκας να ρίξουν μια ματιά στην επιστολή που δημοσιεύω. Τα στοιχεία του φίλου αναγνώστη είναι στη διάθεση οποιουδήποτε διαθέτει μια κάποια ευαισθησία.

«Θα σας γράψω ένα γεγονός από το “Ανθή Καραγιάννη”, το οποίο διαδραματίστηκε μπροστά μου την Κυριακή λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του αγώνα Καβάλα – Παναθηναϊκός.

Λίγα λεπτά πριν από τη σέντρα και η αγωνία στο κατακόρυφο. Μπροστά μου και σε μια άκρη, εκεί που παραδοσιακά ήταν πάντα, έχουν πάρει τις θέσεις τους και 5-6 άτομα με ειδικές ανάγκες με τους συνοδούς τους. Μάλιστα, ένας κύριος είχε έρθει από τη Θεσσαλονίκη για να δει το παιχνίδι αυτό.

Ερχεται λοιπόν ένας κύριος από το προσωπικό του γηπέδου (με «Staff» καρτελάκι) και, ζητώντας συγγνώμη, λέει ότι εκτελεί εντολές του παρατηρητή του αγώνα και της Λίγκας και ζητεί από τους ανθρώπους αυτούς να κάνουν τον γύρο του γηπέδου και να τοποθετηθούν μαζί με τους συνοδούς τους στην ακριβώς απέναντι μεριά του γηπέδου.

Οταν κάποιοι αντέδρασαν και ρώτησαν τον λόγο, η απάντηση ήταν ότι ακριβώς απέναντί τους ήταν η κάμερα της τηλεόρασης και δεν έπρεπε το θέαμα αυτό (των ανθρώπων δηλαδή στα καροτσάκια) να μεταδίδεται μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες συνέχεια στα 90 λεπτά του αγώνα (…).

Εγώ τα γκολ της Καβάλας δεν τα πανηγύρισα, αν και φίλαθλός της με εισιτήριο διαρκείας. Είχα τέτοιο σφίξιμο στο στομάχι. Αυτό όμως είναι το λιγότερο… Και δεν κακίζω φυσικά τον άνθρωπο που εκτελούσε εντολές του παρατηρητή ούτε τον ίδιο τον παρατηρητή.

Κακίζω έμενα, που δεν σηκώθηκα να φύγω… και έχω ακόμα τη συνείδησή μου λερωμένη. Το συμβάν αυτό το ανέφερε ο ίδιος ο πρόεδρος της ομοσπονδίας ατόμων με ειδικές ανάγκες, ο οποίος βγήκε σήμερα Τρίτη σε τοπικό ραδιόφωνο της Καβάλας να κάνει το αυτονόητο, να ζητήσει λίγο σεβασμό, λίγο φιλότιμο… λίγη τσίπα.

Και το τραγικό της ιστορίας είναι ότι όλα αυτά έγιναν σε ένα γήπεδο το οποίο ονομάζεται “Ανθή Καραγιάννη”, μια αθλήτρια με αναπηρία, η οποία τίμησε τη χώρα της».


17 Απαντήσεις to “Λίγη τσίπα”


  1. 22/10/2009 σε 01:29

    Αντιγράφω τα tags που έβαλες: γγγκκκρρρρ, ελληνικός μεσαίωνας, θλίψη, ουστ!

    …και δεν έχω να προσθέσω τίποτε άλλο.

  2. 22/10/2009 σε 08:26

    Εγώ έχω δύο ερωτήσεις:

    1- Ποιο το όνομα του παρατηρητή του αγώνα;
    2- Το ζήτησε αυτό ο παρατηρητής ή ο σκηνοθέτης;

    Και τέλος πάντων, όποιος και να το ζήτησε ένας δε βρέθηκε που το μυαλό του να μη καίει κάρβουνο;

    Ζώα!

    (Τουλάχιστον τέτοιες ενέργειες δείχνουν ποιος είναι ο πραγματικά ανάπηρος)

  3. 22/10/2009 σε 13:41

    Δεν έπρεπε να το κουνήσουν από εκεί και έπρεπε να ζητήσουν να έρθει ο ίδιος ο παρατηρητής του αγώνα και της Λίγκας να τους το πεί.
    Ας τολμούσαν να τους μεταφέρουν με την βία για να γίνει το σώσε στο γήπεδο.

  4. 22/10/2009 σε 21:24

    Ξεφτίλα.

    (σε αναδημοσιεύω)

    • 22/10/2009 σε 23:12

      Δεν έχω το χρόνο να κάτσω να γράψω τι κάνουν έξω, εκεί που ήταν στις βαλανιδιές όταν εμείς; χτίζαμε τους παρθενώνες.

      Υποψιάζομαι ότι μπορεί να ασχοληθεί ο Χρίστος ο Χαραλαμπόπουλος.

  5. 23/10/2009 σε 00:06

    Δεν με ξαφνιάζει αυτό που γράφεται. Ως ο “μίστερ Παραολυμπιάδα” έχουν δει “τέρατα” τα μάτια μου.

    Ένα είναι παρήγορο.

    Η δική σας -ξεκάθαρη- ματιά και ψυχούλα που έχετε…

    Και μιλώ για τον αρθρογράφο, αλλά και τους φίλους σχολιαστές.

    Με συγκινήσατε…

    Κώστας
    vloutis.blogspot.com
    vloutis.wordpress.com
    facebook.com/kostasvloutis
    twiter.com/kostasvloutis

  6. 23/10/2009 σε 12:26

    …απίστευτο.
    Δεν βρίσκω λόγια να το σχολιάσω…..

  7. 23/10/2009 σε 13:01

    το να δείχνει ο σκηνοθέτης τον Μακαρο, τον «ηθικό», με την πουρακλα ήταν πολιτιστική αναβάθμιση!

  8. 23/10/2009 σε 22:15

    Δυστυχώς καλέ μου φίλε δεν υπάρχει … ή μάλλον , δεν πρέπει να υπάρχει έκφραση “ζητώ λίγο σεβασμό, λίγο φιλότιμο… λίγη τσίπα” . Αυτές τις αρετές , ή τις έχεις , ή όχι … Είναι σαν να … “ζητάς ορθογραφία , από τον κ…λο της γαϊδούρας” , όπως λέει μια λαϊκή παροιμία , εδώ στον τόπο που ζω …
    Ο κόσμος μας … (η κοινωνία μας … το “μέσα” μας) , έχει γίνει πολύ φτωχός …
    Αυτό κι αν είναι “Κρίση” .

  9. 23/10/2009 σε 22:24

    Όπως δεν είχα λόγια να σχολιάσω το δημοσίευμα, έτσι περιττεύει να απαντήσω και στα δικά σας λόγια. Να με συμπαθάτε.

  10. 27/10/2009 σε 00:39

    μου επιτρέπεις να το πάρω και εγώ φαντάζομαι.
    ευχαριστώ που με έκανες να το πάρω χαμπάρι.

  11. 27/10/2009 σε 00:49

    Ενώ άμα κουνηθεί κάνας “εχθρός παίχτης” “εχθρός φίλαθλος” “πουλημένο κοράκι” κλπ κλπ κλπ γίνεται το πανηγύρι των τρελών.

    Σιγά τώρα μην κάνουμε και μπάχαλο το ματσάκι να ουμ, για κάνα δυο κούτσαβλους να ουμ.

    Ρε ουστ.


Υποβολή απάντησης




RSS Διαβάστε κι αυτά

Ακούστε

Samuel Beckett's Happy Days
Ευτυχισμένες Μέρες, Αρχείο ΕΡΑ
Εθνικό Θέατρο, 1979, Σκην: Α.Μινωτής
Winnie - Β.Μανωλίδου
Willie - Μ.Χατζησάββας

Δείτε

Περισσότερα αναγνώσματα

Τι έχω προσθέσει στο δικό μου Firefox και Thunderbird (02/12/09)
Get Firefox
Get Thunderbird



Allergic to Facebook, I hate Facebook
Site Meter
page counter
web stats


Για επικοινωνία εκτός blog, so let me guess; right, you are pathetic, looking to@steal my addess; zap away! boohoo! run.coxcomb!

RSS Πρόλαβα κι άκουσα

  • Sam Yahel - On The Run, Part 2
  • Sam Yahel - Brain Damage
  • Sam Yahel - Us And Them
  • Sam Yahel - Money
  • Sam Yahel - The Great Gig In The Sky
  • Sam Yahel - Any Colour You Like
  • Sam Yahel - Time
  • Sam Yahel - On The Run
  • Sam Yahel - Breathe
  • Tin Hat Trio - Helium [Reprise]
  • Tin Hat Trio - Anna Kournikova
  • Tin Hat Trio - Brennero
  • Tin Hat Trio - Old Grey Mare
  • Tin Hat Trio - Big Blue House
  • Tin Hat Trio - Esperanto
  • Tin Hat Trio - Seamstress Extraordinaire
  • Tin Hat Trio - Width Of The World
  • Tin Hat Trio - Slip
  • Tin Hat Trio - Fountain Of Youth
  • Tin Hat Trio - Sand Dog Blues

tweets

Κατηγορίες

Αρχείο

Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνετε εσείς... Μόνο

  • 74,351 hits