Μεγάλα κέφια από τον Tom Waits, κι άλλη μια έκπληξη από την Anti. Κυκλοφορεί στις 24 Νοεμβρίου, αλλά ως τότε ιδού 8 κομμάτια από το άλμπουμ, στα 320kbps:
01 Lucinda / Ain’t Goin’ Down
02 Singapore03 Get Behind The Mule
04 Fannin Street
05 Dirt In The Ground
06 Such A Scream
07 Circus
08 Goin’ Out West
Πατήστε το Get it now και δώστε ένα email για να σας έρθει ένα δυναμικό url, ώστε να κατεβάσετε το επίσημο preview του άλμπουμ (αρχείο zip 84,2 MB). Αν δεν εμπιστεύεστε το ενσωματωμένο widget, κάντε το ίδιο από τη σελίδα του Tom στην Anti.
Άπαιχτος, όπως πάντα. Και μ’αρέσει που όταν ξανακυκλοφορεί παλιότερα κομμάτια, είναι σε διασκευές με ρόλο ύπαρξης. Όπως το Singapore εδώ, ή το Raindogs (νομίζω) στο Big Time, που καταλήγει σε παλιά καλή ντίξιλαντ.
Σ’ ένα μήνα κλείνει τα 60. Θα τον προλάβω άραγε live πριν σταματήσει τις συναυλίες; Ακόμη και στο Παλλάς ή το Μέγαρο*, θα πήγαινα.
* Εντελώς ακατάλληλοι χώροι και για τον Waits, και για τον Hancock, ή τον Branford Marsalis. Φαντάζομαι ότι επί Γιαννίκου το πρώτο θα έχει γίνει ακόμη πιο ψευτοκυριλέ απ’ όσο ήταν στην πρώτη συναυλία της Φέιθφουλ, πριν χρόνια, μια βδομάδα πριν το θάνατο του Σιδηρόπουλου…
Βλακείες έγραψα. Μόλις την ξανάκουσα την εκτέλεση στο Big Time, φυσικά καμία σχέση με ντίξιλαντ. Φέρνει σε τραγούδια γίντις, μάλλον. Η ουσία του σχολίου μου παραμένει ελπίζω, ότι δηλαδή δεν αρκείται να ξαναπαίξει ένα παλιό, γνωστό και αγαπημένο κομμάτι με τον παλιό, γνωστό και αγαπημένο τρόπο.
Εγώ σε κατάλαβα από την αρχή, τι εννοούσες, γιατί το είχα στο μυαλό μου
Αυτός είσαι!
Μ’ άρεσε και το φέσι του ακορντεονίστα…
Εκείνος ο John Lurie τι να γίνεται άραγε.
Γ’ αυτό στόβαλα…
Ζωγραφίζει
http://www.artnet.com/magazineus/features/coggins/john-lurie10-14-09.asp
Τι μου λες…
Έχει κι έναν αδελφό, τον Evan, του οποίου είχα ένα δίσκο με νεοϋορκέζικο nuevo tango.
Ωωωω, ευχαριστούμε, ευχαριστούμε.
Τον Tom.
και εσένα :)