Πρέβελη… θαύμα, θαύμα!
Ας είναι καλά οι πυροσβέστες! Τους συγχαίρω για την όλη τους προσπάθεια· πολύ δυνατή προσπάθεια! Δηλαδή, σε μεγάλο βαθμό προσπάθεια! Οι ντόπιοι άνθρωποι που ήρθαν και βοηθήσαν! Θα καιγόταν το μοναστήρι. Το ίδιο θα καιγόταν και το χωριό Γιαννιού…
Να δεις που ήταν θαύμα, δήμαρχε, που δεν κάηκε το μοναστήρι…
Προσπαθούσαμε να κρατηθούμε απ’ τ’ αυτοκίνητα, να μη μας πάρει ο αέρας, και μας ρίξει κάτω…
λυσάρι: Phoenix theophrasti
Αστα Στάζυ, κάηκε η καρδιά μου χτες… Χαράς το κουράγιο σου ν’ ακούς και τις δηλώσεις περί θαυμάτων…
Χμ, χμ: http://silezukuk.tumblr.com/post/1009416403
Eλεύθερη Kατασκήνωση στην Πρέβελη Ρεθυμνου 28 & 29 Αυγούστου 2010
Για δύο συνεχόμενα καλοκαίρια στις αρχές της δεκαετίας του ’80 πήγαινα στην παραλία στην Πρέβελη. Τότε που έπρεπε να κάνεις πολλά χιλιόμετρα χωματόδρομο άθλιο για να φτάσεις και να περάσεις το βράχο για να τη βρεις (αν δεν πήγαινες από το μοναστήρι). Είναι το δεύτερο μέρος μετά τον Καϊάφα που γίνεται στάχτη και μένει μόνον ανάμνηση….
:-(
Δυστυχώς, όπως υπαινίσσομαι στη σελίδα του κλιπ στο youtube αυτή είναι η μοίρα για τα παρθένα μέρη στα οποία η πρόσβαση γίνεται εύκολη και γενικεύεται. Από την άλλη, ναι αξίζει να είναι προσβάσιμα για όλους, αλλά…
Είσαι τυχερή· δεν πρόλαβες να αντικρίσεις ξαπλώστρες, ομπρέλες, και ποδήλατα
θαλάσσηςποταμού…Ναι, υπό αυτή την έννοια είμαι τυχερή. Όχι πως και τότε δεν συνάντησα “ασχήμιες” αλλά ήταν περισσότερο διαχειρίσι,ες.