Ολόκληρα τ’ Αχτάρικα στη Βικελαία
Τελικά, πολλά θα γίνουν το 2012…
Ίσως…
Έχω την υποψία ότι το κάπα είναι υπερδιόρθωση. Θα το κοιτάξω αργότερα…
-
Διαβάστε κι αυτά- Όχι τους θεσμούς ρε παιδιά! « Clopy
- Ψόφα, Κάρολε! « Οξύ
- Βαφτίζοντας το κρέας ψάρι « xasodikis
- Ο Νικητής. Μια παραγωγή του Γενικού Επιτελείου... « silez + ukuk
- Ιστορίες ΕΡΤ (ertwebgate) « Nassos K.
- Ο 13ος μισθός « Γιάννης Η. Χάρης
- Ατυχήσατε, κύριε συνάδελφε (από μνήμης) « Στοιχεία προσωπικής μυθολογίας και άλλες ιστορίες
- η μυρωδιά της απουσίας « Του κανενός το ρόδο
- Regarding Google CEO Eric Schmidt's Real Name policy comments to NPR « Thomas Monopoly
- collector's item: SAF first time in years in a post-match interview with BBC #notarrogantjustbetter
- 67 Open Source Replacements for Really Expensive Applications « Datamation
- στο δρόμο της Χιλής ενόψει των μεταρρυθμίσεων της Διαμαντοπούλου « σύνδεση με Κάιρο
- Few words on false sharing of cache lines « Code-o-matic
- Cookie Monster vs. Tom Waits « mental_floss Blog
- If your speech is not confined to the context u r in, but available to a potentially unknowable audience, u r online (via @hakmem)
- The Case Against Designing Mobile Apps « Imprint-The Online Community for Graphic Designers (via @pastith)
- Δημοσυμβουλή « Old Boy
- «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»: «Πάτωσε» Στην Ε.Ε, έφαγε «πόρτα» στις ΗΠΑ « αυτοδιοίκηση gr
- 15 Wonderful Words With No English Equivalent « mental_floss Blog
- Kazantip Republic
Δείτε
- Πρόλαβα κι άκουσα
- Gil Evans - GIL EVANS ORCHESTRA / Chant of the Weed (Don Redman) 1959
- Gil Evans & Ten - Davenport Blues
- Gil Evans & Ten - Manteca
- Gil Evans & Ten - Struttin' With Some Barbecue
- Gil Evans & Ten - Willow Tree
- Gil Evans & Ten - King Porter Stomp
- Gil Evans & Ten - St.Louis Blues
- Gil Evans - If You Could See Me Now
- Gil Evans - Just One Of Those Things
- Gil Evans - Nobody's Heart
- Gil Evans - Big Stuff
- Gil Evans - Remember
- Γιάννης Μουρτζόπουλος - Το Βυζαντινό Shuffle
- A Prior I - Σε Μια Θάλασσα Λαστιχένια
- Κώστας Βόμβολος - Ο Ρωμαίος Δίπλα Στη Φωτιά
- Pyrichia - Strange Friends
- Γουτού Γουπατού - Κάλαντα
- Trio Praxis - Byzance
- Σάκης Παπαδημητριου - Γεωργία Συλλαίου - Το Άλλο Μπλουζ
- Ιδιόμελο - Μοιρολόϊ Βυζαντινό
-
Πρόσφατα σχόλια
-
Ωραίο! :)
(ποιο κάπα;)
Εντάξει κατάλαβα ποιο. Από ‘σένα το βλέπω με χ πρώτη φορά πάντως.
Δίκιο έχεις. Ως συνήθως :)
Φχαριστώ για τον Πιτικάκη (;)
Ντε ριεν. :)
Χωρίς ερωτηματικό.
με ύψιλον, όμως;
Με ύψιλον και ένα ταυ. (Το ταυ το λέω για μένα γιατί όλο με δύο το γράφω και μετά γυρίζω να το διορθώσω.)
Για να πω τη σχολαστικούρα μου, το σωστό δεν είναι “αραβ. actar” αλλά a’ttar, όπου ο συνδυασμός ‘ (ακούγεται σαν λαρυγγισμός ή ελαφρύς βήχας, ένας πολύ παράξενος σημιτικός ήχος) και διπλού ταυ ακούγεται σαν -κ- με λίγη καλή θέληση.
Το ερώτημα είναι ποιο είναι το πιο σχολαστικά σωστό, ή πώς το λέγανε αυτοί που το χρησιμοποιούσαν; Οι οποίοι δεν ξέρανε για Άραβες και τα ρέστα;
Γιατί με τη λογική σου, το σκι, θα έπρεπε να το αλλάξουμε σε σιι, αφού απ΄το πώς το λένε οι Νορβηγοί που το εφηύραν, κάπως έτσι πρέπει να το μεταγράψουμε.
Χμ. Απ’ όσο μπορώ να ξέρω, οι Οθωμανοί θα το πρόφεραν κάπως σαν αατ-τάρ. Αλλά, όπως καταλαβαίνω από το λεξικό μου που έχει και τον τύπο aktar για τα τούρκικα, είχε περάσει αρκετά νωρίς το κ>χ από το αραβικό ‘. Η διόρθωσή μου, θέλω να πω, αφορά κυρίως το κατά Πιτυκάκη αραβικό έτυμο.
Οπότε παίζει να το λέγανε κι Ακτάρικα οι παλιοί Κρήτες· γιατί γι’ αυτούς μιλάω εγώ. Οι μεγάλοι σε ηλικία που ξέρω, πάντως, Αχτάρικα το ξέρουν εξαπανέκαθεν, κι έτσι το μάθανε απ’ τους γονείς τους…
Τέτοια ώρα δεν καταφέρνω να γίνω σαφής. Λέω: η αραβική λέξη που παραδίδει ο Πιτυκάκης είναι -μάλλον- λάθος. Οι Οθωμανοί το ακούγανε κάπως σαν ακτάρ, και το παρέφθειραν έτσι. Οι παλιοί Κρήτες πιθανότατα θα το έλεγαν αχτάρ, ακουγεται καλύτερα στη νεοελληνική φωνολογία και (αν το δει κανείς αλλιώς) αποδίδει καλύτερα το περίφημο λαρυγγικό ” ‘ ” της αραβοοθωμανικής λέξης.
Τέλος πάντων, θέλω να πω δεν διαφωνώ καθόλου με το Αχτάρικα (αντί Ακτάρικα), απλά διόρθωσα ή μάλλον συμπλήρωσα τον Π. ως προς την ετυμολογία.
το κατάλαβα :) καληνύχτα
Μεγάλο ρόλο στο ότι σήμερα ακούγεται πολύ περισσότερο το Ακτάρικα είναι ότι πριν πολλά πολλά χρόνια το ισόγειο ήταν καφετέρια με αυτό το όνομα. Πολλοί νέοι άνθρωποι δεν ήξεραν καν τι σημαίνει και νόμιζαν ότι είναι ένα ευφάνταστο όνομα για μαγαζί. Αν τελικά πάρει η Βικελαία όλο το κτήριο, θα ήθελα να κάνει το ισόγειο αναγνωστήριο στο οποίο να επιτρέπεται και ο καφές, με τεράστια τραπέζια που να χωράνε και βιβλία και σημειώσεις και λάπτοπ, και μια κούπα καφέ γιατί να βγαίνεις κάθε λίγο για διάλειμμα δε λέει, χαλάει τη συγκέντρωση :)