Ο δίσκος της Φαιστού, ή, ούνα ράτσα

Η εξέταση θερμικής φωταυγείας (thermoluminescence -ΤL) αποτελεί μια σύγχρονη μέθοδο χρονολόγησης πήλινων αντικειμένων. Η θερμική φωταυγεία TL είναι το παραγόμενο από τη θερμότητα φως, και ένα παλαιότερο πήλινο αντικείμενο παράγει περισσότερο φως TL από ένα νεότερο κατά τη θέρμανσή τους.

Ο Δίσκος της Φαιστού είναι ένα αρχαιολογικό εύρημα από την Μινωική πόλη της Φαιστού στη νότια Κρήτη και χρονολογείται πιθανώς στον 17ο αιώνα π.Χ.. Αποτελεί ένα από τα γνωστότερα μυστήρια της αρχαιολογίας, αφού ο σκοπός της κατασκευής του και το νόημα των όσων αναγράφονται σε αυτόν παραμένουν άγνωστα. Ανακαλύφθηκε στις 3 Ιουνίου 1908 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Luigi Pernier και φυλάσσεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, το οποίο παραμένει πρακτικώς κλειστό, και θα είναι έτσι μέχρι και για δύο ακόμα χρόνια.

Ορισμένοι λένε ότι τα 45 μυστηριώδη σύμβολά του δίσκου είναι οι λέξεις ενός ποιήματος με ηλικία 4000 χρόνων, ή ίσως ενός ιερού κειμένου. Άλλοι επιχειρηματολογούν ότι είναι μια μαγική επιγραφή, ένα κομμάτι αρχαίας μουσικής, ή το αρχαιότερο δείγμα στίξης στον κόσμο.

Στο φύλλο του Σαββάτου των Λονδρέζικων Times, ένας Αμερικανός μελετητής ισχυρίζεται ότι η σήμανση του Δίσκου δεν σημαίνει τίποτε απολύτως -γιατί ο δίσκος είναι μια φάρσα.

Ο Jerome Eisenberg, ειδικός στη πιστοποίηση αρχαίας τέχνης, ισχυρίζεται ότι ο δίσκος αποτελεί μια πλαστογραφία που εξαπατά τους ακαδημαϊκούς από το 1908 που υποτίθεται ότι «ανακαλύφθηκε». Ο Eisenberg θεωρεί ότι ο Pernier στην απελπισία του να εντυπωσιάσει τους συναδέλφους του με κάποιο δικό του εύρημα, που θα ξεπερνούσε τις ανακαλύψεις του Arthur Evans, του διάσημου Άγγλου αρχαιολόγου, και του Federico Halbherr, ενός Ιταλού συναδέλφου του, δημιούργησε ο ίδιος ένα εικοναγραφικό κείμενο που δεν θα μπορούσε να μεταφραστεί. Αν πράγματι ήταν έτσι, σίγουρα τα κατάφερε, καθώς πρώτος ο ίδιος ο Evans έτρεξε να δημοσιεύσει μια ανάλυση των ευρημάτων. Από τότε έχουν γίνει αναρίθμητες προσπάθειες να αποκωδικοποιηθεί ο δίσκος, που έχει συνδεθεί με αρχαίους πολιτισμούς, από τον ελληνικό μέρι τον αιγυπτιακό.

Ο Δρ Eisenberg, που έχει πραγματοποιήσει εκτιμήσεις για το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών και το Μουσείο J. Paul Getty, τόνισε ο πλαστογράφος υπέπεσε στο λάθθος της δημιουργίας μιας terracotta-τηγανίτας που είχε ένα υπερβολικά καθαρό τελείωμα. Επιπλέον, υποστηρίζει ότι ο δίσκος δεν θα μπορούσε να είχε ψηθεί τόσο τέλεια. Οι πήλινες μινωικές πλάκες δεν ψήνονταν επί τούτου, παρά μόνο κατά λάθος, κάτι που ο Ιταλός ίσως αγνοούσε. Η κάθε πλευρά του δίσκου φέρει ένα πλακίδιο που αποτελείται από τέσσερις ή πέντε κουκκίδες, το οποίο ένας μελετητής περιέγραψε ως «το παλαιότερο δείγμα χρήσης φυσικής στίξης». Όμως, ο Eisenberg πιστεύει ότι αυτό προστέθηκε σκοπίμως, ώστε να αποπροσανατολίσει τους μελετητές, ως άλλο ένα παράδοξο προς επίλυση, πρακτική πολύ συνηθισμένη από τους πλαστογράφους. Ο Δίσκος της Φαιστού είναι το έμβλημα του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ / FORTH), και μέχρι πρόσφατα υπήρχε και στο Εμπορικό σήμα της Forthnet.

Οι ελληνικές αρχές έχουν αρνηθεί να δώσουν άδεια στον Eisenberg να εξετάσει το δίσκο έξω από την προθήκη του, επικαλούμενοι την ευαισθησία του για οποιαδήποτε μετακίνηση.

Advertisements

#%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%b1%ce%af%cf%89%ce%bd%ce%b1%cf%82, #una-faccia-una-razza