Ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας ή ένα γιγάντιο σκουπίδι στις θάλασσές μας; (μέρος 2ο)

Arthur M. Huddell
Το Arthur M. Huddell ρυμουλκείται χτες, 28 Ιουλίου, στον ποταμό James, ξεκινώντας τελικά το μακρύ του ταξίδι, αρχικά για τη ναυτική βάση W3 του Norfolk, όπου θα ανασκευαστεί, και μετά για τη χώρα μας, οπότε και θα γίνει Μουσείο Εμπορικής Ναυτιλίας.

Το πλοίο αποτελεί δωρεά της αμερικανικής κυβέρνησης προς την ελληνική. Επιπλέον, στις 4 Ιουνίου ο Αμερικανικός Νηογνώμονας American Bureau of Shipping, στον οποίο ήσαν εγγεγραμμένα όλα τα Λίμπερτι που δωρίστηκαν μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε Έλληνες εφοπλιστές, είχε ανακοινώσει τη δωρεά 250.000 δολαρίων στο Ελληνικό Ινστιτούτο Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας (Ι.Ι.Ε.Ν.) για το εγχείρημα.

Όπως διαβάζουμε στον διαδικτυακό του τόπο, το Ι.Ι.Ε.Ν. ξεκίνησε ως μια ιδέα λίγων Λιμενικών το 1982, πρωτοαπέκτησε νομική υπόσταση το 1991 ως Μουσείο Εμπορικής Ναυτιλίας, λειτουργώντας στη Σχολή Λιμενοφυλάκων ως το 1993, και τελικώς μετατράπηκε σε Ινστιτούτο Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας το 1998. Σήμερα, το προσωπικό του αριθμεί 4 (ολογράφως, τέσσερα) μέλη, ενώ το Δ.Σ. του υπερβαίνει τα 10 (ολογράφως, δέκα). Προφανώς, ας είναι καλά οι τυχεροί ναύτες που υπηρετούν τη θητεία τους, συμπληρώνοντας τις ανάγκες του.

Έτσι, μοιάζει φυσιολογικό το γεγονός ότι ως εργολάβος του project ορίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση κάποιος τρίτος, η Liberty Enterprise SA, με project manager τον κ. Σπ. Πολέμη, πρόεδρο της SeaCrest Shipping αλλά και του Διεθνούς Ναυτικού Επιμελητηρίου. Πλοία του κ. Πολέμη φέρονταν σύμφωνα με προ τριών ετών δημοσιευμένη έκθεση της Αμερικανικής Γερουσίας να συμμετέχουν στη μεγάλη υπόθεση λαθρεμπορίας ιρακινού πετρελαίου στις αρχές του 2003. Τότε, 7 τάνκερ (τα 6 ελληνικά) παραβιάζοντας το Πρόγραμμα «Πετρέλαιο αντί Τροφίμων», και με την πρόδηλη γνώση και ανοχή των Αμερικανών, φόρτωσαν παράνομα πετρέλαιο από ιρακινό τερματικό σταθμό στον Περσικό Κόλπο για λογαριασμό ιορδανικών συμφερόντων, πριν γίνουν τελικά αντιληπτοί από επιθεωρητές του ΟΗΕ. Σύμφωνα με σχετικούς υπολογισμούς, το -κατά βάση- διάσημο και περιλάλητο «δαιμόνιο της ελληνικής ναυτιλίας» κόστισε στον ιρακινό λαό 200 εκ. δολάρια σε αγαθά ανθρωπιστικής ανάγκης, με 50 εκατομμύρια να έχουν καταλήξει στο περιβάλλον του Σαντάμ Χουσεϊν.

Το Arthur M. Huddell θα αποτελέσει το τρίτο Λίμπερτι-Μουσείο, μετά τα John Brown και Jeremiah O’Brien που βρίσκονται στις ΗΠΑ, και μαζί θα είναι τα μόνα εναπομείναντα τέτοια πλοία στον κόσμο.

Η ανακαίνιση του πλοίου αποτελεί έργο κόστους πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, μπροστά στο οποίο, η δωρεά του ABS είναι πολύ μικρή, Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε, μαζί με τους κινδύνους που εγκυμονούν τα επικίνδυνα χημικά και ο αμίαντος που έχουν ποτίσει το σκαρί του πλοίου, και μαζί με την αμοιβή που προβλέπεται για τη μεσάζουσα εταιρεία, τί ακριβώς περιλαμβάνει η αμερικανική δωρεά· μόνο το κουφάρι του πλοίου, ή και την ανακαίνισή του;

Η ως τώρα επίσημη ενημέρωση, ως συνήθως, πενιχρότατη.

Ενημέρωση: Έφτασε, λοιπόν, ως SS Hellas Liberty, πλέον, στην Ακτή Βασιλειάδη. Ελπίζουμε χωρίς αμίαντο και άλλα βλαβερά χημικά. Για να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία, μετά και το σχεδόν διθυραμβικό, προ καιρού, άρθρο στο συγκρότημα

Συντάκτης: Stazybο Hοrn

I am what I publish; so you are to me.

6 thoughts on “Ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας ή ένα γιγάντιο σκουπίδι στις θάλασσές μας; (μέρος 2ο)”

  1. Ως συμπλήρωμα των όσων ανέφερα ατο σχόλιό μου στο ‘μέρος 1ο’, θα ήθελα να ΄συγκρατήσω’ λίγο τις εκτιμήσεις του κόστους για την αναπαλαίωση η οποία -κατά τις πρώτες πληροφορίες μου- δεν περιλαμβάνει πλήρη ‘επαναδραστηριοποίηση’ του πλοίου (με ενεργοποίηση μηχανών κλπ).
    Οι επιφυλάξεις σας για εμπλεκόμενους στη διαχείριση των κονδυλίων είναι δικαιολογημένες στη σημερινή Ελληνική πραγματικότητα.
    Δεν βλέπω, βεβαίως, καμμιά σχέση της υπόθεσης Ιράκ με την μουσειοποίηση του Λίμπερτυ, εκτός ότι συμβολικά αναδεικνύεται ή ‘πειρατική’ διαχρονική δραστηριότητα Ελλήνων εφοπλιστών…

    Αν μάθω περισσότερες λεπτομέρειες, θα επανέλθω.

    Μου αρέσει!

  2. To ABS στη σελίδα για τη δωρεά (υπάρχει σύνδεσμος από την αρχική σελίδα του site του) αναφέρει επί λέξει It will be a multi-million dollar project to restore the ship.

    Σχέση άμεση, πέραν της αναφοράς σας, δεν βλέπω ούτε εγώ. Απλώς, υπενθύμισα, συνειρμικά σκεφτόμενος και τους μεροκαματιάρηδες που χάθηκαν σαν τα ποντίκια πρόσφατα, ποιοι συνομιλούν και κάνουν μπίζνες με το ΥΕΝ (έτσι το λένε ακόμα;)

    Μου αρέσει!

  3. Πολλά από multi million (ή όποιο ποσό) θα πάνε και σε εργαζόμενους και εύχομαι οι συνθήκες εργασίας τους να είναι πιο ασφαλείς από τους καταναγκαστικά εργαζόμενους στο Πέραμα…

    Πάντως, τεχνοκρατικά μιλώντας, και έχοντας υπ’ όψη μου κάποια μεγέθη για ανάλογα εγχειρήματα, το ποσό φαίνεται μεγάλο. Μπορεί και σκοπίμως…

    Μεγάλη υπόθεση το …ΥΕΝ. Από πολύ παλιά. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μιαούλης έκαψε τα καλύτερα πολεμικά καράβια γιατί δεν τον τοποθέτησαν Υπουργό Ναυτικών… Είναι πολλά τα λεφτά στη θάλασσα!

    Μου αρέσει!

  4. Έφτασε, λοιπόν, ως SS Hellas Liberty, πλέον, στην Ακτή Βασιλειάδη. Ελπίζουμε χωρίς αμίαντο και άλλα βλαβερά χημικά. Για να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία, μετά και το σχεδόν διθυραμβικό, προ καιρού, άρθρο στο συγκρότημα

    Μου αρέσει!

Τι είπες;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s