Αυτοτέλειας Ιδρυμάτων το Εγκώμιον

Tokyo students getting their university entry results

Τα θέματα των εξετάσεων τη χρονιά που έδωσε ο Γιώργος ήταν πολύ καλά γι’ αυτόν. Μάζεψε κοντά 16.500 μόρια που έφτασαν ώστε να εισαχθεί με άνεση στο τμήμα πολιτικών μηχανικών του επαρχιακού πολυτεχνείου. Πέντε χρόνια μετά, κι ενώ δεν είχε ακόμη αποφοιτήσει, αυτό θα γινόταν τον Οκτώβριο, ο Γιώργος δήλωσε τις μονάδες του, ως «υποψήφιος του 10%» και σε μια χρονιά που οι βάσεις καταποντίστηκαν πέρασε χωρίς τον παραμικρό κόπο -πλην της συμπλήρωσης χαρτιών- στο τμήμα μηχανολόγων του πολυτεχνείου της πόλης του. Ο επόμενος χρόνος τον βρήκε ασφαλισμένο του ΤΣΜΕΔΕ, με το πρώτο του πενταχίλιαρο στην τσέπη από κάτι στατικά και μια άδεια στο γραφείο του εργολάβου μπαμπά, με νέα αναβολή στράτευσης, και πρωτοετή μηχανολόγο. Άλλα τρία χρόνια μετά, συνολικά οκτώ μετά τη μοναδική δοκιμασία των πανελληνίων, με την κατοχύρωση της βαθμολογίας και την απαλλαγή από σχεδόν τα τρία πέμπτα των μαθημάτων στους μηχανολόγους, με τα ίδια μαθήματα που είχε κάνει στους πολιτικούς, ο Γιώργος, με δύο υπογραφές πλέον, είναι περιζήτητος όχι μόνο στην οικογενειακή δουλειά, αλλά και σε όλη την πιάτσα. Άλλωστε, τρία χρόνια δούλευε κανονικά, και η διπλωματική βγήκε μέσα στη δουλειά. Τώρα, σκέφτεται μόνο ότι ο στρατός θα του κόψει ένα εννιάμηνο από τις δουλειές, αλλά από την άλλη μακαρίζει και την πάρτη του γιατί τρία χρόνια πριν θα πήγαινε 16μηνο, για να μη σκεφτεί το 18μηνο, όταν ήταν 18…

Η Μαρία πέρασε στο χημικό την ίδια χρονιά με το Γιώργο. Μπουρδέλο σχολή, με λίγο στρώσιμο στο διάβασμα, για τα μαθήματα που έπρεπε, την ενδεδειγμένη ψυχραιμία και θράσος, και το σωστό ντύσιμο στο αμφιθέατρο, ούτε που κατάλαβε πότε έφτασε ο Μάης μετά από τέσσερα χρόνια, οπότε και κοντεύοντας να τελειώσει -χτυπούσε ορκωμοσία τον Ιούλη, να προλάβει ένα μεταπτυχιακό το Σεπτέμβρη, δήλωσε πάλι τις παλιές της μονάδες για το φυσικό ως «υποψήφια του 10%». Ο Οκτώβριος τη βρήκε με ένα μικρό πρόβλημα: είχε ένα κόνφλικτ σε κάτι υποχρεωτικά εργαστήρια στο μεταπτυχιακό του βιολογικού που την πήραν (έσκισε στη συνέντευξη), με ένα εργαστήριο στο φυσικό -που φυσικά μπήκε στο χαλαρό, και δεν ήξερε ακόμη αν θα το κατοχύρωνε. Δυο χρόνια μετά, σύνολο έξι, με κατοχυρώσεις κι αναγνωρίσεις, και δουλειά που βόλεψε και για τη διπλωματική του προπτυχιακού και για του μεταπτυχιακού (ένα κομμάτι), η Μαρία είχε δυο πτυχία κι ένα μεταπτυχιακό! Είχε δώσει κι εκείνο το περίφημο τεστ δεξιοτήτων του ΑΣΕΠ, αλλά, ρε παιδάκι μου, πού πάνε και τις βρίσκουν τέτοιες ερωτήσεις, πού είναι οι απαντήσεις, να διαβάσουμε, να μάθουμε απέξω, να κάνουμε ένα σκονάκι, βρε αδερφέ; 47 πήρε, πολύ καλά, λέει η ίδια, τώρα βρήκε κι ένα λυσάρι με θέματα, κατοστάρα θα χτυπήσει την άλλη φορά. Στο μεταξύ, από μια χρονιά πριν, την πήρανε και σε ένα «ευρωπαϊκός πολιτισμός», κάπως έτσι, στο ΕΑΠ. Χαλαρά της φαίνεται θα βγει κι αυτό, ένας φίλος της έδειξε κάτι κόλπα στο scribdb, όλα έτοιμα είναι εκεί μέσα, κι ο ξάδερφος του γκόμενού της, που γύρισε μ’ ένα διδακτορικό από Αγγλία, μετά από 9 χρόνια σούπερ ζωή -όπως διηγείται, τον πήρανε διδάσκοντα σ΄ αυτό το πρόγραμμα. Ε, κι άμα βρει τα σκούρα, έχει και στην Κάνιγγος, πλέον, τα φροντιστήρια για όλα τα μαθήματα του ΕΑΠ…

Ο Κώστας κι ο Νίκος τελειώσανε πρόσφατα παρόμοια σχολή πληροφορικής. Ο Νίκος έκανε έναν χρόνο παραπάνω, ο Κώστας πρόλαβε στο τσακ την εξεταστική του Σεπτέμβρη στα τέσσερα, κι οι δυο κάνανε τα χαρτιά τους για ένα μεταπτυχιακό στο πολυτεχνείο για τον Ιανουάριο. Κι οι δυο τους ξεκινήσανε τη σχολή χαλαρά, αργήσανε να μπούνε στο νόημα, τα δυο πρώτα χρόνια φύγανε με μέτρια βαθμολογία, κι αρκετά μαθήματα στο 5 και το 6. Μετά σοβαρευτήκανε, τη βρήκανε με το αντικείμενο, ήρθαν και τα πιο εξειδικευμένα μαθήματα, κι αυτά που γουστάρανε, στα επόμενα χρόνια τα εννιάρια και τα δεκάρια ήρθαν φυσιολογικά. Ο Κώστας δυσκολεύτηκε στο τελευταίο εξάμηνο που είχε και μαθήματα και διπλωματική, τελικά, τα πρόλαβε όλα, κι ορκίστηκε Νοέμβριο με 7,4. Ο Νίκος ανακάλυψε ότι η σχολή του έχει το σύστημα της διαρκούς βελτίωσης βαθμολογίας. Όσες φορές θες, ξαναπαίρνεις ένα μάθημα που πέρασες ήδη, κι αν ο βαθμός σου είναι καλύτερος, αντικαθιστά τον παλιό. Αλλιώς, ούτε κρύο, ούτε ζέστη, μένει ο προηγούμενος. Ακόμη, το όγδοο εξάμηνο του Νίκου δεν είχε μαθήματα· μόνο διπλωματική. Προφανώς, μ’ άλλο αέρα γράφεις προγραμματισμό πρώτου εξαμήνου, άμα έχεις διδαχθεί δομές δεδομένων του τρίτου, ή τρεις ακόμη γλώσσες, στην πλάκα το ξεκίνησε ο Νίκος, μετά το είδε σύστημα, άργησε ένα χρόνο, αλλά φιγουράρει ένα 9,6 στο πτυχίο του. Κι οι δυο τους, Κώστας και Νίκος, έβαλαν τα χαρτιά τους στο μεταπτυχιακό σήμερα, αύριο για μια άλλη θέση· και των δυο η αναλυτική βαθμολογία έχει τον τελικό βαθμό σε κάθε μάθημα, χωρίς ενδείξεις εξεταστικής, ή βελτιώσεων…

Ο Μπάμπης, δεν ήξερε τι να δηλώσει. Όλο αυτό το κατεβατό με σχολές και πόλεις του ήταν ψιλοαδιάφορο. Αυτός είχε πάει τεχνολογική για να ξεμπερδεύει πιο εύκολα. Είδε τις παλιές βάσεις, έβαλε κάτι πολυτεχνεία πρώτα, μετά τις φουμουσού, είχε και κάτι περίεργα πολυτεχνεία, παραγωγή, περιβάλλον, και δε συμμαζεύεται, τάβαλε κι αυτά τελευταία. Όσο πιο μακρυά από τα Γιάννενα, και καλά είναι. ΤΕΙ δε γούσταρε να βάλει, από πεποίθηση. Τελικά του έκατσε παραγωγή, στα Χανιά· τρέχα γύρευε, άιζο και τέτοια… Πήγε, πέρασε ωραία, στο ρελαντί, στάκα, ρακή, πρέφα δεν είχε υπομονή να μάθει, μπλέχτηκε και στη δαπ, πιο πριν δεν τα γούσταρε αυτά, ούτε και τώρα, αλλά τόχε και καημό ο μπαμπάς, τόσα χρόνια στο κόμμα. Άσε που βοηθάει κιόλας· ήρθε το μάστερ φυσιολογικά μετά. Παραπέρα δε θέλησε να πάει, φτάνουν τα βιβλία για κείνον. Περνούσαν τα χρόνια μετά, άμα τον ρωτούσες τι επαγγέλλεται, θα σκεφτόταν ώρα, πριν καταλήξει σε κάτι με «στέλεχος», ας είναι καλά οι άκρες και οι νοικοκυραίοι, το ευρωπαϊκό χρήμα είναι εκεί, αρκεί να το ακουμπήσεις. Ούτε μια δεκαετία μετά, στο χαλαρό, σαραντάρης, έγινε πρόεδρος του ΔΣ, αλλά και διευθύνων σύμβουλος, μαζί, στα Πετρέλαια…

ΥΓ. Σε μια χρονιά με πανεύκολα θέματα και γενική άνοδο των βάσεων, πέσανε ως χίλια μόρια, λέει, οι σχολές των μπάτσων. Πάρα πολλοί υποψήφιοι δεν προσήλθαν στα τεστ. Κάποιοι το βλέπουν -ευχάριστα- ως αποτέλεσμα των γεγονότων του Δεκέμβρη. Εγώ δεν ξέρω πώς να το κρίνω. Αναρωτιέμαι, μήπως η πτώση οφείλεται στο ότι τα τεστ αυτά παραμένουν ένα αποτελεσματικό φίλτρο εισαγωγής ημετέρων, όχι υποχρεωτικά των καλύτερων; Μήπως, φέτος, υπήρξε πιο συστηματική πρόνοια για ημέτερους; Από την άλλη μεριά, μου λείπει και πληροφορία για να αποφασίσω σε τι πραγματικά αντιστοιχεί η πτώση. Τα χίλια μόρια κι η φετινή βάση των 13 ή των 11,5 χιλιάδων είναι με άριστα τις 20, ή τις 22; Και τελικά πρέπει να πανηγυρίσω ή να μελαγχολήσω για έναν δυνητικά αμόρφωτο μπάτσο;

Συντάκτης: Stazybο Hοrn

I am what I publish; so you are to me.

3 thoughts on “Αυτοτέλειας Ιδρυμάτων το Εγκώμιον”

  1. «Και τελικά πρέπει να πανηγυρίσω ή να μελαγχολήσω για έναν δυνητικά αμόρφωτο μπάτσο;»

    re gamwto, melagxolhsa poy melagxolhsa me to keimeno, krathses kai thn kalyterh ataka gia to telos.. xalia egina :-(

    xmmm.. paw na ri3w mia boytia mpas kai 3elampikarw..

    Μου αρέσει!

Τι είπες;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s