Σχολικές Γιορτές στον 21ο αιώνα, η επιστροφή

Φόντο στη γιορτή του Πολυτεχνείου
Αντί απάντησης στο σχόλιο της Μαρίας, νέα φρεσκότατη ανταπόκριση του ανιψιού από τη σημερινή σχολική γιορτή για το Πολυτεχνείο στο λύκειό του.

Θα παρακάμψω τον αχταρμά γεγονότων, απόψεων, θεατρικού δρώμενου και τραγουδιών (που ανάθεμα αν κατάλαβα τι μου είπε ότι ήταν· πάντως ούτε Λοΐζος, ούτε Θεοδωράκης, ούτε τίποτε άλλο από τα στάνταρ), και το καθιερωμένο τέλος με την εκφώνηση ονομάτων (δεν γράφω προσκλητήριο νεκρών). Στέκομαι στο ενδιάμεσο, αυτό που στάθηκε κι εκείνος:

Αφιέρωμα στην πτώση του Τείχους του Βερολίνου! Μάλιστα!

Με τη συνοδεία του γνωστού λάπτοπ που πρόβαλλε φωτογραφίες της ιστορίας του τείχους, ένα κατεβατό εικοσάλεπτο με αποσπάσματα από το άρθρο της Ελληνικής Βικιπαιδείας και άλλες αδιευκρίνιστες πηγές. Μου είπε ο πιτσιρικάς για τους κακούς Ανατολικούς, για τους πράκτορες, τους Στάζι, που είναι τώρα οι άνεργοι εκεί, για τις μπυραρίες στη δυτική πλευρά που κερνούσαν μπύρες τις ορδές Γερμανών από τη Λαϊκή (sic -έχει προφορικό sic;) Δημοκρατία κι ένα σωρό άλλα…

Μετά με αποτελείωσε, προσπαθώντας να χλευάσει -γιατί δεν ήταν του γούστου του η διασκευή- το τελείωμα του αφιερώματος αυτού, που ούτε ο ίδιος ήταν σε θέση να μου απαντήσει τι γύρευε στη γιορτή τους:

  • Και ξέρεις πώς τέλειωσε το αφιέρωμα; Με τη χορωδία του σχολείου (την ίδια που μου έχει πει ότι ψέλνει κάποια πρωινά στην προσευχή στη γραμμή, δεν κατάλαβα τι και πώς) να τραγουδάει Σκόρπιονς, το Γουίντ οφ τσέιντζ, χωρίς όργανα (α καπέλα, παιδί μου).

 
Δεν περιγράφω άλλο. Να καταργηθεί η σχολική γιορτή του Πολυτεχνείου, τώρα!

Και για τη Δέσποινα που ήταν μέσα -το 73,
και τώρα της αρέσουν αυτά τα γερμανά βλαχαδερά.

Advertisements

#%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf, #%ce%b8%ce%bb%ce%af%cf%88%ce%b7