Πόσο σοβαρά παίρνουν τα πανεπιστήμια τις σοβαρές παθήσεις;

Ας πούμε ότι κατανοώ γιατί τα τμήματα Βιολογίας αποκλείουν μια σειρά από υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις (με εξαίρεση το ΑΠΘ). Ας πω το ίδιο και για τους Μηχανικούς Μεταλλείων του ΕΜΠ -την ίδια στιγμή που δεν μπαίνει κανένας αποκλεισμός για τους Ναυπηγούς Μηχανικούς!

Μπορεί όμως το τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας στην Κομοτηνή να εξηγήσει στην κοινωνία, γιατί αποκλείει σχεδόν όλους τους πάσχοντες από κάποια σοβαρή πάθηση; Τόσο απαιτητική είναι η φοίτηση σε αυτό; Μπορεί το τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο να εξηγήσει το ξερό κοφτό ΟΛΕΣ για τις παθήσεις που αποκλείει; Να ελπίζω σε παρανόηση και κακή διατύπωση; ότι αντί για ΟΛΕΣ εννοεί ΚΑΜΙΑ;

Να επεκταθώ και σε άλλες αντιφάσεις; όπου τμήματα ίδιου αντικειμένου διαφοροποιούνται από ΑΕΙ σε ΑΕΙ, ή από ΤΕΙ σε ΤΕΙ; Ή να ρωτήσω πώς ακριβώς θα δεχτεί το Πανεπιστήμιο Πειραιά αυτόν που μειονεκτεί κινητικά στο κτίριο του, το οποίο αποτελεί παράδειγμα κακής προσβασιμότητας;

Καλή κι άγια η αυτονομία των ιδρυμάτων, αλλά μήπως στο ζήτημα αυτό, θα έπρεπε να υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση;

Αναφέρομαι στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση παιδιών μας και συμπολιτών μας που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις, και στο σχετικό μηχανογραφικό δελτίο.

(λήψη του παραπάνω πίνακα εδώ)

 
Προσθήκη: Δείτε κι αυτό:
IBD-GR (THE CROHN & COLITIS COMMUNITY IN GREECE): Καταπάτηση των δικαιωμάτων των μαθητών με σοβαρές παθήσεις κατά την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Advertisements

#%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%81%ce%af%ce%b1