παραμύθι

Ήταν ένας στρατηγός μ’ ένα ασκέρι ρεμπεσκέδων. Αυτός τους είχε στρατολογήσει, γιατί έτσι έγινε στρατηγός. Τούλαχε πόλεμος, κι αντίπαλος βαρβάτος: διαπλεκόμενα, χωρίς άδειες, κακοπληρωτές, φοροφυγάδες, σύζυγοι πρέσβειρες…

Σκέφτεται ο στρατηγός από δω, υπολογίζει από κει, βρήκε το σκέδιο της νίκης. Πιάνει έναν-έναν τους φαντάρους του, κι αρχινάει. «Εσύ γιατί δεν φοράς το κράνος σου;» Μπαμ, πάρτον κάτω! «Εσύ γιατί δεν φοράς το κράνος σου;» το ίδιο. Τους αποδεκάτισε. Κατήγαγε νίκη περιφανή. Μόνο που αναρωτιότανε μετά για ποιο λόγο άραγε ο εχθρός απέναντι είχε πλαντάξει στο γέλιο.

Μετά αυτός συνέχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα, κι εμείς δεν ζήσαμε.

Advertisements

#youtube