Σε 116, ή γιατί το ν-γ δεν βγάζει g

Δεν θες νι για «τη γάτα». Και μ’ αυτό δε λες ποτέ την-gάτα/τη-gάτα. Βάζεις νι «στην πόλη», λες και στημ-bόλη/στη-bόλη.
Βλέπεις, το ν-π δίνει αβίαστα και b…

Δεν θες νι για «το γραφέα». Και μ’ αυτό δε λες ποτέ τον-gραφέα/το-gραφέα. Βάζεις νι «στον κήπο», λες και στον-gήπο/στο-gήπο.
Βλέπεις, το ν-κ δίνει αβίαστα και g…

Δεν θες νι για «το γρύλο». Και μ’ αυτό δε λες ποτέ τον-gρύλο/το-gρύλο. Βάζεις νι «στον τράγο», λες και στον-dάγο/στο-dάγο.
Βλέπεις, το ν-τ δίνει αβίαστα και d…

 
Δεν θες νι για «τη γνώμη». Και μ’ αυτό δε λες ποτέ την-gνώμη/τη-gνώμη.
Μ΄ένα ή δυο μι, λες πάντα συγνώμη, ποτέ συgνώμη.

 
Mια ώρα θα χαθεί η ανάμνηση κι απ’ το συν κι από το γράμμα, θα μείνει τυπική συ(ν)gένεια. Ας έχουνε τότε συgράμματα, ας βάζουνε μαζί εγκύους κι εγγειοβελτιωτικά.

θα υποδιορθωθώ στην άλλη ζωή.

Advertisements

#%ce%ba%ce%ac%cf%84%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bc%ce%bf%cf%85