Επιστροφή στη ζούγκλα

Αρκετές χιλιετίες μετά που κατεβήκαμε από τα δέντρα και βγήκαμε από τις σπηλιές, αιώνες μετά από φύλαρχους, βασιλιάδες, άριστους και φεουδάρχες, μετά από επαναστάσεις, πολέμους κι αφανισμούς, μετά από Πλάτωνες και Μοντεσκιέδες, Μαρξ και Βέμπερ, Κροπότκιν και Άνταμ Σμιθ, φάνηκε να συναινούμε ότι αν δεν περιορίσουμε όλοι τις ελευθερίες μας -τις κάθε είδους ελευθερίες μας- κι αν δεν αποδεχτούμε ένα μηχανισμό εξουσίας -την κοινότητα ή το κράτος- που θα εξασφαλίζει για όλους τα οφέλη από αυτόν τον ηθελημένο ακρωτηριασμό, τότε είμαστε καταδικασμένοι να περνάει καλά πάντα μόνο ο δυνατότερος, ο πλουσιότερος, ο εξυπνότερος, ο πιο απατεώνας, ο πιο εξυπνάκιας, ο πιο αδίστακτος, εις βάρος των υπόλοιπων που συγκατάνευσαν*.

Και πάντα, όποιος είχε τα καινούργια κόλπα, την τεχνολογία ή τα μέσα παραγωγής, φρόντιζε να είναι πιο μπροστά από τη συμφωνία. Και πάντα είναι κι οι λαθραίοι -άλλοτε με την ιδεολογική περιβολή της αναρχίας, ή της εναντίωσης σε κάθε εξουσία, ή στο χρήμα και τον πλούτο, κι άλλοτε στο όνομα κάποιου φιλελευθερισμού- που δεν θέλουν πατρίδα, παναπεί δε θέλουν φόρους, δε θέλουν υποχρεώσεις, θέλουν νομάδες να είναι, αλλά ας προσέχει κάποιος το περιβάλλον, ας παρέχει κάποιος τα δίκτυα, ας δίνουν στο πιάτο ελευθερίες και φόρο τα υπόλοιπα κορόιδα, βρε αδερφέ! Άλλωστε, «τίποτα δεν επιστρέφει από τους φόρους», «τα τρώνε τα λαμόγια», «πηγαίνουν όλα στο χρέος»… Και θαρρούν, επειδή παίζουν κάποιο κομματάκι τεχνολογίας στα δάχτυλα (τα μέσα παραγωγής είναι λιγάκι πιο δύσκολο να τάχει ο καθένας), ότι δικαιούνται να κάνουν τον νταβ…, ε, τον ενδιάμεσο, να ασκούν οικονομική δραστηριότητα με δυσανάλογα μικρό τίμημα, και να παριστάνουν και την πρωτοπορία και το παράδειγμα. Το κάνουν τόσοι κολοσσοί παγκόσμιοι πρότυπα, γιατί όχι κι αυτοί; Ευκαιρίες, παντού!

Ξέρω, είμαι ζηλιάρης που δεν μπορώ κι εγώ…

 

*Θα μου πεις, αυτό δεν κάνουμε, έτσι κι αλλιώς ως «αναπτυγμένος κόσμος» του 1/3, πατώντας επί των πτωμάτων των υπόλοιπων 2/3, των υπανάπτυκτων και των αναπτυσσόμενων; Ω, ναι, αλλά φορώ τις παρωπίδες μου και μένω στον πολιτισμό μας, τον «αναπτυγμένο».

Advertisements