Κι άλλο blog;

Εκτός Εποχής Συλλέκτης

Γιατί από πιτσιρίκια μαζεύαμε τα δικά μας πολύτιμα μικρά πράγματα· εφημερίδες, περιοδικά, δίσκους, κασέττες, βιβλία, αποτελέσματα αγώνων, αποκόμματα εφημερίδων, εισιτήρια, φωτογραφίες· ένα ετερόκλητο, ποικιλόμορφο συνονθύλευμα αντικειμένων, με κόπο, καπατσοσύνη και οικονομία αποκτημένα, αγορασμένα, ανταλλαγμένα…

Κομμάτια του δικού μας μικρόκοσμου, που τόσο έμοιαζε, μα και τόσο διαφορετικός ήταν από εκείνους των φίλων μας. Που ήταν τόσο προσωπικός, μα και τόσο μας έκανε περήφανους, κι είχαμε την ανάγκη να τον μοιραστούμε και να τον επιδείξουμε.

Τι απομένει σήμερα από αυτά; Σε μια εποχή και με ένα μέσο, όπου όλα μαθαίνονται γρήγορα, όλα βρίσκονται εύκολα, πολλές φορές ανέξοδα, όπου τα περισσότερα έχουν διάρκεια ζωής μέχρι το επόμενο, όπου κι αυτή η αντιγραφή είναι θέμα μερικών κλικ και δευτερολέπτων, με την ποσότητα και την ταχύτητα να έχουν αναγορευτεί σε αυτοσκοπούς, πού είναι οι συλλέκτες; τι μας μένει να αγαπήσουμε, να φυλάξουμε, να μοιραστούμε, να επιδείξουμε;
 
 
ΥΓ. Τα ποστ δε φτάνουν, κι ώρες ώρες είναι δύσκολα· άλλοτε, πάλι, περιττά. Ευτυχώς, υπάρχει κι η πλαϊνή στήλη στο μπλογκ.

 
 

Και μια εκδοχή που απορρίφθηκε.

 
 

Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: so, stealing, addresses you crazycow? buzz off! Boohoo! Turn@ fghF@ck!g nmjkvug Fk! maregeirqwghjgjpoil.rq F@ck!c dyrewomrxds. F@ck!

12 thoughts on “Κι άλλο blog;”

  1. Στην ψυχή μου απευθύνεσαι. Ζω σε ένα σπίτι γεμάτο κιβώτια, η συντριπτική πλειονότης των οποίων περιλαμβάνει βινύλια, τα υπόλοιπα χαρτιά, το όλον μεσα σε τοίχους ταπετασρισμένους με βιβλία, σιντιά, ντιβιντιά και το κακό συναπάντημα (είναι να μην πέσουν στο δρόμο μου, αν τα φέρω στο σπίτι, δεν τα πετάω…).

    Και σκέφτομαι ποιο το νόημα, όλοι αυτοί οι για χρόνια μοναδικοί θησαυροί της μάνας μου (δικά της είναι τα 50 απο τα 60 κουτιά με τους δίσκους) βρίσκονται τώρα με δυο κλικ, κατεβαίνουν στο σκληρό μου με 3′, τι νόημα έχει να τα κρατάω εδώ, και με συμπιέζουν στο χώρο και να μην τα χρησιμοποιώ;

    Πίκρα…

    Μου αρέσει!

  2. Αυτό που κάνει κάτι θησαυρό είναι η διαδικασία απόκτησής του, και οι αναμνήσεις που κουβαλάει. Εννοείται δε ότι παραμένει χρηστικό, και όχι κλεισμένο σε κούτες, όταν το κρατάς στα χέρια και ακούς ή βλέπεις το ψηφιακό αντίγραφο.

    Μου αρέσει!

  3. Λυπάμαι, αλλά επί του παρόντος δεν μπορώ να σας ικανοποιήσω.

    Ευχαρίστως θα το έκανα, άλλωστε, έτσι το είχα αρχικά, αν δεν διαπίστωνα καθημερινά πως έτσι, για ολοένα και περισσότερους -και δεν αναφέρομαι, φυσικά σε σας, γίνεται εξαιρετικά εύκολη η εκμετάλλευση του περιεχομένου τρίτων για δικό τους πλουτισμό και προβολή. Και μάλιστα στο όνομα του blogging, της «ελευθερίας» του μέσου, της τεχνολογίας και άλλων τέτοιων φανταχτερών.

    Μου αρέσει!

  4. Σέβομαι την απόφασή σας αλλά (πάντα υπάρχει ένα αλλά :))… έχω μερικά ερωτήματα.

    1)Έχετε υπόψη σας συγκεκριμένα μέσα (blog,εφημερίδες) που διέπραξαν λογοκλοπή;
    2)Αν ναι, ποια είναι αυτά; («Aσφαλίτικο» το ερώτημα αλλά τους λογοκλόπους πρέπει να τους μαθαίνουμε όλοι).
    3)Αξίζει τώρα για τους 1-2 (3?) τυχάρπαστους αυτούς να «ζημιώνονται» όλοι οι υπόλοιποι που διαβάζουν τα posts σας μέσω RSS και όχι μέσω του site?

    Την συζήτηση μπορούμε να την κάνουμε και μέσω e-mail αν το επιθυμείτε.

    Μου αρέσει!

  5. Δεν μπορώ να γίνω συγκεκριμένος, αλλά δεν θα χρησιμοποιούσα το χαρακτηρισμό τυχάρπαστος για κάποιον που είναι επαγγελματίας.

    Θα με ενδιέφερε, ωστόσο, να καταλάβω -και να πεισθώ- γιατί «θα διευκολύνει σημαντικά την ανάγνωση» το πλήρες κείμενο μέσω rss;

    Μου αρέσει!

  6. 1)»Επαγγελματίας καιροσκόπος»…

    2)Τα «partial content» feeds απαιτούν «νταβατζιλίκι» το extra click για να ανοίξει η σελίδα στον browser, κάτι που τα «full content» το κερδίζουν (όταν το κερδίζουν) με τη μεστότητα, την ουσία του περιεχομένου του post άρα και την (μεγαλύτερη) διάθεση για συμμετοχή από μεριάς αναγνώστη στη συζήτηση. Αν τώρα πάρουμε έναν «μέσο» αναγνώστη με περίπου 100 blogs στον RSS reader του και ~100 καινούρια posts κάθε ημέρα (δική μου αναγωγή), καταλαβαίνουμε ότι εκ των πραγμάτων τα «partial content» με την ελλιπή (δεν γράφουν όλοι πρόλογο) και την συγκεκομμένη (οι προτάσεις κόβονται στη μέση) προβολή των posts δεν λαμβάνουν την ίδια προσοχή με αυτήν των «full content». Προσοχή που ίσως και τα πλήρη posts στα οποία παραπέμπουν να την δικαιούνται.

    Μου αρέσει!

  7. Με συγχωρείς, αλλά η θέση ενός δημοσιεύματος είναι το blog του, κι όχι ο οποιοσδήποτε aggregator. Επιπλέον, θεωρώ το blog διαδραστικό μέσο, και τα σχόλια σε ένα δημοσίευμα, αν υπάρχουν, αναπόσπαστο κομμάτι του. Τέλος, για αρκετά blogs, η αισθητική αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα του κειμένου (μεγάλη η κουβέντα, επί αυτού, αλλά όχι της ώρας)· για το δικό μου blog δεν είναι απαραίτητο, αλλά είναι σίγουρα δηλωτικό.

    Έχω περί τα 600 blogs και άλλες πηγές rss στον google reader μου. Δεν θεωρώ «νταβατζιλίκι» το να κάνω κλικ κάθε φορά που η αρχή, ή η περίληψη ενός δημοσιεύματος μου φαίνεται ενδιαφέρουσα. Ξέρω ότι ίσως έχω χάσει δημοσιεύματα που άξιζαν της προσοχής μου, επειδή δε μου κάνανε -το άλλο- κλικ στον reader. Τί να κάνουμε; ας είναι πιο καλές οι εισαγωγές μας κι οι περιλήψεις μας. Κι αν κάτι δεν πρέπει να το χάσω, σίγουρα θα το βρω στη συνέχεια μέσω τρίτων· θα δουλέψει το «από στόμα σε στόμα», εν προκειμένω, «μπλογκ σε μπλογκ».

    άσχετο: να αναφέρω και αυτούς που έχουν custom χρώματα, όπως τους κατεβαίνουν, στα κείμενά τους, κι όχι μέσω styles, οπότε στον aggregator, τα δημοσιεύματά τους καθίστανται πολλές φορές αδιάβαστα;

    Μου αρέσει!

  8. Η βάση ενός δημοσιεύματος είναι φυσικά το blog του. Όμως η θέση του είναι μεταβαλλόμενη (ακριβώς λόγω της διαδραστικότητας και του δυναμικού του μέσου) και ταυτίζεται κάθε φορά με το σημείο απο το οποίο είναι προσβάσιμο στον αναγνώστη: στους web browsers, στους RSS readers, στην κόλλα Α4 του εκτυπωτή, σε LED display στο Σύνταγμα. Οσο για τα σχόλια σαφώς και αποτελούν βασικό κομμάτι της διαδραστικότητας των blogs όμως η αναγνωσιμότητά τους καθαυτή δεν ακυρώνεται από το «full content» RSS feed. Πόσο μάλλον όταν υπάρχει (όπως και στο wordpress) ξεχωριστό feed γι’ αυτά.

    Στα περί αισθητικής συμφωνώ και ειδικά για το παρόν blog οι συνδυασμοί μου αρέσουν πολύ.

    Για το άσχετο…εμπρός στον δρόμο που χάραξε το press-gr. Έχω αρχίσει και διώχνω από το blogroll αυτούς που αν τα posts τους ήταν στο Usenet θα ήταν αντίθετα με το Netiquette (Κεφαλαία, διαφημίσεις, «check this out» κλπ κλπ)

    Μου αρέσει!

  9. Ο τρόπος διάθεσής του εξαρτάται από τις προθέσεις και τις επιθυμίες του δημιουργού του. Η επιλογή ανάμεσα σε καθόλου feed, feed περίληψης, feed πλήρους κειμένου, feed σχολίων ανήκει σ’ αυτόν. Αν υποθέσουμε δε ότι λαμβάνουμε υπόψει και την έλλειψη πόρων του δέκτη (bandwidth, οθόνη, κλπ., σε κινητές συσκευές), το feed περίληψης δείχνει προτιμότερο.

    Αχ, μικρή μόνο μερίδα χρηστών έχει ιδέα από usenet, πόσω μάλλον από ετικέττες… Για τα κεφαλαία δε, δυστυχώς, σε πολλούς, bloggers και σχολιαστές, η σχετική σύμβαση είναι άγνωστη.

    Μου αρέσει!

  10. Με τις πρώτες δύο προτάσεις συμφωνώ αλλά για την τρίτη έχω τις αντιρρήσεις μου.

    Αναφορικά με τον περιορισμό της οθόνης στα κινητά δυσκολεύομαι πραγματικά να αντιληφθώ πού είναι το πρόβλημα. Το scroll down για να κατέβεις στον επόμενο τίτλο? Ή το πιο «μαζεμένο» της παρουσίασης; Για το πρώτο τέλος πάντων υπάρχουν και συντομεύσεις όσο για το δεύτερο τα Atom RSS feeds περιλαμβάνουν τα tags «description/summary» και «content». Το πρώτο έχει τo περιεχόμενο του post σε «partial content» μορφή ενώ το δεύτερο έχει το «full content». Και αν ο RSS reader είναι «έξυπνος» συνήθως προβλέπεται η επιλογή για «full» και «partial view». Eν πάσει περιπτώσει έχω την αίσθηση ότι στα κινητά είναι χρήσιμα τα RSS-τίτλοι των sites (ειδησεογραφικών πρακτορείων, νέα thread σε forums, νέες κυκλοφορίες κοκ) και όχι τα RSS των blogs.

    Για το bandwidth τώρα. Με το partial content feed κερδίζεις ΚΒ στην πάγια επικοινωνία σου με το blog (automated download του feed). Το πόσα είναι αυτά τα KB εξαρτώνται από το πόσο έξυπνος είναι ο server του blog (π.χ αν απαντάει σε HEAD request για την τελευταία ανανέωση του feed, τότε ουσιαστικά καταναλώνεις bandwidth μόνο όταν υπάρχει καινούριο post). Όμως και σε αυτή την περίπτωση αν το «partial content» κείμενο σε ενδιαφέρει, θα υποχρεωθείς να κάνεις κλικ για να το διαβάσεις από το site. Το οποίο εκτός κι αν υπάρχει ειδική mobile version του blog σημαίνει ότι θα καταναλώσεις επιπλέον bandwidth για να φορτωθεί το κείμενο του post μαζί με τις εικόνες και τα συνοδευτικά του blog και με αμφίβολο το αισθητικό αποτέλεσμα στην περιορισμένη οθόνη του κινητού.

    Ο πιο προφανής τρόπος για να ικανοποιηθούν όλες οι πλευρές είναι να υπάρχει full content RSS στο blog και να στηθεί (one time only διαδικασία) ένα δεύτερο feed στο Feedburner (με επιλογή να δίνει «partial content»). Έτσι δίνεται το δικαίωμα στον αναγνώστη να διαλέξει feed ανάλογα με την χρήση και τις ανάγκες του: διαλέγει το full feed για τον υπολογιστή του και το partial feed για το κινητό του.

    Μου αρέσει!

Τι είπες;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s