20 χρόνια μετά…

Athinaikos - Manchester United, 18 September 1991
… ο Αθηναϊκός δεν ξέρω πού ακριβώς αγωνίζεται, ενώ η Γιουνάιτεντ έπαψε να έχει το Football Club στο σήμα της, κι έγινε φίρμα ικανή να πληρώνεται 10 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, για να διαφημίζει ταχυμεταφορές στις φανέλες της προπόνησης. Απέκτησε και πολλούς όψιμους οπαδούς, φυσικά…

24 χρόνια, 1 μήνας και 13 ημέρες

24 χρόνια, 1 μήνας και 13 ημέρες και μία…

Signing with United in 1986

Signing with United on November 6th, 1986

Νe’er cast a cloot till May’s oot (σκωτσέζικη παροιμία)

When an Italian tells me it’s pasta on the plate, I check under the sauce to make sure. They are the inventors of the smokescreen.

Pippo Inzaghi was born in an offside position.

We have people coming here to admire the scenery and enjoy their crisps. (γκρινιάζοντας για τους οπαδούς στο ΟΤ)

Wayne Rooney doesn’t score tap-ins.

I remember the first time I saw him. He was 13 and just floated over the ground like a cocker spaniel chasing a piece of silver paper in the wind. (για τον Ryan Giggs)

You’re a fuckin’ bottler Incey! You cannae handle the stage, can you? You are a fuckin’ bottler! (στον Paul Ince, στο ημίχρονο με Μπαρσαλόνα, το 1994)

At the end of this game, the European Cup will be only six feet away from you and you’ll not even be able to touch it if we lose. And for many of you that will be the closest you will ever get. Don’t you dare come back in here without giving your all. (ομιλία στους παίκτες στο ημίχρονο του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ, 26/05/1999)

I can’t believe it. I can’t believe it. Football. Bloody hell. (Μετά την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ, 26/05/1999)

It would have been Sir Matt Busby’s 90th birthday today, but I think he was up there doing a lot of kicking. (επίσης)

Towards 35 years...

Towards 35 years... (Picture by IAN HODGSON/DAILY MAIL)

Never count your chickens before they are hatched. (σκωτσέζικη παροιμία)

It’s getting tickly now – squeaky-bum time, I call it.

It keeps those fuckers from the media out. (για το προπονητικό κέντρο στο Κάρινγκτον)

That’s absolute bollocks, that. Absolute nonsense.

Just fucking patch him up! (προς τον φυσιοθεραπευτή της ομάδας μετά το περιστατικό με τον Μπέκαμ και το παπούτσι που έφαγε ο τελευταίος)

They say he’s an intelligent man, right? Speaks five languages! I’ve got a 15-year-old boy from the Ivory Coast who speaks five languages! (για τον Βενγκέρ)

He should keep his opinions to Japanese football (επίσης)

It was the 95th minute of their usual seven minutes of injury time (για την Άρσεναλ)

We will only be in trouble if we listen to Jose too much (για τον Μουρίνιο)

Lippi smoked a cigar while I was being drowned. …so good-looking he makes the rest of us look like Bela Lugosi. (για τον Λίπι)

If he was an inch taller he’d be the best centre half in Britain. His father is 6ft 2in – I’d check the milkman. (για τον Γκάρι Νέβιλ)

We are catching them and we just hope the finishing line doesn’t come too soon. (για την Τσέλσι)

He was towering over me and the other players were almost covering their eyes. I’m looking up and thinking ‘if he does hit me, I’m dead’. (για μια διαφωνία με τον Σμάιχελ)

My greatest challenge is not what’s happening at the moment, my greatest challenge was knocking Liverpool right off their fucking perch. And you can print that.

On you go. I’m no fucking talking to you. He’s a fucking great player. You are fucking idiots. (για τον Βερόν)

 

Sir Alex Ferguson with Sir Matt Busby

Sir Alex Ferguson with Sir Matt Busby


O Άλεξ Φέργκιουσον ξεπερνά την Κυριακή 19/12/2010 τον Μάτ Μπάσμπι σε μακροβιότητα στη θέση του μάνατζερ στη Γιουνάιτεντ. Έχει ήδη ξεπεράσει τους 2.000 αγώνες συνολικά, και τους 1.350 απ’ αυτούς στον πάγκο των κόκκινων διαβόλων. Πήρε την ομάδα σε κατάσταση παιδική χαράς, σε χρόνια φθορά, και έχτισε τρεις διαφορετικές μεγάλες φουρνιές. Μ’ αυτές σάρωσε τα πάντα:

11 πρωταθλήματα: 1992–93, 1993–94, 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2006–07, 2007–08, 2008–09
5 Κύπελλα: 1989–90, 1993–94, 1995–96, 1998–99, 2003–04
4 Λιγκ Καπ: 1991–92, 2005–06, 2008–09, 2009–10
9 Σούπερ Καπ: 1990*, 1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007, 2008, 2010 (* στα δύο)
2 Τσάμπιονς Λιγκ: 1998–99, 2007–08
1 Κύπελλο Κυπελλούχων: 1990–91
1 Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 1991
1+1 Διηπειρωτικό Κύπελλο και Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 1999, 2008

Στην κληρονομιά του ως τώρα -γιατί δεν φαίνεται ακόμη σύνταξη στον ορίζοντα- επίσης και 5-6 κορυφαίοι προπονητές, παίκτες που μεγαλούργησαν στα χέρια του, και μάθανε κοντά του πώς γίνεσαι μάνατζερ.

Εξίσου αξιοσημείωτη είναι και η αρχή της καριέρας του στη Σκωτία, αυτή άλλωστε τον οδήγησε στο Μάντσεστερ:

Πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας με τη Σεν’ Μίρεν το 1976–77, και σάρωμα με την Αμπερντίν: 3 πρωταθλήματα (1979–80, 1983–84, 1984–85), 4 κύπελλα (1981–82, 1982–83, 1983–84, 1985–86), 1 Λιγκ Καπ (1985–86), 1 Κύπελλο Κυπελλούχων 1982–83) και 1 Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ (1983). Για 10 μήνες και 10 ματς (και το ΠΚ στο Μεξικό) πέρασε και από τον πάγκο της Εθνικής Σκωτίας.

#alex-ferguson

ΙΟΣ: Νοέμβριος 90

Μέρες που είναι…
 


Άμεση λήψη (13,6 MB) γιοκ. Για να κατεβάσεις το πεντέφι, αν το θες, πας υποχρεωτικά μέσα από το scribd κι εκεί έχει το σχετικό κουμπί.
Για άμεση (2 κλικ) λήψη (13,6 MB), εδώ και στο αντίστοιχο widget του box.net στο sidebar δεξιά.

#%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf

And the winner is… Athens!

and the winner is Athens

Ζάππειο, 5-9-1997, Από την Ελευθεροτυπία της επομένης


Αντιγράφω από την Ελευθεροτυπία του Σαββάτου 6/9/97:

Tης ΛIANAΣ ΣΠYPΟΠΟYΛΟY

«ΔYNATA ΔYNATA, γίναν όλα δυνατά τ’ αδύνατα». Οι στίχοι του γνωστού τραγουδιού ­που έπεσε αμέσως μετά το αποτέλεσμα­ ήταν αυτοί που εξέφραζαν απόλυτα τα συναισθήματα των συγκεντρωμένων Aθηναίων στο Zάππειο, μόλις ακούστηκε η λέξη AΘHNA.

Eφτά το απόγευμα χθες στο Zάππειο. Οι Aθηναίοι, που άρχισαν να συγκεντρώνονται σιγά σιγά στο προαύλιο, ήταν μάλλον παγωμένοι και μουδιασμένοι. Kόσμος όλων των ηλικιών περίμενε με την αγωνία και την προσμονή ζωγραφισμένες στο βλέμμα τους. Σημαιάκια και πολύχρωμα μπαλόνια με το «Aθήνα 2004» μοιράστηκαν από τους διοργανωτές. Ολοι κοιτούσαν με αγωνία τα δύο τεράστια βίντεο γουόλ που είχαν στηθεί και περιφέρονταν στο χώρο μέχρι να αρχίσει η αναμετάδοση από τη Λωζάννη. Πολλοί έτρωγαν τα νύχια τους, ενώ οι περισσότεροι έσπασαν από το άγχος τους το ρεκόρ καπνίσματος… Mάλιστα μια 45χρονη κυρία, πέντε λεπτά πριν από την ανακοίνωση του αποτελέσματος, αγκάλιασε έναν αδέσποτο σκύλο που βρισκόταν δίπλα της και τον ρωτούσε συνεχώς με αγωνία: «Eσύ τι λες, θα την πάρουμε την Ολυμπιάδα; ».

Kατά τη διάρκεια της σύνδεσης με τις υποψήφιες χώρες και την προβολή των βίντεο χειροκροτήθηκαν όλοι εκτός από την Iταλία. Mόλις συνδέθηκε η Λωζάννη με τη Pώμη και οι παρευρισκόμενοι αντίκρισαν στο βίντεο την «αντίπαλη» χώρα, άρχισε ένα παρατεταμένο γιουχάισμα: «Ουου, έξω ο Nεμπιόλο και οι Iταλιάνοι…». Kατά τη διάρκεια της σύνδεσης με την Aθήνα επικράτησε πανδαιμόνιο. Ολοι έδειχναν ότι προσπαθούσαν με τις φωνές και τα χειροκροτήματά τους να δώσουν παραπάνω ψήφους στην Aθήνα. Ολοι νόμιζαν ότι όσο πιο πολύ φωνάξουν τόσο περισσότερες πιθανότητες θα είχε η Aθήνα να αναλάβει τους Ολυμπιακούς. «EΛΛAΣ-EΛΛAΣ» και όλοι με την ψυχή στο στόμα…

ΠANΔAIMΟNIΟ

Mόλις εμφανίστηκε ο Xουάν-Aντόνιο Σάμαρανκ στις γιγαντοοθόνες όλοι κρεμάστηκαν από τα χείλια του και κράτησαν την αναπνοή τους. Στα δευτερόλεπτα μέχρι να ανοίξει ο πρόεδρος της ΔΟE το φάκελο με το όνομα της νικήτριας πόλης δεν ακουγόταν ούτε ψίθυρος. Πέρασε σχεδόν ένας αιώνας. Kαι ξαφνικά… AΘHNA! Ολοι ξέσπασαν σε ξέφρενους πανηγυρισμούς. Aγκάλιαζαν ο ένας τον άλλο χωρίς να ξέρουν πού να διοχετεύσουν τη χαρά τους, πώς να ξεσπάσουν. Xοροπηδούσαν, γέλαγαν, έκλαιγαν, έδειχναν να μην το έχουν πιστέψει. Tεράστιες ελληνικές σημαίες εμφανίστηκαν αμέσως από το πουθενά και το πανηγύρι άρχισε. Tα μεγάφωνα έπαιζαν το τραγούδι της Eλευθερίας Aρβανιτάκη «Δυνατά δυνατά» και όλοι χόρευαν τραγουδώντας και φωνάζοντας ρυθμικά EΛΛAΣ-EΛΛAΣ. H στιγμή ήταν ονειρική.

«Δεν ήμουν σίγουρος ότι τελικά θα πέρναμε τους Ολυμπιακούς. Ομως μέσα βαθιά στην καρδιά μου το ήξερα. Tώρα δεν με κρατάει τίποτα, θα γίνει χαμός». Ο 16χρονος Γιώργος έδωσε το στίγμα για το τι θα επακολουθούσε στη συνέχεια. Ο κόσμος δεκαπλασιάστηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα. Mια παρέα νέων αγοριών και κοριτσιών χόρευε αγκαλιασμένη τον «Zορμπά». Mια άλλη παρέα δίπλα χοροπηδούσε τόσο ψηλά που νόμιζες ότι θα έσπαγε το ρεκόρ του άλματος εις ύψος!

«TΟYΣ ΠHPAME»

«Tους πήραμε, τους πήραμε», φώναζε η μικρή Ξένια. «Kαλά να πάθεις Nεμπιόλο», φώναζε ο πατέρας της… Tα μεγάφωνα συνέχιζαν να ξεσηκώνουν τον κόσμο με λαϊκή και παραδοσιακή μουσική. Οι ξένοι δημοσιογράφοι, που έδιναν ανταπόκριση από το Zάππειο, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Οι τουρίστες πανηγύριζαν μαζί με τους Eλληνες και προσπαθούσαν να τους ακολουθήσουν στο συρτάκι.

Οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί συνεχίζονταν στο Zάππειο μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Kανείς δεν είχε τη διάθεση να φύγει. Ολοι ήθελαν να συμμετάσχουν στο γλέντι, στον ενθουσιασμό, την ικανοποίηση γι’ αυτό που τόσο πολύ επιθυμούσαν. Ολοι ήθελαν να μπορούν να πουν ύστερα από καιρό: «Hμουν κι εγώ εκεί».

ΛEΪZEP

Aπό το ίδιο λεπτό που ο Xουάν Aντόνιο Σάμαρανκ είπε «Aθήνα», η πρωτεύουσα της χώρας πανηγύριζε. Tα λέιζερ και τα πυροτεχνήματα γέμισαν τον αττικό ουρανό και με ειδικούς προβολείς από το Λυκαβηττό φωτίζονταν όλα τα αρχαία μνημεία της πόλης. H μπάντα του Δήμου Aθηναίων «παιάνιζε» από το Σύνταγμα με προορισμό τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Ολες οι πινακίδες μεταβλητών μηνυμάτων της Aθήνας έγραφαν «Aθήνα, το όραμα έγινε πραγματικότητα», «Aθήνα, η πόλη των Ολυμπιακών Aγώνων του 2004».

Tο γλέντι της νίκης, όπως φαίνεται όμως, θα συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες στην πρωτεύουσα.

Mε ειδική εκδήλωση θα προϋπαντήσει η Aθήνα τα μέλη της Ολυμπιακής Eπιτροπής, όταν θα επιστρέψουν στην Aθήνα.

Tα συνεργεία του Δήμου Aθηναίων σε συνεργασία με τα μέλη της Eπιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Aγώνων του 2004 προετοίμαζαν από καιρό τη γιορτή στην περίπτωση που θα αναδεικνυόμασταν νικητές. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο διατηρήθηκε και το «σκηνογραφικό έπος» του Kαλλιμάρμαρου. H είσοδος, είναι ελεύθερη για όλους τους Aθηναίους, καθώς οι καλλιτέχνες, που θα συμμετέχουν, έχουν προσφερθεί αφιλοκερδώς.

#%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b4%ce%b1%ce%b9%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%bf

What a long, strange trip it’s been…

bloggingΠέρσι δεν το πήρα καν χαμπάρι. Φέτος, έτυχε και το είδα, έριξα μια ματιά στα νούμερα, βρήκα κι ευκαιρία να δικαιολογηθώ, το προγραμματίζω κι από τώρα για τις 28, να βγει μόνο του…

Αφήνω, λοιπόν, στην άκρη την προηγούμενη παρουσία στα ιντερνετικά «κοινωνικά», απ’ τις αρχαίες bbs, το usenet, κάποιες λίστες (όχι, στην hellas list δεν έμπλεξα, έμεινα lurker) -αυτά ήταν αληθινά κοινωνικά δίκτυα, χωρίς φρου φρου, παρά μόνο με περιεχόμενο- κι έρχομαι στην ανασκόπηση για τα δυο χρόνια τούτου δω του μπλογκ.

Κάπου μία δημοσίευση -μικρή, μεγάλη, δύσκολη, εύκολη- κάθε δύο μέρες, με σαφή πτωτική τάση. 360 με τούτη δω, πρόσθεσε επιπλέον και τις 5 σελίδες. Κάτι πάνω από 2.000, λέει, τα σχόλια, αλλά βγάλε τα 160 (μόνο) pingbacks, βγάλε και τα 800 τόσα δικά μου, μένουν λίγο πάνω από 1.000 σχόλια δικά σας· δύο κάθε τρεις μέρες, πάνω-κάτω. Επιπλέον, το ακισμέτ έπιασε 1.000 τόσα σπαμ -το βιάγκρα πάει σύννεφο. 79 από σας με έχετε περασμένο στα κιτάπια του γούγλη σας.

Πάμε, λοιπόν, και στις δικαιολογίες. Σ’ αυτά τα δυο χρόνια, έγραψα 3.000 σχόλια σε άλλα μπλογκ, κατά πολύ πιο αξιόλογα από τούτο δω. Τάχω κρατημένα ένα-ένα ως σελιδοδείκτες προσωπικής χρήσης στο delicious. Κι από ένα σημείο και μετά, αντιγραμμένα ένα-ένα και σε ένα λογαριασμό προσωπικής χρήσης στο posterous (ας είναι καλά τα bookmarklet για την ημιαυτοματοποίηση της δουλειάς αυτής). Τέλος, και πιο συστηματικά τον τελευταίο χρόνο, έχω γράψει άλλες 2.800 μινιμάλ σοφίες στο τουίτερ -καλά, βγάλε άμα θες και τα μισά, να είναι αυτοματοποιημένα updates για αυτά που διαβάζω στο web και προτείνω να διαβάσετε και σεις, καθώς και για τις νέες αναρτήσεις στο μπλογκ μου. Στο τουίτερ θα είστε καμιά εκατοστή με σάρκα και οστά, που με παρακολουθείτε.

Δεν είπα πόσους παρακολουθώ εγώ… Κόλαση, χρεωκοπία κάθε τόσο… 781 συνδρομές γράφει το κοντέρ. Βάλε καμιά 80αριά νάναι ειδησεογραφικά feed που συνήθως μαρκάρω με τη μία ως διαβασμένα -δεν ξέρω γιατί τα κρατάω- βάλε νάναι καμιά 200αριά μπλόγκερ που σταματήσανε, ή αλλάξανε μπλογκ, θαρρώ κοντά στα 500 είναι τα ενεργά. Έχω 9 κατηγορίες ήδη, αλλά πάλι, χαμός…

Αυτά, σας ζάλισα, οπότε δεν μπαίνω στα αντίστοιχα νούμερα της επώνυμης παρουσίας μου στο δίχτυ.

Λόγω εορταστικού χαρακτήρα, πάρτε και το τραγουδάκι του τίτλου:

#audio, #%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b8%ce%bc%ce%bf%ce%af, #%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ba%cf%8c%cf%83%cf%86%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b1

Σχολικές Γιορτές στον 21ο αιώνα, η επιστροφή

Φόντο στη γιορτή του Πολυτεχνείου
Αντί απάντησης στο σχόλιο της Μαρίας, νέα φρεσκότατη ανταπόκριση του ανιψιού από τη σημερινή σχολική γιορτή για το Πολυτεχνείο στο λύκειό του.

Θα παρακάμψω τον αχταρμά γεγονότων, απόψεων, θεατρικού δρώμενου και τραγουδιών (που ανάθεμα αν κατάλαβα τι μου είπε ότι ήταν· πάντως ούτε Λοΐζος, ούτε Θεοδωράκης, ούτε τίποτε άλλο από τα στάνταρ), και το καθιερωμένο τέλος με την εκφώνηση ονομάτων (δεν γράφω προσκλητήριο νεκρών). Στέκομαι στο ενδιάμεσο, αυτό που στάθηκε κι εκείνος:

Αφιέρωμα στην πτώση του Τείχους του Βερολίνου! Μάλιστα!

Με τη συνοδεία του γνωστού λάπτοπ που πρόβαλλε φωτογραφίες της ιστορίας του τείχους, ένα κατεβατό εικοσάλεπτο με αποσπάσματα από το άρθρο της Ελληνικής Βικιπαιδείας και άλλες αδιευκρίνιστες πηγές. Μου είπε ο πιτσιρικάς για τους κακούς Ανατολικούς, για τους πράκτορες, τους Στάζι, που είναι τώρα οι άνεργοι εκεί, για τις μπυραρίες στη δυτική πλευρά που κερνούσαν μπύρες τις ορδές Γερμανών από τη Λαϊκή (sic -έχει προφορικό sic;) Δημοκρατία κι ένα σωρό άλλα…

Μετά με αποτελείωσε, προσπαθώντας να χλευάσει -γιατί δεν ήταν του γούστου του η διασκευή- το τελείωμα του αφιερώματος αυτού, που ούτε ο ίδιος ήταν σε θέση να μου απαντήσει τι γύρευε στη γιορτή τους:

  • Και ξέρεις πώς τέλειωσε το αφιέρωμα; Με τη χορωδία του σχολείου (την ίδια που μου έχει πει ότι ψέλνει κάποια πρωινά στην προσευχή στη γραμμή, δεν κατάλαβα τι και πώς) να τραγουδάει Σκόρπιονς, το Γουίντ οφ τσέιντζ, χωρίς όργανα (α καπέλα, παιδί μου).

 
Δεν περιγράφω άλλο. Να καταργηθεί η σχολική γιορτή του Πολυτεχνείου, τώρα!

Και για τη Δέσποινα που ήταν μέσα -το 73,
και τώρα της αρέσουν αυτά τα γερμανά βλαχαδερά.

#%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf, #%ce%b8%ce%bb%ce%af%cf%88%ce%b7

Χυδαιότητες

Εφημερίδα Μακεδονία, 10-01-1975Τέτοιες μέρες κάθε χρόνο, το γνωστό συνονθύλευμα ακροδεξιών, εθνικιστών, φασιστών και ηλιθίων (στους τελευταίους και μερίδα δεξιών και κεντροδεξιών οπαδών της κοινοβουλευτικής τάξης)* έρχεται, εμμέσως ή ευθέως, να χλευάσει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και να αμφισβητήσει την αστυνομική και στρατιωτική βία των ημερών, μαζί και τα θύματά της.

Σε αυτό το τελευταίο και μόνο στέκομαι, καθώς φανερώνει όχι μόνο την ηλιθιότητα** αλλά τη χυδαιότητα των υποκειμένων αυτών. Χυδαία, ακριβώς, και η εμφανιζόμενη από το 2005 προσπάθεια αναγωγής σε δήθεν απάτη της αριστεράς, ή σε δήθεν αστικό μύθο, της θλιβερής ιστορίας ενός ψωνισμένου τύπου, που έληξε ήδη από το 1975. Την οποία χρησιμοποιούν μαζί με άλλα τερτίπια, σαν τη μέγιστη απόσταση από το κτίριο του πολυτεχνείου, για να μηδενίσουν, ει δυνατόν, τον αριθμό των θυμάτων.

Χωρίς να παραβλέψουμε, βέβαια, ότι η στάση πρωταγωνιστών και «πρωταγωνιστών» των ημερών, και πολιτικών φορέων, ειδικευμένων στο εκ των υστέρων καπέλωμα, κάνουν το έργο τους ακόμη ευκολότερο.

 
Απλώς, μην μασάτε σε τέτοιες χυδαιότητες! Άλλο πράγμα, ένα ψώνιο και η ευκολοπιστία κομμάτων, τύπου, και λαού στο κλίμα της εποχής, κι άλλο η αληθινή βία, τα πραγματικά θύματα και οι απατεώνες.

 
Όσο για το ίδιο το Πολυτεχνείο, θα αντιγράψω το Ραφαηλίδη, μέσω ντόκτορα:

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η εξέγερση του Πολυτεχνείου ονομάστηκε έπος. Τούτη η αυθόρμητη παθητική αντίσταση στη χούντα έχει μάλλον έναν λυρικό παρά έναν επικό χαρακτήρα. Και η επέλαση των τανκς κατά των νεαρών αόπλων έχει περισσότερη σχέση με γκραν κινιόλ μέσα στη νύχτα παρά με έπος.

 

  • όχι υποχρεωτικά ξένα μεταξύ τους σύνολα

** γι’ αυτό ίσως να είναι και λιγότερο υπεύθυνοι, καθώς φύση, γονείς και περιβάλλον έχουν τη μεγαλύτερη συμβολή.

#%ce%b7%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%b1, #%ce%b7%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%85, #%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82, #%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf