Επιστροφή στη ζούγκλα

Αρκετές χιλιετίες μετά που κατεβήκαμε από τα δέντρα και βγήκαμε από τις σπηλιές, αιώνες μετά από φύλαρχους, βασιλιάδες, άριστους και φεουδάρχες, μετά από επαναστάσεις, πολέμους κι αφανισμούς, μετά από Πλάτωνες και Μοντεσκιέδες, Μαρξ και Βέμπερ, Κροπότκιν και Άνταμ Σμιθ, φάνηκε να συναινούμε ότι αν δεν περιορίσουμε όλοι τις ελευθερίες μας -τις κάθε είδους ελευθερίες μας- κι αν δεν αποδεχτούμε ένα μηχανισμό εξουσίας -την κοινότητα ή το κράτος- που θα εξασφαλίζει για όλους τα οφέλη από αυτόν τον ηθελημένο ακρωτηριασμό, τότε είμαστε καταδικασμένοι να περνάει καλά πάντα μόνο ο δυνατότερος, ο πλουσιότερος, ο εξυπνότερος, ο πιο απατεώνας, ο πιο εξυπνάκιας, ο πιο αδίστακτος, εις βάρος των υπόλοιπων που συγκατάνευσαν*.

Και πάντα, όποιος είχε τα καινούργια κόλπα, την τεχνολογία ή τα μέσα παραγωγής, φρόντιζε να είναι πιο μπροστά από τη συμφωνία. Και πάντα είναι κι οι λαθραίοι -άλλοτε με την ιδεολογική περιβολή της αναρχίας, ή της εναντίωσης σε κάθε εξουσία, ή στο χρήμα και τον πλούτο, κι άλλοτε στο όνομα κάποιου φιλελευθερισμού- που δεν θέλουν πατρίδα, παναπεί δε θέλουν φόρους, δε θέλουν υποχρεώσεις, θέλουν νομάδες να είναι, αλλά ας προσέχει κάποιος το περιβάλλον, ας παρέχει κάποιος τα δίκτυα, ας δίνουν στο πιάτο ελευθερίες και φόρο τα υπόλοιπα κορόιδα, βρε αδερφέ! Άλλωστε, «τίποτα δεν επιστρέφει από τους φόρους», «τα τρώνε τα λαμόγια», «πηγαίνουν όλα στο χρέος»… Και θαρρούν, επειδή παίζουν κάποιο κομματάκι τεχνολογίας στα δάχτυλα (τα μέσα παραγωγής είναι λιγάκι πιο δύσκολο να τάχει ο καθένας), ότι δικαιούνται να κάνουν τον νταβ…, ε, τον ενδιάμεσο, να ασκούν οικονομική δραστηριότητα με δυσανάλογα μικρό τίμημα, και να παριστάνουν και την πρωτοπορία και το παράδειγμα. Το κάνουν τόσοι κολοσσοί παγκόσμιοι πρότυπα, γιατί όχι κι αυτοί; Ευκαιρίες, παντού!

Ξέρω, είμαι ζηλιάρης που δεν μπορώ κι εγώ…

 

*Θα μου πεις, αυτό δεν κάνουμε, έτσι κι αλλιώς ως «αναπτυγμένος κόσμος» του 1/3, πατώντας επί των πτωμάτων των υπόλοιπων 2/3, των υπανάπτυκτων και των αναπτυσσόμενων; Ω, ναι, αλλά φορώ τις παρωπίδες μου και μένω στον πολιτισμό μας, τον «αναπτυγμένο».

Advertisements

καθρεφτισμός

Άραγε όσοι γράφουν και διαβάζουν από δεξιά προς τα αριστερά, διαβάζουν και τις φωτογραφίες έτσι; Και τις κινηματογραφικές σκηνές;

Τους είναι πιο φυσιολογικές οι σκηνές με τον πρωταγωνιστή να διασχίζει το πλάνο από δεξιά προς τα αριστερά, κι αυτές με την κάμερα να παρακολουθεί από δεξιά;

Και οι Εγγλέζοι, που οδηγούν αριστερά; Διαβάζουν τα κειμένα από αριστερά, αλλά πώς κοιτάζουν μια φωτογραφία;

Και στο φουμπού, γιατί καθρεφτίζονται όλα, άμα γυρίσεις στ’ αραβικά, αλλά τα ποστ με πολλαπλές φωτογραφίες κρατάνε αριστερά τη μεγάλη μικρογραφία;

KA


πηγή: https://vimeo.com/210291010, http://www.tomwaits.com/videos/

106 κύπελλα στις εθνικές διοργανώσεις

Να ήταν η γκουγκλομετάφραση, θα έβγαζε 106 καπέλα, και θα ήταν κοντά στην αλήθεια.

Όμως, για τον ημιμαθή «δημοσιογράφο» -από αυτούς που γέμισε ξανά η κρατική τηλεόραση- 106 κούπες είναι ψιλοπράγμα· με 5 κύπελλα τη σεζόν, τα φτάνεις μια χαρά άμα είσαι 21 χρόνια κορυφαίος (και στις εθνικές διοργανώσεις μόνο, ε! -πού να μετρήσουμε και τις διεθνείς, δηλαδή…).

#%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82

Δικαίωμα στη λήθη, ή δικαίωμα να είναι οι άλλοι ηλίθιοι;

Το κακό έχει παραγίνει.

Ο ένας, από απόφοιτος εργοδηγός της Σιβιτανιδείου αρχές του 2000, εμφανίζεται πλέον απόφοιτος ΤΕΙ με δύο μεταπτυχιακά από ΕΚΠΑ και Πελοποννήσου· όντας ενεργός πολιτικός και βουλευτής σε όλο το μεσοδιάστημα -ή ακριβώς εξαιτίας αυτού. Η άλλη, από μέιτζορ στο Αλπίν, και μετά σκέτο Ζυρίχης -η Ζυρίχη το ξέρει;- έχει εξαφανίσει κάθε σχετική αναφορά στο βιογραφικό της. Κι άλλοι χίλιοι πεντακόσιοι τα ίδια και χειρότερα.

Και το Google ανίδεο για το φόνο. Κι άντε απ’ αυτούς το περιμένεις. Πας μετά στο archive.org, και διαπιστώνεις με τρόμο ότι το σφουγγάρισμα έχει πέσει κι εκεί. Μέχρι τελευταίας ιστοσελίδας και κρολαρίσματος. Εύγε, βρε archive.org. Πόσο μαλάκας αισθάνομαι για τις δωρεές που σου έχω κάνει!

Δικαίωμα, λοιπόν, να μας δουλεύουν για όσο διάστημα γουστάρουν, δικαίωμα ως υπερδιάνοιες να καβατζώνουν τον έναν τίτλο μετά τον άλλο, δικαίωμα, κι άμα το ξεφώνισμα γίνεται επικίνδυνο, ή η απάτη φτάνει τα όρια του αξιόποινου, ψεκάστε (με αναδρομικό Disallow: /), ξεγκουγκλίστε, τελειώσατε!

Ευτυχώς, βεβαίως, έχουμε τη δημοσιογραφία! Πάμε για το άλλο με τον Τοτό…

 

*όχι το βούτυρο· το άλλο, το ανύπαρκτο, με απόφοιτους όλο το κατά καιρούς ΛΑΟΣ…

Βολίνσκι

wolinski
Τότε που διαβάζαμε βιβλία, και κόμικς, κι εφημερίδες, κι ακούγαμε και δίσκους διαβάζοντας στίχους στα εσώφυλλα, ο Βολίνσκι ήταν ένας από τους αγαπημένους. Ας είναι καλά η Βαβέλ, το Παρά Πέντε, ο Οδυσσέας (;) οι εκδόσεις Ροές, τελικά -κάπου είναι αυτό το βιβλιαράκι. Ποτέ δεν αναρωτήθηκα αν τονίζεται αλλιώς στα Γαλλικά, ή αν δεν ήταν από πολωνική ρίζα…

Φεύγουν.

#%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82

όου, ντίαρ!

Εφ. Μακεδονία, 17-11-1978

Εφ. Μακεδονία, 17-11-1978

Mου βαράει κατευθείαν στα μηλίγγια, εδώ και πολύ καιρό, εκείνη η εκφορά μι-κι-ό και συχνά μι-κι-όου [σικ, ηχητικόν], που υποτίθεται ότι αποδίδει το ΜΚΟ -ανθρωπινά, μι-κάπα-όμικρον, άντε μι-κάπα-ο.

Για όλους εμάς τους σαρανταφεύγα και, μι-κι-ό υπήρξε μόνο το ΜΗχανογραφικό Κέντρο του Υπουργείου Οικονομικών, μετέπειτα ΚΕντρο Πληροφορικής του Υπουργείου Οικονομικών, και σήμερα, μεγαλεία, Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων*.

Γουγλίζοντας, ωστόσο, βλέπω με ΜΗΚΥΟ να αποδίδονται οι ΜΗ ΚΥβερνητικές Οργανώσεις, ως εκεί έχει φτάσει το κακό. Κι αναρωτιέμαι, η λανθασμένη εκφορά με μια δόση αόριστης θύμησης είναι που μετεξελίξανε τις ΜΚΟ σε ΜΗΚΥΟ, ή πρόκειται για αυθεντική ασχετίλα επίδοξων επινοητών αρκτικόλεξων; Όσο για κείνο το σουσουδίστικο καταληκτικό όου στην εκφορά, που σέρνουν από συνταξιούχοι διπλωμάτες ως βουλευτές και δημοσιογράφοι, σαφώς δούλεψε η ισχυρή έλξη από το εν-τζι-όου, τι διάολο τρισχιλετείς είμαστε…

Α, και πέρα από πακτωλούς εκαταμμυριών, οι ΜΚΟ βολεύουν και για λιγότερο εξώφθαλμα, ανάλογα, σάπιες και κερδοφόρες, ωστόσο, διαδρομές.

 
 

  • το γιατί μόνο το Υπουργείο Οικονομικών δικαιούται Πληροφοριακά Συστήματα, άξια Γενικής Γραμματείας, δείχνει την αντίληψη του Κράτους για την Πληροφορική: εισπρακτικό εργαλείο.

** Θυμάμαι καλά ότι κάτι Γιούνιβακ του ΜΗΚΥΟ ήταν που έτρεχαν και τα αποτελέσματα των εκλογών τα πρώτα χρόνια της ΔΕΛΤΑ Πληροφορικής;

*** Θυμήθηκα, τώρα, και τους εθελοντές σχολικούς τροχονόμους που θέλανε διορισμό…

#%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%82