Δεκέμβριος 2008 – Μετανάστες στην πολιτική; Μια ανωμαλία

Ο Τάλως υπέδειξε χτες ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Ανδρέα Καλύβα, αναπληρωτή καθηγητή πολιτικής επιστήμης του Eugene Lang College στο New School της Ν. Υόρκης.

Προσπάθησα να μεταφράσω το απόσπασμα που πιστεύω ότι αποτελεί την πεμπτουσία του. Δυσκολεύτηκα στην απόδοση του citizenship, καθώς υπηκοότητα, ιθαγένεια, πολιτεύειν, πολιτεύεσθαι μπορούν κατά περίπτωση να χρησιμοποιηθούν γι ‘ αυτό. Τελικά επέλεξα την περίφραση ιδιότητα του πολίτη. Παρέλειψα τις σημειώσεις, οι οποίες, όπως και όλο το άρθρο, είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Κείμενο σε αγκύλες είναι δικές μου προσθήκες. Οι εμφάσεις (πλαγιογραφή) είναι του συγγραφέα. Δεν του ζήτησα την άδεια για τη μετάφραση, ελπίζω να μην έχω υποπέσει σε χοντρά λάθη:

Ο Σόλων έβλεπε ότι, ενώ η πόλη ήταν συχνά σε κατάσταση πολιτικής διαμάχης, ορισμένοι πολίτες από τεμπελιά αρκούνταν να αφήνουν τα πράγματα να κυλούν, και εξέδωσε νόμο για να τους αντιμετωπίσει. Θέσπισε πως, όταν επικρατεί πολιτική σύγκρουση, οποιοσδήποτε δεν ενώνει τις δυνάμεις του με κάποιο από τα αντίπαλα μέρη, θα στερείται τα πολιτικά του δικαιώματα και θα παύει να είναι μέλος της πόλης.
Αριστοτέλη, Αθηναίων Πολιτεία

[…]

Σε σύγκριση με τον ασθενικό μεταναστευτικό ακτιβισμό στις επίσημες [συνδικαλιστικές] ενώσεις και τη θεσμοθετημένη πολιτική, η εξέγερση [του Δεκέμβρη] άνοιξε νέους χώρους για την ιδιότητα του πολίτη από τα κάτω, πραγματώνοντας ένα δημόσιο κανόνα, εκτείνοντας τη χρήση του όρου, καθιστώντας τον ευρύτερο, εντέλει μεταμορφώνοντάς τον ριζικά. Ενώ στη συνήθη πολιτική της θεσμοθετημένης κοινωνίας οι μετανάστες είναι κυρίως άτομα ιδιώτες, εργάτες, που απολαμβάνουν (όταν το κάνουν) τυπικά ιδιωτικά δικαιώματα που περιορίζονται στην αστική και ιδιωτική σφαίρα της κοινωνικής ζωής και της οικονομικής παραγωγής, η εξέγερση αποτέλεσε το προσκήνιο για τη δημόσια εμφάνιση τους ως ενεργών και εμπλεκομένων παικτών. Εισήλθαν στον πολιτικό χώρο της πόλης για να γίνουν πολιτικοί παράγοντες. Ως άτομα με ένα αυστηρό αλλά ασταθές νομικό καθεστώς, στερούμενα τις πολιτικές ελευθερίες των Ελλήνων πολιτών, οι εξεγερμένοι μετανάστες, κατά παράβαση του ισχύοντος νομικού καθεστώτος και των δομών ιεραρχίας και αποκλεισμού, άσκησαν πολιτική και καρπώθηκαν ένα πλεόνασμα ελευθερίας για να πραγματοποιήσουν αυτό που δεν τους επιτρέπεται. Έγιναν άτυποι πολίτες, πολίτες de facto αλλά όχι de jure, δηλαδή, πολίτες ενάντια στο νόμο. Παράνομα, ή, με τον προφητικό όρο του Στάθη Γουργουρή, σε «καταφατική ανομία», σε παρανομία. Χωρίς κάποιο αντίστοιχο δικαίωμα, μη καλοδεχούμενοι και απρόσκλητοι, διείσδυσαν στο πολιτικό χώρο. Η πολιτική τους έλευση, επομένως, ήταν παράνομη, μια παραβίαση της συνταγματικής τάξης. Στην ουσία, αποτελεί μια συνταγματική παραβίαση μιας θεμελιώδους κανονιστικής αρχής, αυτής της ιδιότητας του πολίτη [ή της νόμιμης υπηκοότητας].

Κατά το χρόνο της εξέγερσης, σε σχέση με την τυπική συμμετοχή στην πολιτική ζωή της χώρας, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι (σε τοπικές, εθνικές και Ευρωπαϊκές εκλογές) περιοριζόταν αυστηρά στους Έλληνες πολίτες. Αυτό το καθεστώς αποκλεισμού απορρέει από το συνταγματικό προσδιορισμό του λαού με το έθνος. Ακριβέστερα, σύμφωνα με το Τμήμα Β΄ του ελληνικού Συντάγματος, οι μετανάστες που είναι νόμιμοι κάτοικοι δεν είχαν το δικαίωμα να συνέρχονται και να συναθροίζονται (άρθρο 11), ούτε να μετέχουν σε ενώσεις (άρθρο 12). Μαζί με άλλα έξι, τα δικαιώματα αυτά ανήκαν αποκλειστικά σε Έλληνες πολίτες. Αν και απολαμβάνουν τα υπόλοιπα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα που προβλέπει το Σύνταγμα, οι «νόμιμοι» μετανάστες δεν μπορούν να γίνουν επίσημα μέλη κομμάτων ή να συμμετέχουν σε επαγγελματικές ενώσεις. Έτσι, με τη συμμετοχή τους στο γεγονός της εξέγερσης, οι επαναστατημένοι μετανάστες παραβίασαν ένα συνταγματικό δικαίωμα προνομιακού καθεστώτος και νόμιμου αποκλεισμού. Έγιναν προσωρινά πολίτες μέσω μιας συνταγματικής παραβίασης. Παραβίασαν το θεμελιώδη συνταγματικό κανόνα της ιδιότητας του πολίτη [της υπηκοότητας;] και του νόμιμου ανήκειν, προκειμένου να επιτελέσουν και έτσι να αποκτήσουν αυτήν την ίδια την ουσία του εν λόγω κανόνα. Πραγμάτωσαν την ιδιότητα του πολίτη έξω από την εθνική της νομική μορφή.

Με την ανυπακοή στο νόμο, ένα νόμο που καθιερώνει τον πολιτικό τους αποκλεισμό, οι εξεγερμένοι μετανάστες αναβίωσαν και επέκτειναν την ιδέα του Σόλωνα για την ιδιότητα του πολίτη, που στηρίζεται στην αγωνιστική δέσμευση, στη σύνταξη με τη μία ή την άλλη πλευρά στα δημόσια ζητήματα, και στην επιλογή συγκεκριμένης άποψης στην πολιτική σφαίρα κατά τη διάρκεια μιας στάσης. Όπως διορατικά ερμήνευσε ο Πλούταρχος, με το νόμο αυτό ο Σόλων εννοούσε ότι «ο άνθρωπος δεν πρέπει να αδιαφορεί για το κοινό καλό, τακτοποιώντας τις ιδιωτικές του υποθέσεις με ασφάλεια και εφησυχάζοντας στο γεγονός ότι δεν έχει μερίδιο στα δεινά και τις δυστυχίες της χώρας του. Αλλά θα πρέπει αμέσως να υιοθετεί τις καλύτερες και πιο δίκαιες θέσεις, να μοιράζεται τους κινδύνους τους και να προσφέρει τη βοήθεια του, αντί να περιμένει στην ασφάλεια για να δει ποια άποψη θα επικρατήσει». Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της ιδιότητας του πολίτη είναι η συμμετοχή στα κοινά. Η συμμετοχή των πολιτών είναι πράξη επιλογής, διάκρισης ανάμεσα σε φίλους και εχθρούς, απόφασης για τη θέση τους στο πολιτικό πεδίο, επιλογή πλευράς στα δημόσια ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Ο νόμος του Σόλωνα επικαλείται μια αντίληψη της ιδιότητας του πολίτη κατάλληλη για αντιπαραθέσεις και ανταγωνισμούς, όταν οι κίνδυνοι στράτευσης του πολίτη είναι σημαντικά υψηλότεροι και ο θεσμός της πόλης γίνεται το αντικείμενο της διαφωνίας. Η πολιτική ένταξη παύει να είναι απλώς ζήτημα προβλεπόμενων νομικών δικαιωμάτων και τυπικών προνομίων, καθαρής νομιμότητας και αφηρημένης διαδικαστικότητας· γίνεται και ζήτημα άτυπων συγκεκριμένων ενεργειών που αμφισβητούν την υπάρχουσα κατανομή των εξουσιών και τις θεσμοθετημένες δομές εξουσίας και εκπροσώπησης στο όνομα του κοινού συμφέροντος. Δεν είσαι πολίτης μόνο όταν ο νόμος το εγκρίνει. Μπορεί να γίνει κανείς πολίτης πέρα από δικανικές κατηγορίες και νομικές κατασκευές χωρίς τα αντίστοιχα τυπικά πολιτικά δικαιώματα: ένας πολίτης χωρίς δικαιώματα. Η συμμετοχή των μεταναστών στις διαμαρτυρίες επαναφέρει τη δημοκρατική θεωρία από τη νομική και τυπική ύπαρξη της ιδιότητας του πολίτη στη συγκεκριμένη θέσπισή της και την πραγματική άσκησή της -έξω ή ενάντια στο νόμο. Φανέρωσε τη μη νομικίστικη διάσταση μιας ουσιώδους, χωρίς μεσάζοντες, μορφής της ιδιότητας του πολίτη. Η εξέγερση του Δεκεμβρίου για μικρό διάστημα εξέτινε τα όρια του πολιτικού, διεύρυνε την πρακτική της δημοκρατικής δράσης, και συμπεριέλαβε εκείνους που διαφορετικά αποκλείονται από τα κοινά. Περιέλαβε άμεσες μορφές συμμετοχής του πολίτη που αποσταθεροποίησαν τις υπάρχουσες νομικές και συμβολικές αντιλήψεις της ιδιότητας του πολίτη και αμφισβήτησαν θεσμοθετημένες μορφές αποκλεισμού. Με αυτόν τον τρόπο, η συμμετοχή των μεταναστών στην εξέγερση έχει μερικές εκτεταμένες συνέπειες για τη συνταγματική οργάνωση της πολιτικής και τη συμβολική αυτογνωσία μιας δημοκρατικής κοινωνίας.

#griots, #%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%ce%b2%ce%b1%cf%82, #%cf%83%cf%8c%ce%bb%cf%89%ce%bd, #%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%82

Θα μας κυνηγήσει η ΑΕΠΙ…

… λέει ο Νότης Μαυρουδής (στο 1:48).

Απλά μαθήματα file sharing από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Και για τον Γούγλη:

Ο Μίκης Θεοδωράκης θέλει η μουσική του να διατίθεται σε ψηφιακή μορφή δωρεάν.

Mikis Theodorakis wants his music to be shared freely.

 
(δυστυχώς έχει υπογράψει συμβόλαια)

Από την εκπομπή «Στην Υγειά μας» – 85 Χρόνια Μίκης Θεοδωράκης (20 και 27/11/2010).

 
Βάζω εδώ και τα τραγούδια που ερμηνεύτηκαν, για να τάχω:

Σάββατο 20/11/2010
0:04:49  Παιδ.Χορωδία Τυπάλδου Ανοίγω το στόμα μου
0:08:01 Παιδ.Χορωδία Τυπάλδου Σου είπαν ψέματα
0:50:23 Μανώλης Μητσιάς Κράτησα τη ζωή μου – Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
1:09:13 Νότης Μαυρουδής – Παναγιώτης Μάργαρης Χαρταετοί
1:12:51 Ν.Μαυρουδής – Π.Μάργαρης – Αναστασία Μουτσάτσου  Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
1:33:58 Γλυκερία Άπονες Εξουσίες – Μέσα σε κήπο κάθισα
1:55:40 Αντώνης Ρέμος Βρέχει στη φτωχογειτονιά
2:00:22 Γρηγόρης Βαλτινός Δρόμοι που χάθηκα
2:03:40 Δημήτρης Μπάσης Δραπετσώνα – Μάνα μου και Παναγιά
2:12:50 Αντώνης Ρέμος Μαργαρίτα Μαγιοπούλα – Χρυσοπράσινο Φύλλο
2:21:03 Βασίλης Λέκκας Σημαδεμένος απ’ την αγάπη – Κοίτα με στα μάτια
2:28:40 Μανώλης Ρασούλης – Γλυκερία Η επιστολή
2:31:47 Μπέσυ Μάλφα Το τραίνο φεύγει στις οχτώ
2:35:28 Γρηγόρης Βαλτινός – Αναστασία Μουτσάτσου Στρώσε το στρώμα σου για δυο – Δόξα τω Θεώ
2:57:42 Άννα Φόνσου Άρνησις
3:11:02 Μανώλης Μητσιάς Την πόρτα ανοίγω το βράδυ – Στα περβόλια
3:41:44 Γλυκερία Άγγελος Δραπέτης – Η Μαργαρίτα Μαργαρώ
3:51:36 Μπέσυ Μάλφα Ήταν 18 Νοέμβρη – Το γελαστό παιδί
3:56:03 Κατερίνα Παπουτσάκη Φαίδρα
4:00:56 Δημήτρης Μπάσης Με τόσα φύλλα – Θα σημάνουν οι καμπάνες
4:05:13 Βασίλης Λέκκας Δακρυσμένα Μάτια
4:09:58 Όλοι μαζί Βράχο βράχο τον καημό μου
Σάββατο 27/11/2010
0:20:39 Γιώργος Ανδρεάτος Σαββατόβραδο – Εδώ το φως
0:45:04 Διονύσης Σαββόπουλος – Κώστας Χατζής Αυτούς που βλέπεις
0:47:44 Κώστας Χατζής Χάθηκα – Δακρυσμένα Μάτια – Αυγή αφράτη – Ο Μίμης
0:47:44 Κώστας Χατζής Πού είναι η αγάπη (Κώστας Χατζής)
0:56:40 Διονύσης Σαββόπουλος Διαβάζεις στην Αγία Γραφή – Τον Σεπτέμβριο θυμάμαι
1:04:51 Διονύσης Σαββόπουλος Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη (Δ. Σαββόπουλος)
1:10:32 Γιάννης Κότσιρας Της αγάπης αίματα – Κάποτε θα’ρθουν
1:32:02 Καλλιόπη Βέτα Ποιος τη ζωή μου – Το φεγγάρι κάνει βόλτα
1:46:44 Γιώτα Νέγκα Το χατίρι – Στα περβόλια
2:12:39 Δώρος Δημοσθένους Βραδιάζει – Σ’ αυτή τη γειτονιά
2:19:50 Σοφία Παπάζογλου Σε ποιο βουνό – Ανάμεσα Σύρο και Τζια
2:39:25 Βασίλης Χαραλαμπόπουλος Βρέχει στη φτωχογειτονιά
2:49:43 Ηρώ Ξάφνου στον ποταμό από πέρα – Η μυρτιά
3:06:21 Λάκης Χαλκιάς Είσαι Έλληνας – Ο λεβέντης
3:13:04 Παναγιώτης Πετράκης Παράπονο – Όμορφη πόλη
3:22:41 Πέτρος Γαϊτάνος Σε ποια πατρίδα θες να πας
3:25:28 Αρετή Κετιμέ Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι – Η απαγωγή
3:31:15 Πέτρος Γαϊτάνος Το τραγούδι της ξενιτιάς – Το παλικάρι έχει καημό
3:38:07 Καρίμ Χιλάλ Όταν σφίγγουν το χέρι
3:43:15 Γιάννης Ζώτος Οι σιγανές φωνές της μνήμης (Γ.Ζώτος, στίχοι: Μ.Θεοδωράκης) 
3:50:04 Όλοι μαζί Ο καημός – Ο χορός του Ζορμπά

Αν μου διέφυγε κάτι, πες το στα σχόλια

 
Παρεμπιπτόντως, διάβασε κι αυτό (όλο):
Νίκος Τουλιάτος: Ανοιχτή Επιστολή προς συναδέλφους, φίλους, συντρόφους

 
Προσθήκη: Μίκης Θεοδωράκης:1000 τραγούδια – Ευρετήριο

#file-sharing, #%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1, #%ce%b1%ce%b5%cf%80%ce%b9, #%ce%bc%ce%af%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82, #mikis-theodorakis, #youtube

Στο παρά πέντε, το ξανασκέφτηκαν για τις παθήσεις

…ποιος θα το μάθει όμως;

Στο πόδι, όπως κάθε φορά που ανακαλύπτουν και μια γκάφα τους, το Υπουργείο Παιδείας, εν μέσω καταλήψεων στα σχολεία, εκεί όπου πρέπει να καταθέσουν μηχανογραφικά οι υποψήφιοι -με σοβαρές παθήσεις, μην ξεχνάμε, βγάζει εσωτερική εγκύκλιο με την οποία γίνονται δεκτά και μηχανογραφικά με προτιμήσεις για τμήματα με αποκλειόμενες παθήσεις.

Και βάζει τους διευθυντές των σχολείων να ψάχνουν στο τηλέφωνο όσους κατέθεσαν ήδη μηχανογραφικό, νάρθουν πίσω και να κάνουν και τη σχετική υπεύθυνη δήλωση. Και τα παιδιά που απογοητευμένα δεν μπήκαν καν στη διαδικασία; Και δημοσιότητα για την αλλαγή και την παράταση ως την Παρασκευή; Παπάρια μάντολες Μάλιστα, βγήκε και η ανακοίνωση. Τετάρτη απόγευμα, με λήξη προθεσμίας Παρασκευή μεσημέρι…

 
Χάθηκε ο κόσμος να γίνονται αιτήσεις στα γραφεία και τις διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης; Τι τους έχουν τους διοικητικούς υπαλλήλους και τους «κομπιουτεράδες» εκεί;

Σχετικό: Πόσο σοβαρά παίρνουν τα πανεπιστήμια τις σοβαρές παθήσεις;

#%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%81%ce%af%ce%b1

Πόσο σοβαρά παίρνουν τα πανεπιστήμια τις σοβαρές παθήσεις;

Ας πούμε ότι κατανοώ γιατί τα τμήματα Βιολογίας αποκλείουν μια σειρά από υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις (με εξαίρεση το ΑΠΘ). Ας πω το ίδιο και για τους Μηχανικούς Μεταλλείων του ΕΜΠ -την ίδια στιγμή που δεν μπαίνει κανένας αποκλεισμός για τους Ναυπηγούς Μηχανικούς!

Μπορεί όμως το τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας στην Κομοτηνή να εξηγήσει στην κοινωνία, γιατί αποκλείει σχεδόν όλους τους πάσχοντες από κάποια σοβαρή πάθηση; Τόσο απαιτητική είναι η φοίτηση σε αυτό; Μπορεί το τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο να εξηγήσει το ξερό κοφτό ΟΛΕΣ για τις παθήσεις που αποκλείει; Να ελπίζω σε παρανόηση και κακή διατύπωση; ότι αντί για ΟΛΕΣ εννοεί ΚΑΜΙΑ;

Να επεκταθώ και σε άλλες αντιφάσεις; όπου τμήματα ίδιου αντικειμένου διαφοροποιούνται από ΑΕΙ σε ΑΕΙ, ή από ΤΕΙ σε ΤΕΙ; Ή να ρωτήσω πώς ακριβώς θα δεχτεί το Πανεπιστήμιο Πειραιά αυτόν που μειονεκτεί κινητικά στο κτίριο του, το οποίο αποτελεί παράδειγμα κακής προσβασιμότητας;

Καλή κι άγια η αυτονομία των ιδρυμάτων, αλλά μήπως στο ζήτημα αυτό, θα έπρεπε να υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση;

Αναφέρομαι στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση παιδιών μας και συμπολιτών μας που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις, και στο σχετικό μηχανογραφικό δελτίο.

(λήψη του παραπάνω πίνακα εδώ)

 
Προσθήκη: Δείτε κι αυτό:
IBD-GR (THE CROHN & COLITIS COMMUNITY IN GREECE): Καταπάτηση των δικαιωμάτων των μαθητών με σοβαρές παθήσεις κατά την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

#%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%81%ce%af%ce%b1

Τα 39 Σκαλοπάτια

39 Steps original posterΑύριο, η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία δίνει με μερικά ευρώ παραπάνω την ταινία Τα 39 Σκαλοπάτια του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Είναι από τις ταινίες που αξίζει κανείς να δει, αφήνω άλλους γνωστούς και μη εξαιρετέους να γράψουν, καλύτερα από μένα, γι’ αυτήν.

 
Η ταινία έχει άδεια Creative Commons τύπου Public Domain. Μπορείτε να την κατεβάσετε νόμιμα και ελεύθερα από το archive.org σε μορφή Ogg Video (310.6 MB), ή MPEG4 ρυθμού μετάδοσης 512Kbps (345.1 M), ή σε «ασυμπίεστη» MPEG2 (1.3 GΒ), καθώς και να την δείτε online (υποστηρίζεται και η ετικέτα <video> της HTML5).

 
Ελπίζω, εκτός από το εργοστάσιο ψηφιακών δίσκων, να έχει πληρωθεί από την εφημερίδα και υποτιτλιστής (και να έχει κάνει και καλή δουλειά).

#alfred-hitchcock, #%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1, #the-39-steps

Πληρώνω ΕΡΤ

licence fee pie Chart

Spending your licence fee http://www.bbc.co.uk/info/licencefee/

Έχω βαρεθεί να ακούω για το «χαράτσι» της ΕΡΤ, που δεν πρέπει να πληρώνουμε, αν δεν γουστάρουμε να δούμε ΕΡΤ, ότι το πληρώνουν άδικα τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας κι η πομόνα του αγρότη, να το καταθέτουμε χωριστά στο παρακαταθηκών, κι άλλα φαιδροεπαναστατικά

Έχω, επίσης, σιχαθεί ν’ ακούω για 800, 700, 600 εργαζομένους σε ολόκληρο BBC, σε αντιπαραβολή με τις 5 χιλιάδες στην ΕΡΤ.

Έχω συνηθίσει να τα ακούω και μία και δύο και τρεις. Χτες, ακόμη, ξανα-μανά email «τι να κάνετε για να μην πληρώνετε την ΕΡΤ». Αλλά με ενοχλεί να τα αναπαραγάγουν άνθρωποι που εκτιμώ. Με ενοχλεί η ευκολία του κάθε μπλόγκερ να μηρυκάσει την κάθε μαλακία του κάθε βουλευτή ή/και πρωκτικού.. Λίγο νιονιό, λίγη κοινή λογική, για το δεύτερο νούμερο δεν έχουν στο κεφάλι τους;

Λοιπόν, ναι, μάγκες μου, η δημόσια τηλεόραση έχει λόγους ύπαρξης πάρα πολλούς. Ναι, αξίζει να την πληρώνουμε. Αυτό λένε οι δικές μου πολιτικές απόψεις, άμα είστε όλοι εσείς φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι, δεν ξέρω ‘γω τι, και πιστεύετε το αντίθετο, είστε κατά πως φαίνεται πρωτοπόροι. Σε όλες τις χώρες, στα άντρα του καπιταλισμού, κρατική ραδιοτηλεόραση υπάρχει και θα υπάρχει. Άμα θέλετε συζητάμε για ποιους λόγους στα σχόλια.

Και όχι, άμα είμαστε κοινόχρηστο πολυκατοικίας, ή πομόνα, δεν την πληρώνουμε (ενημερωθείτε). Ναι, παντού στην Ευρώπη την πληρώνουν, και το γαμημένο το BBC κάνει 143 λιρόνια το χρόνο, με εξαπλάσιο πληθυσμό.

Ναι, θα ήταν δικαιότερο να την πληρώνεις, ή να την πληρώνεις περισσότερο, μόνο αν την βλέπεις. Όχι, αυτό με το υφιστάμενο αναλογικό σύστημα δεν μπορεί να γίνει. Όμως, με το επερχόμενο ψηφιακό μπορεί, και πρέπει να γίνει.

Και κοίτα· πες πως δεν πλήρωνες ΕΡΤ με το λογαριασμό της ΔΕΗ, ούτε συ, ούτε κανείς άλλος. Θα σταματούσε να υπάρχει η ΕΡΤ; Κρατική χρηματοδότηση δεν θα είχε πάλι; Κούνα το λίγο· τι πάει να πει αυτό; Α γεια σου, φόρους! Ποιος θα την πλήρωνε, λοιπόν, τότε; ο συνεπής φορολογούμενος, ακριβώς.

Ααα, μήπως είσαι από τους έξυπνους, τους φοροφυγάδες; Εντάξει, πάσο, καταλαβαίνω τώρα γιατί θες να την κόψεις κι από τη ΔΕΗ. Για να ζεις τζάμπα και λάθρα και από αυτήν την υποχρέωση. Μετά τα βάζουμε με τους μετανάστες…

 
Πάμε τώρα στην άλλη μπαρούφα.

Το βλέπεις αυτό; Είναι κομμάτι από την ετήσια έκθεση λειτουργίας του BBC, την πιο πρόσφατη, την περσινή. Δημόσιο Δεδομένο. Διαβάζεις; πίνακας δεξιά: 17.078 υπάλληλοι μέσα στο νησί (με ισοδυναμία σε πλήρους απασχόλησης· παναπεί, είναι και παραπάνω, στην πραγματικότητα). Δες και στην εισαγωγική παράγραφο: σε 43 χώρες πάνω από 23.000, συνολικά.

Εντάξει; Κοίτα μην παρασυρθείς, ο κάτω πίνακας, βρε κουτέ, είναι ποσοστιαίος, επί τοις εκατό. Γκέγκε; Κι ο άλλος μιλάει για διευθυντικό προσωπικό. Λες αυτούς τους 800 να είδε ο Ψ. που ζήλεψε λαοτιανούς -κι όχι μόνο- κι έφερε κι αυτός μπλογκομπόχα στη βουλή;

Ξέρω, σ’ ακούω. Έχεις κάθε δίκιο. Άλλο 3 τηλεοπτικά κανάλια, 2 -ή 3;- περιφερειακά στούντιο, 1 δορυφορικό τηλεοπτικό κανάλι, 4 ψηφιακά, 19 περιφερειακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, 6 πανελλήνιας εμβέλειας, 2 διεθνούς, κι άλλοι 3 -2 τοπικής και 1 διεθνούς εμβέλειας- της ΕΡΤ-3, 3 ορχήστρες, 1 χορωδία, 1 site, 1 περιοδικό, κι άλλο, τα πολλαπλάσια των Βρετανών, που βαριέμαι να τα απαριθμήσω.

Αλλά, μάγκα μου, και μπλόγκερ μου, μην το χάνεις το δίκιο σου αναίτια.

Το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη κρατικής τηλεόρασης. Ούτε η χρηματοδότησή της (και) από τους πολίτες. Πρόβλημα είναι το μέγεθός της, πρόβλημα είναι το πλήθος των υπαλλήλων της, αλλά, έλεος, μην γίνεσαι παπαγαλάκι, δεν επιχειρηματολογείς ενάντια σε κάτι ανορθολογικό, εκτοξεύοντας βλακείες (σκέψου, κιόλας, μπας και κάποιοι, έτσι σε θέλουν;).

Πρόβλημα είναι οι αργόμισθοι, οι σύμβουλοι κι οι κηφήνες, πρόβλημα είναι ολωνών οι αμοιβές, πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει μειονοτική γλωσσική πολιτική για να εκφραστεί και μέσα από την κρατική τηλεόραση, πρόβλημα είναι ότι διαρρέουν λίστες αόριστες με ανακατεμένα ακαθάριστα ποσά, ετήσια ή εξαμηνιαία, αχταρμάδες με δημοσιογράφους, τεχνικούς, καρεκλάτους, που συμπτωματικά δεν περιλαμβάνουν αρεστούς, μελλοντικά αρεστούς, και γενικώς άριστους.

Πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε τέτοιες ετήσιες αναφορές, όπως του BBC, κι ούτε μας περνάει από το μυαλό να τις απαιτήσουμε, γιατί ασχολούμαστε με ανεμόμυλους, και αυτοϊκανοποιούμαστε με μπάνερ αλά ντάριο φο.

 
Σχετικά
ert-archives.gr: 204 ώρες βίντεο και 1000 φωτογραφίες, 2,25 εκ ευρώ! και σχόλια
Κι άλλο blog;
«bloggers είμαστε, ανακυκλώνουμε και καμιά μαλακία, να περνάει η ώρα…» (part 1)
«bloggers είμαστε, ανακυκλώνουμε και καμιά μαλακία, να περνάει η ώρα…» (part 2)

#%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ba%cf%8c%cf%83%cf%86%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b1