Διατεταγμένη αποστολή

[Ορίστε, το μπλογκ ζει!] Αφήνω εδώ ένα σχόλιο που ακόμα είναι στη σπαμοπαγίδα για εκεί που γράφτηκε. Με την ευκαιρία, συμπληρώνω λίγα πράγματα:

1. Αν κάποιος έχει πάρει τη φυλλάδα της «πρώτης Κυριακής μετά την του Χριστού Γέννησιν», θα εκτιμούσα να δούμε μια φωτογραφία του έντυπου άρθρου, για να συγκρίνουμε με ό,τι απέμεινε ονλάιν.

2. Αυτό που είναι ονλάιν, άλλαξε 2-3 φορές (σταμάτησα να το παρακολουθώ, δεν ξέρω ακριβώς).
Η αρχική εισαγωγή στο ανυπόγραφο άρθρο είναι τερατούργημα επιχειρηματολογίας https://pbs.twimg.com/media/EM-FZLHXsAAZeuP.jpg και https://pbs.twimg.com/media/EM-FZs_WwAIgSEi.jpg (λογικά, έχει μείνει στην έντυπη εκδοχή):

Ημέρα του αγέννητου παιδιού: Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που οι οπαδοί της Ουνιόν Βερολίνου στο πρώτο παιχνίδι της αγαπημένης ομάδας τους στην Bundesliga «έφεραν» [sic τα εισαγωγικά] μαζί τους στο γήπεδο τις φωτογραφίες των νεκρών οπαδών της Ουνιόν. Ανατριχίλα.

Ηλικιωμένες γυναίκες κρατούσαν στα χέρια τους φωτογραφίες των ανδρών τους, άνδρες των γυναικών τους, μάνες και πατεράδες τραγουδούσαν τα συνθήματα της ομάδας τους με τις φωτογραφίες των νεκρών παιδιών τους στα χέρια.

Συνθήματα που και αυτοί που έφυγαν από τον μάταιο τούτο κόσμο τραγουδούσαν όταν βρίσκονταν στις εξέδρες του γηπέδου της Ουνιόν. Όλους αυτούς τους συνέδεε η αγάπη τους προς την ίδια ομάδα και ένα όνειρο που δεν στάθηκαν τυχεροί να το ζήσουν.

Να δουν την Ουνιόν στην Α’ κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Πόσοι πατεράδες δεν θα ήθελαν να πανηγυρίσουν ένα γκολ της ομάδας τους αγκαλιά με το παιδί τους. Αγκαλιά με τον γιο ή την κόρη τους.

Πόσοι πατεράδες δεν έχουν πανηγυρίσει στην Ελλάδα τα γκολ τις [sic] αγαπημένης τους ομάδας αγκαλιά με τα παιδιά τους γιατί δεν γεννήθηκαν ποτέ; Πόσοι; Με μία πρόχειρη ματιά στα…

Η βλακεία σχολιάστηκε στα μέσα, οπότε, πολύ απλά, αφαιρέθηκε, ενώ μπήκε ξαφνικά και υπογραφή

Παράλληλα προέκυψε και εντιτόριαλ, όπου για 350.000 εκτρώσεις με μέσο κόστος 400 ευρώ ανά έκτρωση, ο πολλαπλασιασμός του έβγαζε 200 εκατομμύρια ευρώ. Πάλι επισημάνθηκε στα μκδ, όποτε χαλαρά αφαιρέθηκε όλη η πρόταση! Όταν επισημάνθηκε στα μκδ ότι ο εξωφρενικός υπολογισμός παραμένει στο κύριο άρθρο, τότε πολύ απλά, προστέθηκε η φράση «μαζί με τα όποια επιπλέον έξοδα».

Κι από πάνω, ο κύριος επικαλέστηκε και τον ψευδοβολταίρο, να μπορεί να γράφει και να σβήνει ό,τι θέλει…

Και πολύ δεν ασχοληθήκαμε;

3. Άραγε τι μέρα του αγέννητου παιδιού είναι αυτή; Όχι φυσικά διεθνής, γιατί (α) αυτή είναι στις 25 Μαρτίου που άλλα γιορτάζουμε εμείς και (β) είναι του διαβολικού Πάπα! Τι σχέση έχει η ορθοδοξία με αιρετικούς; Άλλωστε, σε καταπιεσμένους της Λατινικής Αμερικής καθιερώθηκε αυτή. Τι είμαστε εμείς; μπανανία; Εμείς έχουμε από φέτος τη δικιά μας, την ατόφια, εκάστην πρώτη Κυριακήν μετά την του Χριστού Γέννησιν. Είπαμε, κα-νο-νι-κό-τη-τα! Προτείνω από του χρόνου, να γράφουν και τα παιδιά έκθεση σε σχετικό διαγωνισμό.

Ποιοι είναι αυτοί οι afistemenaziso, των οποίων οι προτάσεις γίνονται πανηγυρικά δεκτές από την Ιερά Σύνοδο; Γνωστοί και μη εξαιρετέοι. Το τηλέφωνο επικοινωνίας, είναι σ’ αυτούς:ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ (ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ)- ΠΕΦΙΠ, Ακαδημίας 78Δ & Κιάφας, 10678 Αθήνα, 210-3802615, 210-3838496, Fax: 210-3839509 http://www.pefip.gr pefip@otenet.gr

Άλλη μία «οργάνωση», μη κυβερνητική, υποθέτω, νάχουμε και φορολογικές ατέλειες. Φάντασμα, φυσικά, σκέτο ένα τεμπλέιτ της πόρσε, με όλες τις βιωματικές ιστορίες, δανεισμένες από ψεκασμένους αμερικανούς. Ναι, αλλά, συνομιλητής της εκκλησίας, του κράτους, της Κεραμέως…

afistemenaziso

Φαντάζομαι θαυμάσατε και το Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει, μεταξύ του παπαδαριού…

4. Για τους αριθμούς, ενδιαφέροντα νήματα είναι και αυτό https://twitter.com/manchurian/status/1212404257116299265 κι αυτό https://twitter.com/EmmanuelSchizas/status/1211362836846432257

Α, και καθόλου παπαδοπαίδι αυτός ο διευθυντής. Τι, γίνεται και με την εκκλησία, και με το στοιχηματισμό, και με τις φυλλάδες των χούλιγκαν; Αχυράνθρωπος σε άλλη μία διατεταγμένη αποστολή.

 

Η υποτιθέμενη θέληση των λαών της Ε.Ε. και η ρύθμιση της ώρας

Η μοναδική μέχρι τώρα επίσημη ανακοίνωση της διαβούλευσης (προσοχή όχι δημοψηφίσματος, αλλά διαβούλευσης, από αυτές που σνομπάρουμε γενικώς) λέει ρητά:

Summertime Consultation: 84% want Europe to stop changing the clock

Παρότι ρητά, επίσης, αναφέρεται ότι πρόκειται για προκαταρκτικά αποτελέσματα, η αρμόδια Σλοβένα Επίτροπος Μεταφορών, ο Γιουνκέρ, τα ΜΜΕ και διάφοροι άλλοι έτρεξαν να σπεκουλάρουν με την υποτιθέμενη «θέληση των λαών της ΕΕ». Τρίχες κατσαρές για να μην πω τίποτε βαρύτερο! Ας δούμε τα στοιχεία που μας ανακοίνωσε η Ε.Ε.

Πρώτα-πρώτα, πουθενά δεν λέει ότι η «θέληση» είναι για παραμονή της θερινής ώρας. Αντιθέτως, αναφέρεται στην κατάργηση της εναλλαγής χειμερινής-θερινής.

Δεύτερον και κυριότερο. Στους αριθμούς που ανακοινώθηκαν δεν υπάρχει απολύτως καμία στάθμιση. Στην ουσία πρόκειται για μια διαβούλευση Γερμανών (με ολίγη από Γάλλους και Αυστριακούς).

Τα 82,8 εκ. των Γερμανών αποτελούν το 16,18% «των λαών της Ε.Ε.», συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου που πήρε μέρος στη διαβούλευση. Ανακοινώθηκε ότι στη διαβούλευση πήρε μέρος το 3,79% των Γερμανών, κάπου 3.138.120. Συνολικά, μας λένε ότι πήραν μέρος 4,3 εκ. πολίτες της Ε.Ε., η σούμα που έκανα εγώ τους βγάζει περισσότερους: 4.548.425. Δηλαδή, ανά 1.000 συμμετέχοντες οι 690 ήταν Γερμανοί, υπερτετραπλάσιοι από την αναλογία του πληθυσμού τους στην Ε.Ε., ή, αν η βούληση κάθε κράτους έχει 1/28 ισχύ, τάξεις μεγέθους μεγαλύτερη! Από τους Γερμανούς αυτούς, μας λένε ότι το 84%, ή οι 2.636.021 σε απόλυτους αριθμούς, προτιμούν την κατάργηση της εναλλαγής της ώρας. Δηλαδή, οι 69 στους 100 που ζητούν στη διαβούλευση να μην αλλάζει η ώρα είναι Γερμανοί! Οι υπόλοιποι 31 είναι 9 Γάλλοι, 5 Αυστριακοί, 3 Πολωνοί, 2 Ισπανοί, και 11 και μισός όλοι οι υπόλοιποι 23. Περιττεύει νομίζω η οπτικοποίηση σε πίτα…

Δεν μπήκα καν στον κόπο να μεταφέρω σε πίνακα το δεύτερο γράφημα. Παραθέτω τον πίνακα με τα πλήρη στοιχεία των παραπάνω. Τα στοιχεία που πήρα από την ανακοίνωση της Ε.Ε. είναι η 4η στήλη (Συμμ % Πληθ) και η 7η στήλη (Κατάργ %). Οι πληθυσμοί είναι από τη Βικιπαιδεία:

ΣΤΑΘΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ
Χώρα Πληθ 2017 % πληθ ΕΕ Συμμ % Πληθ Συμμ Απολ Ανά 1000 συμμ Κατάργ % Κατάργ απολ % συν καταργ
Γερμανία 82.800.000 16,18 3,79 3.138.120 690 84 2.636.021 69,2
Γαλλία 67.210.459 13,10 0,59 396.542 87 84 333.095 8,7
Αυστρία 8.772.865 1,71 2,94 257.922 57 77 198.600 5,2
Πολωνία 37.972.964 7,42 0,34 129.108 28 95 122.653 3,2
Ισπανία 46.528.966 9,09 0,19 88.405 19 93 82.217 2,2
Βέλγιο 11.365.834 2,22 0,55 62.512 14 84 52.510 1,4
Τσεχία 10.610.055 2,07 0,59 62.599 14 83 51.957 1,4
Φινλανδία 5.503.297 1,08 0,96 52.832 12 90 47.548 1,2
Σουηδία 9.995.153 1,95 0,48 47.977 11 88 42.220 1,1
Πορτογαλία 10.309.573 2,01 0,33 34.022 7 85 28.918 0,8
Σλοβακία 5.435.343 1,06 0,60 32.612 7 80 26.090 0,7
Ολλανδία 17.081.507 3,34 0,16 27.330 6 79 21.591 0,6
Κροατία 4.154.213 0,81 0,52 21.602 5 90 19.442 0,5
Ουγγαρία 9.797.561 1,91 0,21 20.575 5 90 18.517 0,5
Ελλάδα 10.757.293 2,10 0,34 36.575 8 44 16.093 0,4
Ιταλία 60.589.445 11,84 0,04 24.236 5 66 15.996 0,4
Σλοβενία 2.065.895 0,40 0,73 15.081 3 87 13.120 0,3
Ηνωμένο Βασίλειο 65.808.573 12,86 0,02 13.162 3 82 10.793 0,3
Βουλγαρία 7.101.859 1,39 0,18 12.783 3 84 10.738 0,3
Εσθονία 1.315.635 0,26 0,94 12.367 3 85 10.512 0,3
Ιρλανδία 4.774.833 0,93 0,24 11.460 3 88 10.084 0,3
Λιθουανία 2.847.904 0,56 0,34 9.683 2 91 8.811 0,2
Λουξεμβούργο 590.667 0,12 1,78 10.514 2 79 8.306 0,2
Λετονία 1.950.116 0,38 0,39 7.605 2 85 6.465 0,2
Ρουμανία 19.638.309 3,84 0,04 7.855 2 78 6.127 0,2
Δανία 5.748.769 1,12 0,11 6.324 1 81 5.122 0,1
Κύπρος 854.802 0,17 0,88 7.522 2 47 3.535 0,1
Μάλτα 440.433 0,09 0,25 1.101 0,2 54 595 0,0
ΣΥΝΟΛΟ 512.022.323 100 0,66 4.548.425 1.000 84 3.807.676 100

Επί τούτου, δεν αναφέρθηκα καθόλου στο πανηγύρι, τη φασαρία, τον τζίρο και την κερδοσκοπία που θα έφερνε μια τέτοια αλλαγή σε ενσωματωμένα ή όχι υπολογιστικά συστήματα, αντίστοιχη ίσως με το «πρόβλημα του έτους 2000», ή το επερχόμενο του 2038. Η κίνηση των αγορών παραμένει πάντα ένας καλός λόγος για αλλαγές.

Και μια άλλη παράμετρος είναι οι μπούρδες που θα αναπαραχθούν πάλι για τα καλά και κακά που φέρνει η αλλαγή ή η διατήρηση της ώρας, και ποιας ακριβώς, της κοντινής στην αστρονομική, που είναι η χειμερινή, ή της θερινής. Θεωρίες συνωμοσίας που θα δούμε πάλι.

Όλα πάνε καλά…

Αφού στην κρατική τηλεόραση όλα πάνε καλά, ας τα καταγράψουμε -διαπιστωμένα:

– Το όριο έχει κατέβει στα 50 ευρώ, ελέω εταιρειών φύλαξης /μεταφοράς και τραπεζών. Μέτρα ρευστότητας από τις ίδιες τις τράπεζες που γράφουν στα παπάρια τους κάθε κυβέρνηση.

– Ως χτες οι υπάλληλοι των τραπεζών πήγαιναν στη δουλειά τους και δεν κάνανε τίποτα. Δεν είχαν να κάνουν κάτι. Από σήμερα, αρκετοί ασχολούνται με τις συντάξεις.

– Ο λόγος που δεν κάνανε τίποτα, ούτε σενάρια τρέχουν, ούτε δοκιμές γίνονται τί-πο-τα για επόμενη μέρα, είναι απλός: Τις τράπεζες τις έχει κλειδώσει η ΕΚΤ, κι όχι η ελληνική κυβέρνηση. Η ΕΚΤ είναι και που θα τις ξεκλειδώσει, όταν και άμα αποφασίσει.

– Τράπεζα δημιούργησε υποψίες στάσης πληρωμών, κωλυσιεργώντας στις εντολές μισθοδοσίας από οργανισμό. Επικαλέστηκε τα μέτρα, μέχρι που απειλήθηκε ότι η μισθοδοσία μεταφέρεται σε άλλη τράπεζα άμεσα. Σε μία ώρα ως δια μαγείας το πρόβλημα λύθηκε.

– Υπάρχει τεχνητή έλλειψη σε φάρμακα από τις φαρμακαποθήκες.

– Τα μέτρα έδειξαν πόσο ουτοπικό είναι το να ονειρεύεται οποιαδήποτε κυβέρνηση ότι με κάρτες και άυλη ηλεκτρονική διακίνηση χρημάτων θα καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή: Σχεδόν όλη η αγορά κινείται με μ̶α̶ύ̶ρ̶ο̶ ̶χ̶ρ̶ή̶μ̶α̶ μετρητά. Με την ανακοίνωση των μέτρων κλείσανε τα μπουζουξίδικα. Προτείνεις κάρτα ή μεταφορά ποσού σε τραπεζικό λογαριασμό μαγαζιού, φαρμακείου, επιχείρησης όπου κάνεις αγορά, και σε θεωρούν ούφο. Ακόμη και επιχειρήσεις που ως τώρα δέχονταν κάρτες, τώρα σταμάτησαν. «Είπαμε δεχόμαστε κάρτες, αλλά όχι μόνο κάρτες! Μην το παραχέσουμε». Σωστά, πώς θα ακυρώσουμε αποδείξεις μετά!

 

Τέλος, αναρωτιέμαι, πόσοι από αυτούς που θα ψηφίσουν, είτε όχι, είτε ναι, έχουν πληρώσει το φετινό φόρο εισοδήματος κι είναι τακτοποιημένοι με τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος το οποίο λοιδωρούν… Άσχετο; Α ναι, έχει παράταση.

Λοβοτομημένα δεν είναι μόνο τα Πειραματόζωα του Αρκά

ΑΡΚΑΣ-Ηγέτης

Ευφυής ΑΡΚΑΣ: Ηγέτης

Ηγέτης είναι αυτός που μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή, η οποία δεν θα ερχόταν αν δεν κυβερνούσε.

Κάποιοι ανεγκέφαλοι κάφροι, ή κάποιοι σε διατεταγμένη υπηρεσία -το ίδιο είναι εντέλει, θεώρησαν ότι ο Αρκάς στηρίζει Σαμαρά…

Κι έφτιαξαν κλίμα καφρίλας. Το αποτέλεσμα:

Με εντολή του Αρκα η σελίδα αναστέλλει τις αναρτήσεις μεχρι νεοτέρας.
Ο Διαχειριστής

Γιώργος Φουντουλάκης: Ψηφίστε με, ω σύντεκνοι!

Νομίζω είναι ό,τι πιο χαζό, να το πω έτσι σαν απλός Έλληνας, έχω ακούσει τα τελευταία.

Οι Κρητικοί έχουν μια παράδοση. Καθένας παίρνει ένα όπλο από τον παππού του, από τον προπάππου του. Το αν έχει συμβεί ένα ατυχές γεγονός, από κάποιον, αυτό δεν είναι μόνο στην Κρήτη, γίνεται και στη Μακεδονία, και στη Στερεά Ελλάδα, και στην Πελοπόννησο, και παντού.

Δεν είμαι υπέρ της βιαιοπραγίας, ότι ένα όπλο πρέπει να το έχει κανείς για να το χρησιμοποιεί, αλλά κι αυτές οι χαζομάρες, το ν’ ακούω ότι πρέπει να αφοπλιστεί η Κρήτη και…, το βλέπω, και το θεωρώ ότι είναι…, δεν θεωρείται σοβαρά από έναν πρώην πολιτικό.

Προφανώς, στην Αθλητική Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρίες, την οποία προεδρεύει, δεν υπάρχουν καθηλωμένοι από μπαλοθιές σε καροτσάκια…

Πηγή, από 38:44

«Ο πολίτης ψηφίζει…»

Ούτε σάλιο μου έχει μείνει να φτύσω, ούτε δάκρυ κυλάει πια. Κι αν δεν σου περισσεύει μισή ώρα, πάλι να το δεις ολόκληρο. Μελαγχόλησε, θύμωσε.

Το θέμα έχει ξανάρθει στην επιφάνεια και παλιότερα, κι υπάρχει σχετικό ρεπορτάζ στον ιστό. Κι εγώ σκέφτηκα να κάνω πλήρη απομαγνητοφώνηση· όμως δεν υπάρχει τίποτα πιο παραστατικό από την εικόνα και το ζωντανό λόγο.

Τρεις του Σεπτέμβρη

Οι εφημερίδες της Τετάρτης 4 Σεπτεμβρίου 1974, για τη διακήρυξη του Ανδρέα Παπανδρέου: Το Βήμα, Τα Νέα, Η Αυγή, η Βραδυνή, Απογευματινή, Εστία, Μακεδονία, Θεσσαλονίκη.

Στο αποθετήριο δεξιά, για το αρχείο σας και διάβασμα με την ησυχία σας, ολόκληρες οι αντίστοιχες σελίδες.

Άσπρο – μαύρο

φωτογραφία από το προσωπικό μου αρχείο
Ο Πέτρος τέλειωσε με καλό βαθμό τη σχολή του. Κρυφά από τους δικούς του, έχει περάσει μ’ επιτυχία τη διαδικασία επιλογής και τη συνέντευξη που τον έκανε δεκτό για τρίμηνη άσκηση σε αξιόλογο εργαστήριο στο ομόλογο τμήμα σε περιφερειακό πανεπιστήμιο. Κρυφά, γιατί ο πατέρας του Πέτρου είναι απολυμένος εδώ κι εννιά μήνες, η αδερφή του εδώ και έξι. Η τετραμελής οικογένεια στηρίζεται οικονομικά αποκλειστικά στην εργασία της μητέρας. Η είδηση για την επιτυχία του Πέτρου κι η απόφαση για τρίμηνη μετοίκηση σε άλλη πόλη έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. «Τι θα πας να κάνεις εκεί; εδώ θα κάτσεις να ψάξεις να δουλέψεις, δεν βγαίνουμε πια μόνο με το μισθό της μαμάς». Ευτυχώς, βρέθηκε γνωστός γνωστού, μια άκρη σε φιλικό σπίτι, που τύχαινε να είναι άδειο για το τρίμηνο αυτό, η μικρή αμοιβή της άσκησης φτάνει για το φαγητό και τα καθημερινά. Οι αντιρρήσεις κάμφθηκαν ή, καλύτερα, παρακάμφθηκαν. Οι τύψεις, ωστόσο, του Πέτρου, που αφήνει τους τρεις πίσω, κι η ντροπή για την υποχρέωση σε τρίτους κάνει τη χαρά του πικρή. Το τρίμηνο έχει φτάσει στη μέση του. Ο Πέτρος έχει καταπλήξει τους πάντες με το ταλέντο, τις γνώσεις, και την προσωπικότητά του. Πέρασε τέταρτος και τις εξετάσεις για το μεταπτυχιακό στο ίδιο τμήμα του εργαστηρίου, κάθε χρόνο δίνονται τέσσερις υποτροφίες, το μέλλον δείχνει να του χαμογελά. Και ξαφνικά, οι υποτροφίες γίνονται τρεις. «Δύσκολοι οι καιροί», η αιτιολόγηση των ιθυνόντων. Ο Πέτρος θεωρεί καθήκον του να ενημερώσει ότι δεν μπορεί να αποδεχτεί τη θέση στο μεταπτυχιακό χωρίς υποτροφία, κι ότι με τη λήξη του τριμήνου, θα επιστρέψει στην πόλη του, να ψάξει για δουλειά.

Ο Γιάννης έχει επιστρέψει στο πανεπιστήμιο της πόλης του, και του προπτυχιακού του, ως μέλος ΔΕΠ κι ερευνητής πλέον. Έχει διαγράψει την πορεία Ευρώπη – Αμερική, ντοκ, ποστντόκ, ερευνητής, ΔΕΠ, και με τις έξωθεν αντικειμενικές καλές μαρτυρίες, η κατάληξη ήταν αναμενόμενη. Βέβαια, το τελευταίο διάστημα όλο και συχνότερα αναρωτιέται για την ορθότητα της επιλογής του, αλλά η ζυγαριά ακόμη κλίνει προς τον «ευλογημένο τόπο». Στο άκουσμα των νέων του Πέτρου, το μυαλό του Γιάννη πάει κατευθείαν στους δικούς του, τότε, πριν 15 χρόνια. «Τι θα πας να κάνεις στο εξωτερικό; τι μέλλον έχουν αυτά; κάτσε να πας φαντάρος να τελειώνεις, να βρεις κανένα ιδιαίτερο, να μπεις στην επετηρίδα. Δεν έχουμε λεφτά να σε ταΐζουμε άλλο». Η αντίδραση του είναι αστραπιαία. Οι ιθύνοντες πρέπει να συνεχίσουν να δίνουν τέσσερις υποτροφίες, όπως μέχρι τώρα. Αν πράγματι είναι τόσο σκούρα τα πράγματα, θα την πληρώσει αυτός την τέταρτη, από το δικό του προϋπολογισμό. Μόνο ένας είναι ο όρος. Ο Πέτρος δεν θα μάθει γι’ αυτά, ώστε ν’ αποφασίσει μόνος του με ποιον καθηγητή, σε ποιο εργαστήριο, θέλει να κάνει το μεταπτυχιακό του. Οι ιθύνοντες συσκέπτονται.

Ο Γιώργος είναι στο τρίτο έτος στη σχολή της διπλανής πόλης του. Δευτέρα με Πέμπτη μένει σε σπίτι που του νοίκιασαν οι δικοί του εκεί, Παρασκευή με Κυριακή είναι πίσω στην πόλη του. Πηγαινοέρχεται με το αμάξι του, τηρώντας την παράδοση των 4-5 αμαξιών σε κάθε οικογένεια της πόλης· από ένα το κάθε μέλος -συχνά πολύ πριν την ενηλικίωση- συν τα αγροτικά για τσι ελιές και τ’ αμπέλια. Ο Γιώργος είναι ΠΑΣΟΚ/ΝΔ και ΠΑΣΠ/ΔΑΠ, οργανωμένος απ’ το σχολείο ακόμα και συνδικαλιστής. Μπορεί να μην ξέρει καλά καλά να σου δείξει τη Σλοβακία ή την Έδεσσα στο χάρτη, ή να σου βάλει σε χρονική σειρά τρία γεγονότα της ελληνικής ιστορίας του 20ου αιώνα, όμως το ποιηματάκι της παράταξης το λέει νεράκι. Το καμάκι το πολιτικό το μπερδεύει με το σεξουαλικό, στα κομματικά τύπος και υπογραμμός σε όλες τις υποχρεώσεις του. Μια τέτοια και η γνώμη της παράταξης για τον Μανώλη στη διαδικασία εξέλιξης του στην επόμενη βαθμίδα. Το ποίημα του Γιώργου είναι άψογο· ο έπαινος για το Μανώλη καταρράχτης. «Ενδιαφέρεται για τους φοιτητές, κάνει πολλά παραπάνω απ’ τα απαραίτητα, αφιερώνεται, βοηθάει, έχει γνώσεις, μεταδοτικότητα, κάνει το καλύτερο μάθημα…». Στην παρέα, βέβαια, κι απέξω, του σούρνει ένα κάρο, αλλά άλλο αυτό, κι άλλο η αποστολή.

Ο Μανώλης τέλειωσε στο ίδιο πανεπιστήμιο, πήγε αρκετά χρόνια στην Ευρώπη, γύρισε κι αυτός απ’ την άλλη όχθη, μέλος ΔΕΠ, στα παλιά του λημέρια. Τι βολικά, μια ώρα δρόμο το τμήμα, μένει κι αυτός στην ίδια πόλη με το Γιώργο, οι συμβατικές υποχρεώσεις είναι δύο εξαμηνιαία μαθήματα, τα μαζεύουν όλοι, κι οι Αθηναίοι πρώτοι, σε δύο, ή και μία μέρα, δυο δυομισάωρα (τέσσερις διδακτικές πιάνεται το καθένα), μια χαρά, να προλαβαίνει κι άλλες δουλειές στην πόλη του. Ακολουθεί την πεπατημένη σε μερικά μαθήματα, βάζει εργασίες στους προπτυχιακούς φοιτητές, να μαζεύουν και να επεξεργάζονται δεδομένα, παίρνει αυτός τ’ αποτελέσματα, βγάζει άρθρα κι ανακοινώσεις. Θεμιτό κι αποτελεσματικό. Άλλωστε ούτε το τμήμα, ούτε η επιστήμη στον ελληνικό χώρο, έχει παράδοση «πιρ ριβιού», στο μιλητό και με κλίκες δουλεύει η βιομηχανία των δημοσιεύσεων και των συνεδρίων· Γιάννης κερνάει, Γιάνης πίνει. Στο μάθημα του Μανώλη είναι κι ο Γιώργος, σε μια ομάδα με άλλους τέσσερις συμφοιτητές να βγάλουν έναν απαιτητικό όγκο δουλειάς. Ο Γιώργος έχει μάθει η μόνη δουλειά που τον απασχολεί να είναι η ΠΑΣΠ/ΔΑΠ. Δεν ασχολείται καθόλου με την εργασία στο μάθημα. Οι υπόλοιποι τραβάνε το κουπί μόνοι τους. Έρχεται η ώρα να παραδώσουν στο Μανώλη. «Γιατί δεν είναι το όνομα του Γιώργου στην εργασία;» «Γιατί μας έχει γραμμένους και δεν εμφανίστηκε καν». «Θα μπει το όνομά του οπωσδήποτε, αλλιώς θα πάτε όλοι σε γραπτή εξέταση». «Μα δεν έκανε τίποτα! τον φωνάζαμε νάρθει και μας έλεγε ότι έχει να πάει για καφέ.» «Είπα, θα βάλετε το όνομά του, αλλιώς κινδυνεύετε να χάσετε το μάθημα». Να παρατήσεις το μάθημα, ή να πεις «δε γαμιέται»;

Ο Μανώλης κι ο Γιάννης είναι σχεδόν συνομήλικοι, στο ίδιο πανεπιστήμιο, με ανάλογη, έξω απ’ την ελληνική μιζέρια, ακαδημαϊκή διαδρομή, μέλη ΔΕΠ του ίδιου πανεπιστημίου, σε τμήματα διπλανών πόλεων· η γενιά που καλείται να πάρει την Ελλάδα στα χέρια της, σήμερα. Ο Γιώργος ψηφίζει δεύτερη φορά στη ζωή του σε λίγες μέρες. Ο Πέτρος είχε ψηφίσει και το εννιά· η γενιά που παίρνει μαθήματα ν’ αναλάβει τον τόπο αύριο. Ίδια μέρα, δυο ιστορίες.

Ενημέρωση: Οι ιθύνοντες πήραν τη σωστή απόφαση.

Υποψήφιοι Βουλευτικών Εκλογών 2012 Ν. Ηρακλείου

Να τάχουμε πρόχειρα εδώ. Είναι κι οι δικαστικοί αντιπρόσωποι μόνο με 1.400 φορολογητέα, φέτο, ας βάλουμε ένα χεράκι

Και δεν έχει πια ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗ ΝΙΚΟΛΑΟ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ή ΝΙΚ-ΠΑΚ

Εύγε στο 52, το 56 και το 106.

Πρόσωπα κι απρόσωπα

Former Prime ministers automatically elected in GreeceΜέχρι προχτές, αν με ρωτούσες πόσοι βουλευτές μπαίνουν στη Βουλή χωρίς να χρειάζονται προσωπικούς σταυρούς, θα σούλεγα 12 οι Επικρατείας, συν οι Αρχηγοί των Κομμάτων που μπαίνουν στη Βουλή.

Αμ δε! Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία έχουμε, αλλά για μερικούς εθνοπατέρες αυτό μεταφράζεται σε ξέρεις-πού-πολεμούσα-γω-ρε-Προεδρευόμενη Νεποτιστική Αριστοκρατία.

Καμιά φορά, χρειάζεται ένας (πιο) εξωτερικός παρατηρητής να σου ανοίξει τα μάτια για πράγματα που γίνονται στο φως της ημέρας -και της δημοκρατίας, βεβαίως βεβαίως…, αλλά κάτω απ’ τα μάτια σου. Σχολιάζει, λοιπόν, μεγαλοφώνως ο Luc:

I didn’t know that in Greece when a former PM runs for election, (s)he is automatically elected. Sounds totally baseless. #perks

Κι έχει απόλυτο δίκιο. Και σ’ αυτό που λέει, και στο χαρακτηρισμό του. Παράγραφος 8, Άρθρο 72, Προεδρικό διάταγμα 96 του 2007. Μάλιστα, χάρη σ’ αυτό είχε διοριστεί βουλευτής Α΄ Πειραιά, στις εκλογές του 2007 ο Κώστας Σημίτης. Χάρη σ’ αυτό, θα διοριστούν τώρα, θέλετε δε θέλετε να τους μαυρίσετε, οι εκλεκτοί και απαραίτητοι για το Έθνος και τη Δημοκρατία, Γιώργος Παπανδρέου και Κώστας Καραμανλής.

Τότε, το 2007 βρέθηκε εκλογέας της Α΄ Πειραιά να προσφύγει στο εκλογοδικείο κατά της εκλογής Σημίτη. Μετά συγχωρήσεως, πήρε τον πούλο, κι έσταξε και 1.800 €. Διότι το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο συσκέφθηκε κι αποφάνθηκε με την απόφαση 4 του 2008 (υπογραμμίσεις και συντομεύσεις, δικές μου):

Επειδή…
Μέρος της Βουλής, όχι μεγαλύτερο από το ένα εικοστό του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να εκλέγεται ενιαία σε ολόκληρη την Επικράτεια, σε συνάρτηση με τη συνολική εκλογική δύναμη του κάθε κόμματος στην Επικράτεια, όπως νόμος ορίζει….

Η αρχή, όμως, αυτή δεν κωλύει τον νομοθέτη να προβαίνει στη θέσπιση διακρίσεων, δικαιολογημένων από τη συνδρομή λόγων, που εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Εξάλλου, η καθιέρωση της ελεύθερης εκλογής του βουλευτή, ως αντιπροσώπου του Έθνους, δεν είναι ασυμβίβαστη με την κατάργηση του σταυρού προτίμησης, η οποία, όπως και η εκλογή των βουλευτών με τη σειρά του εκλογικού καταλόγου, είναι θέμα του εκλογικού νόμου. Η μη παροχή, από τον νομοθέτη, στον ψηφοφόρο, του δικαιώματος να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ συγκεκριμένου υποψηφίου του κόμματος, υπέρ του οποίου ψηφίζει, δεν στερεί ούτε τον πολίτη, ούτε τον υποψήφιο βουλευτή του δικαιώματος να μετέχει στην πολιτική ζωή της Χώρας. Ούτε, τέλος, συνάγεται ότι το Σύνταγμα επιτρέπει την κατάργηση του σταυρού προτίμησης μόνο στην περίπτωση των βουλευτών Επικρατείας και ότι, αντίθετα, την απαγορεύει σε κάθε άλλη περίπτωση…

Το Σύνταγμα, το οποίο ανέθεσε στον κοινό νομοθέτη την θέσπιση του εκλογικού συστήματος, με το οποίο ορίζεται η μέθοδος του σταυρού προτίμησης, προκειμένου ο εκλογέας να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ υποψηφίου βουλευτή, ανέχεται εξαιρέσεις, ως προς την μέθοδο αυτή, εφόσον συντρέχουν ειδικοί λόγοι, οι οποίοι στηρίζονται σε κριτήρια αντικειμενικά, απρόσωπα και συναφή προς την πολιτική, κατά τις διατάξεις του Συντάγματος, ζωή της Χώρας. Συνεπώς, αποκλειστικώς στον κοινό νομοθέτη απόκειται, βάσει των ως άνω κριτηρίων, να θεσπίσει αποκλίσεις, ως προς την μέθοδο, με την οποία ο εκλογέας δύναται να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ υποψηφίου βουλευτή…

Η τελευταία αυτή ρύθμιση, καθόσον αφορά στην περίπτωση του διατελέσαντα Πρωθυπουργού, είναι φανερό ότι αναγνωρίζει τον προέχοντα ρόλο, που το πρόσωπο του Πρωθυπουργού διαδραματίζει, κατά τις διατάξεις του Συντάγματος, στην πολιτική ζωή της Χώρας και, για τον λόγο αυτό, ο κοινός νομοθέτης θέσπισε, ως προς τον διατελέσαντα Πρωθυπουργό κυβερνήσεως που έτυχε ψήφου εμπιστοσύνης της Βουλής, την ανωτέρω εξαίρεση. Ως εκ τούτου, η εξαίρεση αυτή, εφόσον στηρίζεται σε κριτήρια αντικειμενικά, απρόσωπα και συναφή, προς την πολιτική, κατά το Σύνταγμα, ζωή της Χώρας, δεν αντίκειται στο Σύνταγμα…

Ειδικότερα, δεν αντίκειται, στις συνταγματικές αρχές της λαϊκής κυριαρχίας, της άμεσης ψηφοφορίας και της ελεύθερης και ανόθευτης εκδήλωσης της λαϊκής θέλησης, διότι και μετά την ρύθμιση αυτή η εκλογική ενέργεια ολοκληρώνεται απευθείας και σε ένα μόνο «βαθμό», χωρίς την παρεμβολή πρόσθετης εκλογικής βούλησης, άλλης από εκείνης του εκλογέα, το δε εκλογικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την εκλογική βούληση του ψηφοφόρου, ο οποίος, επιλέγοντας τον συγκεκριμένο κομματικό συνδυασμό, στον οποίο περιλαμβάνεται και διατελέσας πρωθυπουργός και εν γνώσει του ότι τα ψηφοδέλτια αυτά θεωρούνται ότι είναι και σταυροί προτίμησης προς τον υποψήφιο αυτόν και ότι η υποψηφιότητά του αποτελεί επιλογή του κόμματος και η υπερψήφιση του συνδυασμού αυτού συνιστά έγκριση της κομματικής αυτής επιλογής, την οποία είναι ελεύθερος να αποδοκιμάσει, αρνούμενος την ψήφο του στο συνδυασμό αυτό, ψηφίζει με τους γνωστούς στον ίδιο ως άνω όρους το ψηφοδέλτιο αυτό στο σύνολό του

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, απορρίπτει την ένσταση, καταδικάζει τον ενιστάμενο στη δικαστική δαπάνη του καθού, που ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Απορία, και τροφή για σκέψη: Αν ήταν υποψήφιοι τώρα Σημίτης και Μητσοτάκης -όχι στο Επικρατείας, αλλά σε περιφέρειες, πώς θα βολευόταν εκείνη η συνταγματική επιταγή για το 1/20 των 300, δηλαδή, για το πολύ 15 εθνοπατέρες πιο ίσους απ’ τους άλλους ίσους;

Ελπίζω να βρεθούν πάλι εκλογείς σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη να ξαναπάνε το άρθρο 8 στο ΑΕΔ· να κάνουμε και ρεφενέ, αν χρειαστεί για το πρόστιμο να αμφισβητούμε την εξουσία.

Αν έφτασες ως εδώ, κλείνω με το ερώτημα μήπως κι ο μπούφος είμαι μόνο εγώ τελικά. Στο κλίμα των ημερών, στήνω δημοσκοπούλα (και ψηφίζω πρώτος Όχι):

Για να μην υπάρξουν ενστάσεις, εννοείται ότι «αυτόματα» πα να πει ότι το κόμμα έχει πάρει έδρα εκεί που είναι υποψήφιος ο πρώην. Αυτό έλειπε, να κατέβαινε σε ντέρμπι ο ΚΚ ή ο ΓΑΠ…

Προσθήκη: Δες το σχόλιο. Για όλα φταίει το βρώμικο 89…
Παράγραφος 7, Άρθρο 1, N1847/1989

Την άλλη φορά θα ρωτήσω από πότε ισχύει κάτι…

Για την εργασία

Χόρτασες σοφούς, οικονομολόγους, επαναστάτες· επιστροφή στα θεμελιώδη.

Ο Σπύρος Ασδραχάς στην κατακλείδα της σειράς ντοκιμαντέρ της ΕΤ1 Ημερολόγια Εργασίας (από το 2010).

 

Εσύ που βιάζεσαι, πήγαινε απευθείας στο 3:36.