Θα μας κυνηγήσει η ΑΕΠΙ…

… λέει ο Νότης Μαυρουδής (στο 1:48).

Απλά μαθήματα file sharing από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Και για τον Γούγλη:

Ο Μίκης Θεοδωράκης θέλει η μουσική του να διατίθεται σε ψηφιακή μορφή δωρεάν.

Mikis Theodorakis wants his music to be shared freely.

 
(δυστυχώς έχει υπογράψει συμβόλαια)

Από την εκπομπή «Στην Υγειά μας» – 85 Χρόνια Μίκης Θεοδωράκης (20 και 27/11/2010).

 
Βάζω εδώ και τα τραγούδια που ερμηνεύτηκαν, για να τάχω:

Σάββατο 20/11/2010
0:04:49  Παιδ.Χορωδία Τυπάλδου Ανοίγω το στόμα μου
0:08:01 Παιδ.Χορωδία Τυπάλδου Σου είπαν ψέματα
0:50:23 Μανώλης Μητσιάς Κράτησα τη ζωή μου – Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
1:09:13 Νότης Μαυρουδής – Παναγιώτης Μάργαρης Χαρταετοί
1:12:51 Ν.Μαυρουδής – Π.Μάργαρης – Αναστασία Μουτσάτσου  Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
1:33:58 Γλυκερία Άπονες Εξουσίες – Μέσα σε κήπο κάθισα
1:55:40 Αντώνης Ρέμος Βρέχει στη φτωχογειτονιά
2:00:22 Γρηγόρης Βαλτινός Δρόμοι που χάθηκα
2:03:40 Δημήτρης Μπάσης Δραπετσώνα – Μάνα μου και Παναγιά
2:12:50 Αντώνης Ρέμος Μαργαρίτα Μαγιοπούλα – Χρυσοπράσινο Φύλλο
2:21:03 Βασίλης Λέκκας Σημαδεμένος απ’ την αγάπη – Κοίτα με στα μάτια
2:28:40 Μανώλης Ρασούλης – Γλυκερία Η επιστολή
2:31:47 Μπέσυ Μάλφα Το τραίνο φεύγει στις οχτώ
2:35:28 Γρηγόρης Βαλτινός – Αναστασία Μουτσάτσου Στρώσε το στρώμα σου για δυο – Δόξα τω Θεώ
2:57:42 Άννα Φόνσου Άρνησις
3:11:02 Μανώλης Μητσιάς Την πόρτα ανοίγω το βράδυ – Στα περβόλια
3:41:44 Γλυκερία Άγγελος Δραπέτης – Η Μαργαρίτα Μαργαρώ
3:51:36 Μπέσυ Μάλφα Ήταν 18 Νοέμβρη – Το γελαστό παιδί
3:56:03 Κατερίνα Παπουτσάκη Φαίδρα
4:00:56 Δημήτρης Μπάσης Με τόσα φύλλα – Θα σημάνουν οι καμπάνες
4:05:13 Βασίλης Λέκκας Δακρυσμένα Μάτια
4:09:58 Όλοι μαζί Βράχο βράχο τον καημό μου
Σάββατο 27/11/2010
0:20:39 Γιώργος Ανδρεάτος Σαββατόβραδο – Εδώ το φως
0:45:04 Διονύσης Σαββόπουλος – Κώστας Χατζής Αυτούς που βλέπεις
0:47:44 Κώστας Χατζής Χάθηκα – Δακρυσμένα Μάτια – Αυγή αφράτη – Ο Μίμης
0:47:44 Κώστας Χατζής Πού είναι η αγάπη (Κώστας Χατζής)
0:56:40 Διονύσης Σαββόπουλος Διαβάζεις στην Αγία Γραφή – Τον Σεπτέμβριο θυμάμαι
1:04:51 Διονύσης Σαββόπουλος Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη (Δ. Σαββόπουλος)
1:10:32 Γιάννης Κότσιρας Της αγάπης αίματα – Κάποτε θα’ρθουν
1:32:02 Καλλιόπη Βέτα Ποιος τη ζωή μου – Το φεγγάρι κάνει βόλτα
1:46:44 Γιώτα Νέγκα Το χατίρι – Στα περβόλια
2:12:39 Δώρος Δημοσθένους Βραδιάζει – Σ’ αυτή τη γειτονιά
2:19:50 Σοφία Παπάζογλου Σε ποιο βουνό – Ανάμεσα Σύρο και Τζια
2:39:25 Βασίλης Χαραλαμπόπουλος Βρέχει στη φτωχογειτονιά
2:49:43 Ηρώ Ξάφνου στον ποταμό από πέρα – Η μυρτιά
3:06:21 Λάκης Χαλκιάς Είσαι Έλληνας – Ο λεβέντης
3:13:04 Παναγιώτης Πετράκης Παράπονο – Όμορφη πόλη
3:22:41 Πέτρος Γαϊτάνος Σε ποια πατρίδα θες να πας
3:25:28 Αρετή Κετιμέ Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι – Η απαγωγή
3:31:15 Πέτρος Γαϊτάνος Το τραγούδι της ξενιτιάς – Το παλικάρι έχει καημό
3:38:07 Καρίμ Χιλάλ Όταν σφίγγουν το χέρι
3:43:15 Γιάννης Ζώτος Οι σιγανές φωνές της μνήμης (Γ.Ζώτος, στίχοι: Μ.Θεοδωράκης) 
3:50:04 Όλοι μαζί Ο καημός – Ο χορός του Ζορμπά

Αν μου διέφυγε κάτι, πες το στα σχόλια

 
Παρεμπιπτόντως, διάβασε κι αυτό (όλο):
Νίκος Τουλιάτος: Ανοιχτή Επιστολή προς συναδέλφους, φίλους, συντρόφους

 
Προσθήκη: Μίκης Θεοδωράκης:1000 τραγούδια – Ευρετήριο

Κατερίνα Παπουτσάκη – Φαίδρα

Από την εκπομπή της ΝΕΤ «Στην υγειά μας» του Σαββάτου 20-11-2010, για τα 85α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη.

Ευχαριστώ, ω ΑΕΠΙ, όπως λένε κι οι τίτλοι τέλους της εκπομπής.

Φαίδρα
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης

Αστέρι μου, φεγγάρι μου,
της άνοιξης κλωνάρι μου
κοντά σου θά ‘ρθω πάλι,

κοντά σου θά ‘ρθω μιαν αυγή
για να σου πάρω ένα φιλί
και να με πάρεις πάλι.

Αγάπη μου, αγάπη μου,
η νύχτα θα μας πάρει,
τ’ άστρα κι ο ουρανός,
το κρύο το φεγγάρι.

Θα σ’ αγαπώ,
θα ζω μες στο τραγούδι
θα μ’ αγαπάς,
θα ζεις με τα πουλιά

θα σ’ αγαπώ,
θα γίνουμε τραγούδι
θα μ’ αγαπάς,
θα γίνουμε πουλιά.

Ο ποταμός είναι ρηχός
κι ο ωκεανός είναι μικρός
να πάρουν τον καημό μου.

Να διώξουνε τα μάτια σου
να πνίξουνε τους όρκους σου
από το λογισμό μου.

Από τη Νέα Ορλεάνη μέχρι το Αμστελόδαμον

Μόλις διάβασα* ότι στις 19 Νοεμβρίου η Preservation Hall Recordings θα βγάλει σε περιορισμένη έκδοση 504 κομματιών δίσκο 78 στροφών! Με την Preservation Hall Jazz Band και γκεστ τον Tom Waits, μετά τη συνεργασία που είχαν στη Νέα Ορλεάνη το 2009. Τα έσοδα θα πάνε στη Preservation Hall Junior Jazz & Heritage Brass Band και ήδη υπάρχει ολόκληρο άλμπουμ με τον Waits σε δύο τραγούδια, και φυσικά του πάνε πολύ.

Τα δε πρώτα 100 αντίτυπα του δίσκου των 78 στροφών θα συνοδεύονται από πικάπ 78 στροφών!

 
Και μετά πέφτω πάνω σε αυτό! Σέξπιρ στο Άμστερνταμ, με τραγούδια του Tom Waits, που έπαιξαν κάποιοι ονόματι Sadists! Τέλειωσε προχτές 11 Οκτωβρίου.

Παρακαλούνται οι έχοντες σχέση με τις κατωχώρες να βρουν και να δώσουν περισσότερο υλικό και πληφοφορίες.

 
*χάρη στον oriste

Ψηφιακή θλίψη


Μάλιστα… Βρήκαμε τι έλειπε για να λυθούν τα προβλήματα της εκπαίδευσης…

Κι άάααλλο! κι άααλλο!

* (από τη δημόσια μετάδοση IPTV, μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου)

 
Αναγκαία ενημέρωση (καθώς είμαι πολύ λίγος για να ανταγωνιστώ σε εκφραστικότητα): Όλη η γνώση με ένα «κλικ»!

Και πιο αναλυτικά:
Ο Γιώργος Παπανδρέου, το “ηλεκτρονικό βιβλίο” και το σχολείο στην Ελλάδα

Το χταπόδι

Το 80 οι νταλίκες διάσχιζαν καθημερινά τη Γιουγκοσλαβία, σε ένα αδιάκοπο πηγαινέλα στη Γερμανία και την υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη. Τα καλοκαίρια οι θρυλικές ευθείες απ’ το Κουμάνοβο ως το Βελιγράδι, κι από κει στο Νόβισαντ ή το Ζάγκρεμπ, γέμιζαν επιπλέον με Έλληνες μετανάστες, μαζί και πλήθος Γερμανούς τουρίστες. Το καλοκαιρινό καραβάνι μετά τους Ευζώνους και τη Θεσσαλονίκη άνοιγε σαν χταπόδι. Με τη Βουλγαρία πίσω από το παραπέτασμα, στο δεξί πλοκάμι -κοιτώντας το χάρτη- κυριαρχούσαν αμέτρητες Μερσεντές της κακιάς ώρας, με ταμπέλες από 32 ή 15 και το αυτοκόλλητο TR κάτω δεξιά στο πίσω τζάμι, ή δίπλα από την πίσω πινακίδα· κατεύθυνση οι Κήποι στον Έβρο, κι από εκεί Πόλη, Προύσα, Σμύρνη… Μαζί και πινακίδες οβάλ, νοικιασμένες, λέει στα σύνορα, αφήνεις τις γερμανικές και παίρνεις για το ταξίδι σου αυτές τις προσωρινές, λεπτομέρειες άλλες, δε θυμάμαι.

Πλήθος εξωτικά δώρα, κι απαγορευμένους καρπούς έκρυβαν όλα τα πλοκάμια. Από μπανάνες Τσικίτα μέχρι τηλεοράσεις Σάμπα, κι από μικρογκατζετιές για τη κουζίνα, κόφτες κι ανοιχτήρια κονσερβών, ως σκέτα χαρτονομίσματα μάρκα μετρητά, στη θήκη από μαντήλι, κρεμασμένη εσωτερικά κάτω από τη φανέλα ή το παντελόνι.

Μια τέτοια νταλίκα έφερε εκεί, μπαίνοντας το καλοκαίρι του 80, και το μεγαλύτερο ως τότε δώρο στο σπίτι, κρυμμένο μέσα στο κανονικό φορτίο. Πικάπ Dual αυτόματο, μοντέλο 1254. Παρένθεση: ήτανε τα αυτόματα, που πατούσες το κουμπί κι ο βραχίονας πήγαινε στην αρχή του δίσκου, κι όταν αυτός τέλειωνε γυρνούσε μόνος του και πίσω, τα ημιαυτόματα, που έπρεπε να πας εσύ τη βελόνα μόνο για το ξεκίνημα, και τα απλά, που έπρεπε να παρέμβεις και στην αρχή και στο τέλος. Βελόνα Dual αυθεντική, διαμαντάκι.

Μαζί, ένα φορητό ραδιοκασετόφωνο, ασημί, μάρκας, γερμανικής μεν, μέκαψες δε, με επιπλέον υποδοχή phono. Από εκείνα τα μεγάλα που παίρνουν οκτώ μεγάλες μπαταρίες, ή ρεύμα, με δυο μεγάφωνα και δυο τουΐτερ της κακιάς ώρας. Μέσω της υποδοχής phono έπαιζε και το ρόλο του ενισχυτή για το πικάπ.

Αυτό ήταν το πρώτο μας στερεοφωνικό συγκρότημα! Στο πατρικό μου υπάρχει ακόμη το τραπεζάκι πάνω στο οποίο έκατσε, στη γωνία του δωματίου μας. Τραπεζάκι στο οποίο έχω φωτογραφία να σβήνω τα κεριά στα τρίτα γενέθλιά μου.

Ένα στέρεο είναι άχρηστο χωρίς δίσκους. Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσο κάνανε τότε, αλλά έπρεπε να κάνουμε αιματηρή οικονομία, όλο σχεδόν το χαρτζιλίκι μας, για να φτάσει ν’ αγοράσουμε έναν το μήνα. Τους δυο πρώτους τους απέκτησα μαζί λίγες μέρες μετά την έκπληξη του στερεοφωνικού. Εκείνη την εποχή κυριαρχούσε το Γουόλ, το Ελεκτρίσιτι και οι Ανατολικογερμανοί οι Σίτι. Εγώ βγήκα από το δισκάδικο με το άσπρο A night at the Opera και το διπλό Live in Japan.

Για τον Tom Waits, που τραγουδούσε ήδη από το Heartattack and Vine στο Παρίσι, θα περίμενα άλλα τρία χρόνια, ακούγοντας και ξανακούγοντας μια κίτρινη μάξελ κασέτα με το Closing Time.

Πρέβελη… θαύμα, θαύμα!

Ας είναι καλά οι πυροσβέστες! Τους συγχαίρω για την όλη τους προσπάθεια· πολύ δυνατή προσπάθεια! Δηλαδή, σε μεγάλο βαθμό προσπάθεια! Οι ντόπιοι άνθρωποι που ήρθαν και βοηθήσαν! Θα καιγόταν το μοναστήρι. Το ίδιο θα καιγόταν και το χωριό Γιαννιού…

Να δεις που ήταν θαύμα, δήμαρχε, που δεν κάηκε το μοναστήρι…

Προσπαθούσαμε να κρατηθούμε απ’ τ’ αυτοκίνητα, να μη μας πάρει ο αέρας, και μας ρίξει κάτω…

λυσάρι: Phoenix theophrasti

Βακτήρια


Για να το καταλάβω…

Όλοι εσείς οι ιδιώτες, σύμβουλοι, εκπαιδευτές, σεμιναριστές, πωλητές, διαφημιστές, ιδιωτικοί υπάλληλοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, επιχειρηματίες, που συμμετείχατε και συμμετέχετε και τώρα δα εν γνώσει σας στην κοροϊδία και το πλιάτσικο ευρωπαϊκών και κρατικών πόρων, εσείς που προτιμάτε το τεκμαρτό από το πραγματικό σας εισόδημα, εσείς που δίνετε τη μίζα στο μισητό δημόσιο και μαγειρεύετε τις προδιαγραφές και το παραδοτέο, ναι, ξέρωγιατί έχετε παιδιά κι οικογένεια, γιατί υπάρχει ανεργία και αναδουλειά, γιατί αν δεν το κάνετε εσείς θα το κάνει άλλος, γιατί τι έγινε, συμπληρώνετε εισόδημα με φρογκοδίφραγκα, αλλού είναι τα χοντρά -θα τ’ αφήνατε, λοιπόν, αν τα βρίσκατε μπρος σας;-

εσείς, λοιπόν, είστε οι αθώοι με την καθαρή συνείδηση;

Που τα βάζετε με κυβερνήσεις, σύστημα, δημόσιους υπαλλήλους, πολιτικούς, και το κακό συναπάντημα; που σας διέφθειραν λίγο, γιατί αλλιώς δε γίνεται στην Ελλάδα;

Σας έχω νέα κύριοι και κυρίες. Βακτήρια είστε και σεις· αόρατα, αλλά εξίσου αηδιαστικά με τους νόμιμους-και-ηθικούς και τους υπόλοιπους υποκριτές.

Καλά κάνατε και κάνετε, δικαιολογίες πάντα βρίσκονται, και τη ρότα του είναι εύκολο να την αναγάγει σε κοσμοθεωρία ο καθένας, αρκεί να έχει αρκετό χρόνο γι’ αυτό, αλλά

Βουλώστε το για λίγο! Δείτε τον εαυτό σας απ’ έξω! Βάλτε το χυλό στο κεφάλι σας σε τάξη! Διαλέξτε εντέλει στόχο!

Σας ξέρω. Βακτήρια…

Χάθηκα, Κατινιώ και σκάκι στα Χανιά


Αυτό ίσως θα ταίριαζε καλύτερα σ’ ένα σκακιστικό μπλογκ, αλλά ευκαιρία να δηλώσω ότι είμαι ζωντανός, και να τιμήσω κι εγώ το σκακιστικό μου παρελθόν… Το κάνουμε πού και πού.

Εδώ είμαι. Αλλά είμαι πολύ οργισμένος, και δεν θέλω να ξεθυμώσω πάνω στο πληκτρολόγιο.

20 χειμώνες πίσω

Ο χειμώνας 90-91 ήταν γεμάτος γεγονότα. Ο Μητσοτάκης είχε ξεκινήσει το ξεπούλημα -ένας λόγος που η οικονομική κρίση εκδηλώνεται τώρα είναι γιατί ξεμείναμε από κρατική περιουσία για εκποίηση, ο Σαντάμ ετοιμαζόταν να υποστεί τη μοίρα του, η δίκη Κοσκωτά έτρεχε, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας είχε πάρει το δρόμο της, η 17Ν παρενέβαινε με ρουκέτες, οι μαθητές ήταν στις καταλήψεις, ο Τεμπονέρας έπεφτε νεκρός.

Προσωπικά, είχα τις τελευταίες μου παρτίδες με το ελεύθερο επάγγελμα και το εμπόριο. Αν δεν είσαι διατεθειμένος να πας αντίθετα με όσα ορίζει ο νόμος, αν δεν ανέχεσαι συμφωνίες για λαδώματα και μίζες σε κρατικές υπηρεσίες, αν δεν είσαι έτοιμος να δείξεις στο γνωστό σου το εικονικό τιμολόγιο χονδρικής που αποδεικνύει ότι «τόσο μπορείς να το δώσεις, γιατί τόσο το παίρνεις», ενώ την άλλη μέρα έρχεται το πιστωτικό, αν δεν μπορείς ν’ ανακατεύεις επαγγελματισμό με κομπογιαννιτισμό, δημόσιες σχέσεις, τάχαμου μάρκετινγκ, γλείψιμο κι απατεωνιά, τότε δεν είσαι γεννημένος για έμπορος. Εμένα μου πήρε 2,5 χρόνια απλήρωτης δουλειάς και μετρητά 700.000 δραχμές χαμένα τότε, να το μάθω.

Θα πεις, γιατί τα λέω αυτά; Σε μπάζω στο κλίμα της επαρχίας του 90, προ ίντερνετ, προ ευρώ, προ Σένγκεν και μετακινήσεων, για κάποιον που ξεμπέρδεψε με πτυχία και στρατά, και προτίμησε από ιδεολογία, OK πες κι από φόβο, τον τόπο του από πρωτεύουσες και συμπρωτεύουσες, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα ούτε στα χαρτιά, χωρίς καν δικαίωμα στην ανεργία, και με τις ασφαλιστικές εισφορές να τρέχουν…

Πάρε τη διαβρωτική περιγραφή του δύτη για μια επαρχία του 2009, στην εποχή της πληθώρας, της διάχυτης επικοινωνίας, και της ασημαντότητας: του ίντερνετ, των μετακινήσεων, της ιδιωτικής τηλεόρασης, του μπλογκ, του τσατ, και του sms, του youtube και του mp3, του βιβλιονέτ και του άμαζον. Αφαίρεσέ τα όλα αυτά, γύρισε 20 χειμώνες πίσω κι είσαι στο κλίμα. Τότε που αξία είχε και η ταινία της λέσχης, και η μάζωξη για το άκουσμα του καινούριου βινυλίου του Γιώργου, και το πολύωρο ταξίδι με το τρένο (τραίνο, ακόμα, τότε) για την πρώτη της Φέιθφουλ στο Παλάς (α, ρε, Παλάς, πώς κατάντησες), για την (προ)τελευταία του Παύλου στο Αν, για το βιβλιομάζωμα στο Χνάρι, και τους δίσκους στο υπόγειο της Πανεπιστημίου, και στην Ακαδημίας και Σίνα, για το υπόγειο της Φρυνίχου. Τότε που αξία είχε ακόμη το ραδιόφωνο κι η τηλεόραση, κρατική, «ελεύθερη», ή «δορυφορική»…

Τώρα, πρόσχημα είναι ότι ακολουθεί; ή πρόσχημα ήταν όλα τα προηγούμενα; διάλεξε. Πάντως το χειμώνα εκείνο, η κρατική τηλεόραση έδειξε μια γαμιστερή σειρά ντοκιμαντέρ: Ο Μοντέρνος Κόσμος: 10 Μεγάλοι Συγγραφείς. Κοντά στον Ριτς και την Μπρουκ, έδειχνε ακόμη τότε η κρατική φοβερά πράγματα: Soap (Μια Τρελή Τρελή Οικογένεια, θαρρώ το λέγανε), και Δεκάλογο του Κισλόφσκι. Κάτι άλλα ντοκιμαντέρ για το Ρομαντισμό στην Κλασική Μουσική…

Γυρνάω στους 10 μεγάλους συγγραφείς: Με αφορμή ένα έργο του καθενός, αλλά χωρίς να μένουν σε αυτό, το κάθε ωριαίο επεισόδιο αυτής της σειράς του 88, έχει Βρετανούς -κυρίως- ακαδημαϊκούς, να αναλύουν εύστοχα, και χωρίς επιτηδευμένο ακαδημαϊσμό, τη ζωή και το έργο, ενώ μια σειρά ονομαστοί στο θέατρο, ή στο ξεκίνημά τους στο Χόλιγουντ, ηθοποιοί, συμμετέχουν σε δραματοποιημένα αποσπάσματα. Οι δέκα όπως διαλέχτηκαν στη σειρά: Κόνραντ με Μυστικό Πράκτορα, Ντοστογιέφσκι με Έγκλημα και Τιμωρία, Τ.Σ. Έλιοτ με Έρημη Χώρα, Ίψεν, Τζόις με Οδυσσέα, Κάφκα με Δίκη, Μαν με Μαγικό Βουνό, Πιραντέλο με τα Έξι Πρόσωπα που ζητούν Συγγραφέα, Προυστ και Αναζητώντας το Χαμένο Χρόνο, Γουλφ και Κυρία Ντάλογουεϊ.

Λέμε, όχι αδικαιολόγητα, το ίντερνετ τάχει όλα. Αμ δε! Συστηματικά, εδώ και 15 χρόνια, από την πρώτη μου σύνδεση Φόρθνετ, ψάχνω με αλταβίστα, γιάχου και μετά με γούγλη, τη σειρά αυτή. Μυστήριο. Παραγωγή του LWT τότε, παίχτηκε εκεί, τέλη του 80, αρχές 90, και μετά σαν να αποσύρθηκε σε πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες απ’ τις δυο μεριές του Ατλαντικού. Σε ιμπέι και άμαζον βρίσκεις σκόρπιες βιντεοκασέτες σε εξωφρενικές τιμές, σε ντιβιντί δεν τις βρίσκεις σε εμπορικά κανάλια, τύπου άμαζον. Μόνο σε κάτι ινστιτούτα με παράξενα δικαιώματα και σε απίστευτες τιμές.

Μαζί με τα υπόλοιπα διαμαντάκια της περιόδου εκείνης έχω γραμμένα και τα 10 επεισόδια σε δικές μου βιντεοκασέτες, σε χείριστη ποιότητα, τότε που γράφαμε την κάθε κασέτα 15-20 φορές, πριν την αποσύρουμε με το τελικό της περιεχόμενο. Το βίντεο στο σαλόνι έχει δώσει τη θέση του στο ντρίμμποξ με το σκληρό του δίσκο εδώ και μια πενταετία. Έτοιμος ήμουνα, λοιπόν, ν’ αρχίσω να ψάχνω τρόπους να μεταφέρω τις κασέτες μου, έστω και στην κατάσταση που είναι, σε ψηφιακή μορφή.

Όμως τελικά, ναι, το ίντερνετ τα έχει σχεδόν όλα. Έστω 8 στα 10 επεισόδια, λείπει ο Κόνραντ κι ο Προυστ. Ναι, είμαι ένας ευτυχισμένος κομπιουτεράκιας. Ναι, είμαι τόσο χαρούμενος, που θέλω να στα δείξω και σένα. Παράνομα, όπως παλιά, που γράφαμε κασέτες, σ΄ όποιον το ζητούσε. Αλλά ούτε αυτά τα λινκ θα βάλω, όπως δεν έβαλα και κανένα άλλο σχετικό ως τώρα. Με τον γούγλη είναι εύκολο να βρεις όλες τις πληροφορίες για τη σειρά, κι όλα τα άλλα. Για να δεις τα επεισόδια, κι όχι για να με καρφώσεις, στείλε μήνυμα στο μέιλ μου. Ελπίζω το απόσπασμα που ανέβασα στο youtube να μείνει.

ΥΓ. Στην παράλληλη, ή την επόμενη, ζωή μου, όπου έχω μπόλικο χρόνο στο 24ωρο που κρατάει 48 ώρες, θα βάλω κι υπότιτλους. Άμα έχει κανείς χρόνο κι όρεξη σ’ αυτήν, εδώ είμαστε.

Προσθήκη: Ο Προυστ δεν λείπει πια, στο ιμπέι βρέθηκε όλη η σειρά σε βιντεοκασέτες, κι εγώ ανακάλυψα τώρα πόσο αποτελεσματική ήταν η αναλογική τεχνολογία κατά της αντιγραφής: Όλη η σειρά είναι στο ράφι μου, και δεν έχω τρόπο να την ψηφιοποιήσω.

SKAI Folders (and Scissors)

Ο ΣΚΑΪ μας έδειξε στις 14/12 «σπέσιαλ επεισόδιο» Φακέλους για την υπόθεση Μίζενς· «με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του αντίστοιχου περιπτεροβιβλίου του σταθμού», κατά τον Τέλογλου.

Το επεισόδιο ανεβαίνει κανονικά ως αρχείο flv στο site του σταθμού, αλλά λίγες μέρες μετά… κατεβαίνει.

Και λίγο μετά… ξανανεβαίνει.

Όμως η διάρκειά του έχει μειωθεί κατά 3:29! Τι έφαγε η μαρμάγκα;

Την αρχική εισαγωγή Τέλογλου, με αφορισμούς περί σαπίλας στη Δανιμαρκία, και τα της παράλληλης κυκλοφορίας του βιβλίου (κυκλοφορεί τελικά;), αλλά και ένα τμήμα διάρκειας περίπου 2:20.

Αυτό που βλέπετε παραπάνω. Ακολουθεί απομαγνητοφώνηση (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

Τέλογλου: Σ’ αυτό το σπίτι στην οδό Καστάνιεν 18 κρυβόταν επί ένα μήνα το καλοκαίρι του 2009 ο Μιχάλης Χριστοφοράκος μετά τη φυγή του στη Γερμανία. Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού έπαιρνε από τον δικηγόρο του Στέφαν Χουρζάβε 100 Ευρώ για κάθε μέρα διανυκτέρευσης (sic) του Χριστοφοράκου στο σπίτι αυτό. Αλλά αυτό δεν του έφτανε. Είχε μεγάλα χρέη. Και γι’ αυτό αποφάσισε να παγιδεύσει τον χώρο στον οποίο συναντιόταν ο Χριστοφοράκος με τους δικηγόρους του για να συζητήσουν τις λεπτομέρειες της παρουσίας του ενώπιον της ανακρίτριας Μπόιμλερ-Χεσλ. Ο Χριστοφοράκος λοιπόν έπεσε θύμα εκβιασμού. Κι όταν δεν υπέκυψε τότε ο ιδιοκτήτης του σπιτιού και οι φίλοι του απευθύνθηκαν στην αστυνομία.

Η αστυνομική έρευνα φέρνει στο φως μεταξύ των άλλων ένα ημερολόγιο στο οποίο ο ιδιοκτήτης του σπιτιού γράφει για τον Χριστοφοράκο: «Βήμα βήμα μιλάει για την υπόθεσή του και διαρκώς μένω με την εντύπωση ότι λάδωνε μέχρι εκεί που δεν έπαιρνε άλλο. Αλλά υποστηρίζει ότι όλα έχουν παραγραφεί».

Η πληροφορία φτάνει στα γραφεία της Süddeutschen Zeitung και το δημοσιογράφο Κλάους Οτ.

Klaus Ott: Πριν από λίγες εβδομάδες μας ήρθε η πληροφορία ότι υπάρχει μία ενδιαφέρουσα κρυφά μαγνητοφωνημένη συνομιλία του Χριστοφοράκου με τους δικηγόρους του. Προσπαθήσαμε να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτή τη συνομιλία. Κάναμε πολλές συζητήσεις. Γενικότερα ήταν όλα πολύ δύσκολα, αλλά τελικά μάθαμε ότι όντως υπάρχει αυτή η μαγνητοφωνημένη συνομιλία.

Τέλογλου: Διασταυρώνοντας πληροφορίες από την εισαγγελία του Μονάχου και δικηγόρους που εμπλέκονται στην υπόθεση ο Οτ έχει μια σχετικά καλή εικόνα του τι ακούγεται στην ηχογραφημένη συνομιλία του Χριστοφοράκου με τους συνηγόρους του. Την εικόνα αυτή μεταφέρει απόψε για πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση.

Klaus Ott: Σ’ αυτή τη συνομιλία παραδέχτηκε μεταξύ άλλων ότι κατά τη διάρκεια των καταθέσεων του στην Ελλάδα για το σκάνδαλο Siemens δεν είπε όλη την αλήθεια. Λέει ότι έδωσε λεφτά της Siemens σε πολιτικούς και μάλιστα άφησε να εννοηθεί ότι επρόκειτο για πρωτοκλασάτους πολιτικούς, προέδρους κομμάτων, ακόμα και πρωθυπουργούς.

Το πρωινό της 25ης Ιουνίου 2009 ….

 
Φανταστείτε τι τρώει το μοντάζ…

Αν έχει σημασία, μια επιπλέον διαφορά στην τρέχουσα εκδοχή είναι η απουσία του σήματος του ΣΚΑΪ.

 
Άντε, και καλή χρονιά!

Η μπάλα ή ο παίκτης, αλλά όχι και τα δύο…

Τι Ανατολάκης, τι Καψής, και τι Τζακ Τσάρλτον…

Κυρίες και κύριοι, η Elizabeth Lambert, του πανεπιστημίου του New Mexico.