Ο 46χρονος σήμερα Σουηδός ξεκίνησε να συλλέγει τις πρώτες του καρτ ποστάλ πλοίων, μαζί με τον αδερφό του, πριν από 42 χρόνια· συνέχισε φωτογραφίζοντας πλοία. Γρήγορα άρχισε να αναρωτιέται για την τύχη των πλοίων που είχε στη συλλογή του. Έτσι, μαζί με τους υπόλοιπους φίλους συλλέκτες, με τους οποίους αντάλλασσε φωτογραφίες και κάρτες, άρχισε να επιδίδεται στην αναζήτηση πληροφοριών για τα πλοία του.  Ξεκίνησε να αγοράζει βιβλία, γράφτηκε στο Club Maritim, μια Λέσχη για ο,τιδήποτε έχει να κάνει με τη θάλασσα στη Σουηδία, έγινε συνδρομητής σε σχετικά έντυπα…

Επιθυμώντας να εμπλουτίσει και να μοιραστεί το υλικό που είχε συγκεντρώσει, έστησε την πρώτη εκδοχή του website του «Πληροφορίες για Επιβατηγά-Οχηματαγωγά Πλοία» το φθινόπωρο του 1997. Όπως ήταν λογικό, υπήρχαν πολλά λάθη και παραλήψεις, ωστόσο, η δύναμη του μέσου, έστω και σε εκείνα τα παιδικά χρόνια του web, έγινε αμέσως φανερή. Λίγα χρόνια αργότερα, το όνομα του website άλλαξε σε «Πληροφορίες για Πλοία», καθώς έπαψε, πλέον, να περιλαμβάνει πληροφορίες αποκλειστικά για επιβατικά – οχηματαγωγά πλοία.

Το μεράκι του Micke είναι αξιοθαύμαστο, όπως και η συνεισφορά υλικού από πλήθος ανθρώπων απ’ όλο τον κόσμο. Το website είναι στημένο με παρωχημένη τεχνολογία, που απαιτεί επεμβάσεις «με το χέρι» για κάθε αλλαγή, ωστόσο ο πλούτος και η επικαιρότητά του είναι εκπληκτικά.

Όπως και οι πληροφορίες που παραθέτω εδώ, ολόκληρο το website είναι στη σουηδική γλώσσα. Σίγουρα, ο Κάρολος και η Συμέλα θα το απολαμβάνουν με πολύ μεγαλύτερη άνεση από μένα, ωστόσο, το google translate, ιδίως μέσω του translator 1.0.4.4 Firefox extension (με την τροποποίησή του, ώστε να περιλαμβάνει τα επιθυμητά ζεύγη γλωσσών), σε συνδυασμό και με το τεχνικό ύφος των σελίδων, επιτρέπουν τη χρήση του και από μη σουηδόφωνους· ιδίως αφού έχει μάθει κανείς τη βασική δομή του.

Η περιήγηση στην ιστορία ενός πλοίου, στις αγοραπωλησίες του, τις γραμμές στις οποίες έπλεε, τα ατυχήματά του, τις μετονομασίες του, την κατάληξή του σε κάποιο «τριτοκοσμικό» δρομολόγιο, στα ύστερα χρόνια του, πριν γίνει τελικά παλιοσίδερα, ή το προλάβει κάποιο μοιραίο ναυάγιο, το περιδιάβασμα σε ναυτιλιακές εταιρείες όλου του κόσμου, συνθέτουν ένα παζλ, το οποίο σε ταξιδεύει μέσα από την οθόνη του υπολογιστή.

Και κάθε φορά που γίνεται κάποιο ναυτικό ατύχημα, σε αυτές τις σελίδες πάλι καταφεύγω κι εγώ, και πολλοί άλλοι, που δεν είναι συνδρομητές σε υπηρεσιών τύπου Lloyds, ή κάποιου νηογνώμονα. Αφορμή, εξάλλου, γι’ αυτά που γράφω εδώ, στάθηκε το πρόσφατο ατύχημα του «Θεόφιλος», παλιότερα, «Pollux», Πλωτού Ξενοδοχείου σε Διάσκεψη της ΕΕ στην Κρήτη, «Spirit of Tasmania», «Abel Tasman», και αρχικά -το 1975- «Nils Holgersson».

Ο Micke Asklander συνεισφέρει τις γνώσεις του και στην Wikipedia, με πλήθος άρθρων και υλικού, ενώ το τελευταίο διακινείται -χωρίς, ίσως, να το γνωρίζει- σε πάμπολλα φόρα. Όπως δηλώνει ο ίδιος, πρόκειται για το χόμπυ του και μόνο, καθώς δεν έχει συναφή επαγγελματική σχέση, ούτε και εμπλέκεται οικονομικά με το όλο αντικείμενο.

Το website του αξίζει να μπει στους σελιδοδείκτες σας.